شب هفدهم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

ای کاش تنها عاشق زار تو باشم/ای یوسف زهرا، خریدار باشم/هر لحظه از عمرم به دنبال تو بودم/تا لایق یک لحظه دیدار تو باشم/بی تو فقط آشفتگی سهم دلم شد/آقای من بگذار بیمار تو باشم/سربازی تو آرزویم بوده و هست/دیگر نمیخواهم که سربار تو باشم/دنیا اسیرم کرده اما دوست دارم/تا لحظه مردن گرفتار تو باشم/کی می شود ای آنکه شرح هل اعطی ای/مهمان یک خرمای افطار تو باشم/با واژه های ناحیه آتش گرفتم /تا همنوای آه غمبار تو باشم

از این که غافلت یک ماهه غفرانت پشیمانم/که عمرم رفت اما غرق عصیانم پشیمانم/الهی لا تبذر گفتی اما من نفهمیدم/من از اسراف در سرمایه جانم پشیمانم/به من از سفره احسان تو روزی رسید اما/اگر شد صرف عصیان لقمه نانم پشیمانم/چطور از سر بگیرم با مناجاتت قرارم را/نمی دانم فقط این قدر می دانم پشیمانم/سرا پا اعترافم دوست داری بشنوی باشد/پشیمانم، پشیمانم، پشیمانم، پشیمانم

نوای بی نوا موسی بن جعفر/ به هر دردی دوا موسی بن جعفر/ منم از آن گدا های قدیمی /که هستم آشنا موسی بن جعفر /همیشه مادرم در مشکلاتش/ صدا میزد تورا موسی بن جعفر /کنار سفره ات هر کس نشسته/ شده حاجت روا موسی بن جعفر/ اگر دارم دوصد مشکل غمی نیست/ بُود مشکل گشا موسی بن جعفر /اگر در دل هزاران غصه آید/ ندارم غصه با موسی بن جعفر/ بیا دستم بگیر باب الحوائج /که افتادم زپا موسی بن جعفر /من امشب آمدم در روضه تو/ شب قبرم بیا موسی بن جعفر/ بگو با هر مریض ناعلاجی/ بدان دارد شفا موسی بن جعفر /ندارم برکسی امید؛ دیگر... /فقط دارم ترا موسی بن جعفر /میان روضه ات الحمدالله /شدم اهل بکا موسی بن جعفر/ تو می کردی دعا عجل وفاتی/ مگر دیدی چه ها موسی بن جعفر/ ندیده دخترت در کنج زندان/ تورا شکر خدا موسی بن جعفر/ اگر کشتند تورا اما سر تو/ نشد از تن جدا موسی بن جعفر/ تورا غسل و کفن کردند اما... /نه با یک بوریا موسی بن جعفر/ نرفته بعد تو معصومه جانت/ دگر شام بلا موسی بن جعفر

گر نگاهی به ما کند زهرا/دردها را دوا کند زهرا/این مقام کنیز او باشد/تا دگر خود، چه‌ها کند زهرا!/کم مخواه از عطای بسیارش/کآنچه خواهی، عطا کند زهرا/روز محشر -که از شفاعت خویش/حشر دیگر به پا کند زهرا-/همچو مرغی که دانه بر چیند،/دوستان را جدا کند زهرا