شب چهارم رمضان 1403 - حسین طاهری

دیدم به چشم خویش، غمی ناشنیده را/در یک غروب سرخ، بلایی عدیده را/با ناله‌ام، زمین و زمان گریه می‌کنند/از مادر ارث برده‌ام، این اشک دیده را/من با همین لبان خودم نیمه‌های شب/بوسه زدم گلوی بریده بریده را/یعقوبم و به دست خودم بین بوریا/چیدم به گریه یوسف پیکر دردیده را/یادم نمی‌رود که چگونه مقابلم/بستند دست عمه‌ی قامت خمیده را/یادم نمی‌رود سر شب لحظه‌ی فرار/فریادهای دختر گیسو کشیده را/هنگام جابه جایی سر روی نیزه ها/دیدم شکاف حنجر و خون چکیده را/

قریب به چهل سالِ بار غم کشیدم/از این زمونه من دیگه خیر ندیدم/هر روز می‌سوزم با یاد لب تشنه/وقتی یک قطره آب می‌بینم/یاد علم علمدار علم سپه دار آتیش زد به سینم/گریه می‌کنم تا آب می‌بینم یاد یل ام البنینم/زخم زده به روی سینم/ناله می زنم تا خون می‌بینم، پیکر واژگون می‌بینم/پیش چشام جوون می‌بینم/صاح الامام یا ولدی/تو رو دیدم اربا اربا ولدی/جوونای بنی هاشم اومدن/ببرن تو رو از اینجا ولدی/مظلوم اباعبدالله

سلام قبل افطار، حسین مشتاق دیدار/کرب و بلامو بده به دستای علمدار/دل رو نذر تو دلدار می‌کنم/با اشک روزمو افطار می‌کنم/دستام خالیه اقرار می‌کنم/دستامو بگیر اصرار می‌کنم/وقت اذون میدم سلامی/تو استجابت دعامی/تو نمک سفره‌ی افطار/علّت اشکای چشامی/حسین عزیز قلب زهرا..../غم روی قلبم آوار/حسین منم گرفتار/یه جای واسم کنج حرم نگه‌ دار/جون دادی غریب، جون میدم برات/گونت خاکی و خونی قتله‌گات/سینه می‌زنم قربون غمات/زیر سم اسب رفته دست و پات/تنت با چکمه پشت و رو شد/خون گلوت برات وضو شد/حلقی که بوسه زد پیمبر/یه خنجر کلی.../همه منتظرن مادرش برسه/کاش صدای برادر به خواهرش برسه/سید مظلوم/حسین جانم، حسین جانم، حسین جانم