شب هفتم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

امشب از جانب محبوب امان آمده است/عرش از رحمت حق در هیجان آمده است/دم عیسی نفسی بر دل ما جان بخشید/عطر جان بخش مسیحی جهان آمده است/ آتشی سر زده از طور تجلی که چونین/دل خاموش من امشب به زبان آمده است/ خبر از آمدن یار شنیدست دلم/گل به دیدار رخش جامعه دران آمده است/مژده ای اهل معاصی که به دلجویی ما/نفحه ی جمعه ی ماه رمضان آمده است/عاقبت اشک پشیمانی ما کرد اثر/چشمه ی کوثر حق در فوران آمده است/قدسیان تذکره کرب وبلا آوردند/چشم دل باز کن ای دوست نشان آمده است/دوش دیدم چه نسیمی وزد از کوی حسین/نغمه ی کیست چنین مرثیه خوان آمده است/خون به جوش آمده است از حنجره پاک پسر/مادرش موی کنان اشک فشان آمده است

دوباره نصف شب، گدای بی نوا، داره در میزنه/ کریم مهربون، میگن حتما میاد/بهش سر میزنه، نگاهی کن نگاه به عبد رو سیاه/که مونده بی پناه /الهی سیدی، الهی سیدی، الهی سیدی/حالا که اومدم، بدیهامو دیگه روی من نیار/بزرگی کن بازم بگو بخشیدمت، سرم منت بزار/شفیع المذنبین، گناهامو نبین، نزن رومو زمین/الهی سیدی، الهی سیدی، الهی سیدی/تو جمع مهمونات، نزار رسوا بشم/بگو این بندمه، بگو این بندمه/گنهکارم ولی ببین اسم حسین/توی پروندمه، شهید سر جدا /برام کرده دعا، قبولش کن خدا/حسین جانم حسین، حسین جانم حسین

شش ماهه ترین تشنه به دست پدر آمد /با لب زدنش گری? هر سنگ در آمد /در فاصل? کوچک یک بوسه به سرعت /بی تاب شد و حوصل? تیر سر آمد /این عرض گلو لازمه اش تیر سه شعبه است؟ /یا آهن سرد است؟ چرا شعله ور آمد؟ /می خواست که کم تر بشود زحمت شمشیر /با این همه شدت به گلویش اگر آمد /در رگ رگ حلقوم چه سرسخت گره خورد /بابا چه کشیده است که تا تیر در آمد /مادر شوی و منتظر آن وقت ببینی /قنداق? خونین شده ای از پسر آمد

ستاره آی ستاره خوابیده شیرخواره/ببین هنوز حرمله تیر سه شعبه داره/ستاره آی ستاره رباب طاقت نداره/چه جوری تو کربلا، بچه شو جا بزاره/ستاره آی ستاره، هیچکی خبر نداره/چرا داره میخنده، با اون گلوی پاره/ستاره آی ستاره، بچه طاقت نداره/از تشنگی میمیره، کاشکی بارون بباره/ستاره آی ستاره، رقیه بی قراره/رو قبر پشت خیمه، کیکه سر میزاره