شب ششم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

گمان مدار که نام تو بردن عادت ماست/نسیم یاد تو در هر سحر عبادت ماست/اگر که عمر جهان هم، تمام گردد باز /ندارد آنچه تمامی، همین ارادت ماست /کنار خانه‌‌ی چون تو، کریم بی‌‌منت /دری دگر بزنم، باعث خجالت ماست /قسم به ساقی لب تشنه‌‌ای که دستانش /به دست مادر تو ضامن شفاعت ماست /بیا در این شب جمعه مرا به همراهت/ببر به کرببلایی که عین جنت ماست/ببر به کرببلا و بخوان که یا جداه/هنوز داغ لب تشنه‌ات مصیبت ماست/حسین حان.....

آی فراری کجای کاری/بازم نمی‌خوای پناه بیاری/دلت هرجا رفت راه اشتباه بود/خدا رو یادت رفت زندگیت تباه بود/هنوز امید هست بیا دوباره/صداش بزن باز، هواتو داره/الهی العفو...../خدا، مهربونی نمی‌سوزونی/نگو چی می‌خوای خودت می‌دونی/نگو برو که آب از سرت گذشته/کسی از اینجا دست خالی برنگشته/با گردن کج با چشم گریون/اومدم آشتی رو بر نگردنون/الهی العفو..../وقت رویاست نگفته پیداست/باز شب جمعس دلم حرم خواست/باید ببینم این ماه کرب و بلاشو/زبون روزه می‌فهمه روضه هاشو/صدا می‌زد آب جواب ندادند/حتی به طفل رباب ندادند/غریب مادر، حسین