شب سوم رمضان 1403 - حسین و علیرضا طاهری

مرهم به زخمِ کهنه رسیده چه فایده!/بابا سرت بریده رسیده چه فایده!/حالا که آمدی به خرابه ببینمت /سویی نمانده است به دیده چه فایده!/بابا می‌خواستی ببوسی‌ام اما نمی‌شود /با این لب بریده بریده چه فایده! /بابا گیرم رقیه پای سر تو بلند شد قدّ سه‌ساله‌ی تو خمیده چه فایده!/گیرم که گوشواره برایم خریده‌ای /این لاله گوشِ من که دریده چه فایده!/گفتم که ناز کنم، ناز می‌خری /حالا که رنگ و روم پریده چه فایده!/****یه شب جا موندم و اومد سراغم /همون مَردی که با من خیلی بد بود /الهی که دلش آتیش بگیره/ که دل سوزوندنو خیلی بلد بود / همش می‌گفت:/عموت کجاست حال تو رو نگاه کنه؟ /بگو از علقمه بیاد دست بسته‌ت رو وا کنه /بابا بابا، بابا حسین.../****حالا اومدی/حالا که دیگه رقیه افتاده از پا اومدی/عمو عباسو نیاوردی چرا تنها اومدی؟ /

حالا اومدی /حالا که دیگه رقیه افتاده از پا اومدی/حالا که بار سفر بستم از این دنیا اومدی/عمو عباسو نیاوردی چرا تنها اومدی/حالا اومدی/خوابن حالا که تموم دخترای شام اومدی/حالا که نمیتونم بگم اومد بابام اومدی/حالا که سفید شد از نبودنت موهام اومدی/بابایی خیال کردی قهرم حالا اومدی واسه آشتی/نمیگی چرا رفتی و ما رو تنها گذاشتی عزیزم/بابایی بابایی بابایی بابایی .../از غصه پرم خیلی از نبودن داداش علی اصغر دلخورم/عمو عباسم نباشه من همش سیلی میخورم/افتادم روی زمین ولی نیوفتاده چادرم/بابایی رقیه بمیره که بالای ابروت کبوده/مگه گریه کردی که این جور سر و روت کبوده عزیزم/بابایی بابایی بابایی بابایی ...

چه جوابم بدی چه جوابم کنی/اگه بسازیم اگه خرابم کنی/بازم آخرین یار و پناهم تویی/نمی‌خوای که از خجالت آبم بکنی/ای حسین جان به یادت شبا تا سحر گریه کردم/واسه این‌که به چشمت بیام اینقدر گریه کردم/چه قشنگه بیادش یه روز/وسط گریه مرگم/واسه این رنج و دردم شده/روضه و گریه مرهم