شب نهم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

در این هوای بهاری شدم دوباره هوایی/ بهار می‌رسد اما بهار من! تو کجایی؟/چه برکتی، چه نویدی، چه سبزه‌ای و چه عیدی؟/ به سال نو چه امیدی؟ اگر دوباره نیایی/مقلّبانه به قلبم، هوای تازه بنوشان/ محوّلانه به حالم اشاره کن به دعایی/مقدر است به فالم مدبّرانه بتابی/ خوش است لیل و نهارم اگر نظر بنمایی/اگر قرار چنین شد، تو را بهار نبیند/ چنین نکو ز چه رویی؟ چنین خجسته چرایی؟/اگر چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده باشند/ تو آبروی جهانی، تو روی ماه خدایی/دل از امیر سواران گرفته است بشارت/ از آسمان خراسان شنیده است ندایی/خودت مگر که به زهرا توسلی کنی امشب/ نمی‌رسد گل نرگس! دعای ما که به جایی

یک سال دیگر باز از تو شرمگینم/قسمت نبود امسال رویت را ببینیم/ چون طفلِ سردرگم به بازار شب عید/می‌گیرم اشک دیده را با آستینم/ امسال را با حسرت از بس دوره کردم/تقویم را سوزاند آه آتشینم/ در روضه ات حالا که مهمانیم بگذار/در محضر تو پهن باشد هفت سینم/ توفیق از این بهتر که وقت سالتحویل/دارم سر یک سفره با تو می نشینم/ چشمم به سیب افتاد، از حالا بگویم/چشم انتظار کربلای اربعینم

شد بهار و فصل زندگی آمد/سال نو به ماه بندگی آمد/شد به این ترانه جان ما سرشار/یا مقلب القلوب و الابصار /یا مدبر اللیل و النهار/یا محول الحول و الاحوال/حول حالنا الی احسن الحال/احسن الحال یعنی که دوا بشه دردامون/احسن الحال یعنی سال نو بیاد آقامون / *یا الله یا الله یا الله . . . . . .*/ عید من بود شب وصال تو/جان جلا بگیرد از جمال او/تا سحر بخوانمت به این اذکار/یا مقلب القلوب و الابصار /یا مدبر اللیل و النهار/یا محول الحول و الاحوا/حول حالنا الی احسن الحال/احسن الحال یعنی نوکری یوسف زهرا س/احسن الحال یعنی سال نو بریم کربلا/ *یا الله یا الله یا الله . . . . . .*/ شد شب نهم دو دیده ام دریا/یاد روضه های حضرت سقا/یاد دست از بدن جدا گشته/یاد آن لبان تشنه ی سردار/یا مقلب القلوب و الابصار /یا مدبر اللیل و النهار/یا محول الحول و الاحوال/حول حالنا الی احسن الحال/احسن الحال یعنی زندگیت فدای اربابت/احسن الحال یعنی جون بدی رو پای اربابت/ *یا الله یا الله یا الله *

بهار روزگار من السلام/سلام بر تو یا ربیع‌الأنام/عیده و با اجازه‌تون آقاجون/پا به پای دلم الان کربلام/ یه عمره که همینه باور من/امام‌حسینه یار و یاور من/عیده و با ذوق میگم به حسین/عیدی به من بده؛ بزرگتر من!/ درمون دردای منی کربلا/خونه آقای منی کربلا/مردم میرن دشت و دَمَن ولی من/می‌خوام بیام عیددیدنی کربلا/ من که یه عمره عبد شاه طوسم/یه لحظه دور از این خونه، می‌پوسم/به رسم عید، واسه یه بار حسین‌جان/اجازه میدی دستتو ببوسم/ بابام می‌گفت با اعتقاد و ایمان/امام‌حسین بابای ماست بقرآن/دست نوازش به سر من بکش/منو بگیر تُو بغلت حسین‌جان/ عیده و من درِ خونه‌ت فقیرم/جز خونه تو که جایی نمیرم/همه میگن عیده و عیدی‌ش آقا/من عیدی‌مو از تو فقط می‌گیرم / عیدی من دیدن روز وصال/عیدی من یه قلب پاک و زلال/دل خوش و تن سلامت بده/عیدی من یه لقمه نون حلال/ من عاشق آرامش زمینم/من دشمن اون دشمنای دینم/آرزومه بیاد همون روزی که/بچه‌های غزه رو شاد ببینم/ عیدی من زیارت کربلاست/بوسه‌زدن به اون ضریح سقاست/از این زمونه خستم به اباالفضل/عیدی من ظهور عشق زهراست / مگه میشه دو خط روضه نخونم/حالا که حرف ساقیِ حرم شد/فدای اون دستای نازنینی/که پیش نهر علقمه قلم شد/ دست عموی خیمه‌ها بریده/قد بابای خیمه‌ها خمیده/با لب تشنه هی اباالفضل می‌گفت:/تشنه‌تر از حسین کسی ندیده/ مثل دمی که اکبرش فدا شد/دور حسین هلهله باز بپا شد/بی‌غیرتا گفتن که رفت اباالفضل/موقع حمله سمت خیمه‌ها شد