شب سوم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

دستی اگر دارم به دامان تو دارم/چشمی اگر دارم به احسان تو دارم/از سفره‌ای جز سفره‌ی تو نان نخوردم/من هر چه دارم از سرِ خوان تو دارم/این زندگی با پای تو مردن می‌ارزد/جانی اگر دارم به قربان تو دارم/از معجزات گریه بر شاه غریب است/جایی اگر در بین یاران تو دارم/تا کِی بگویم العَجَل، پس کی می‌آیی؟/عمری‌ست در دل داغ هجران تو دارم/هجران دلم را برد تا کنج خرابه/این روضه را از چشم گریان تو دارم/بابا شبیه تو پر از دردم کجایی؟/برگرد که امیدِ درمان تو دارم/قرآن بخوان، اینجا که دیگر خیزران نیست/این خاطره از صوت قرآن تو دارم/دیدم به دست شمر تار گیسویت را/مرثیه ی موی پریشان تو دارم/چشمم دوباره خوب می‌بیند عزیزم/امشب که نور از روی تابان تو دارم

الا که بدتر از من تو بنده ای نداری/ببین آماده امشب خدا عبد فراری/رسیده شب سوم شب گریه و ناله/نظر کن به دل من به زهرای سه ساله/ الهی به رقیه الهی به رقیه الهی به رقیه/ مرا به رحمت خود بده خدا پناهم/نبین گناه من را ببین گریه و آهم/مرا مزن به چوب عقوبتم خدایا/قسم به آن یتیم کتک خورده به صحرا/ الهی به رقیه الهی به رقیه الهی به رقیه/خدا گوشه ی ویران، شده محشر کبری/به مهمانی دختر، نشسته سر بابا/ الهی به رقیه الهی به رقیه الهی به رقیه/

سلام کرد و نشان داد جای سلسله را/چه بی مقدمه آغاز می کند گله را/نه از سنان و نه از شمر گفت نه خولی/بهانه کرد فقط طعنه های حرمله را/نگاش چونکه به رگ های نامرتب خورد/نکرد شکوه و پوشاند زخم آبله را/کشید زجر، هم از دست زجر هم پایش/شبی که گم شد و گم کرده بود قافله را/سبب چه بود که هنگامه ورود به شام/نمی شنید صدای بلند هلهله را/شاعر: محمدعلی بیابانی

حالمو ببین /کبودی‌هایِ بالمو ببین/خونه‌ام خاکه، اقبالمو ببین /بابایی، بابایی /دستمو ببین /پایِ زخمی و خستمو ببین /سری که از درد بستمو ببین /بابایی، بابایی /یه کاری واسه چشام کن /چشاتو وا کن، نگام کن/از اون رگ‌هایِ بُریده /یه بارِ دیگه صدام کن /من بی تو، یعنی لباس پاره/گوشای بی گوشواره یعنی یتیمی/من بی تو، یعنی چشای کم سو/سر بدون گیسو یعنی یتیمی