شب پنجم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

ایام سال و وقت حساب و کتاب شد/پیشانی ام به محضرتان خیس آب شد/هر روز با گناه دلت را شکسته ام/بین من و تو این همه عصیان حجاب شد/با این وجود تا که گره خورد کار من/یا صاحب الزمانِ دلم مستجاب شد/امسال هم گدای شب جمع? حرم/با یک دعای مادرتان بی حساب شد/ما را بخر عزیز دل شاه کربلا/جان کسی که صورتش از خون خضاب شد/عمری ست روضه خواندم و باور نمی کنم/زینب چگونه وارد بزم شراب شد

از بس گناه بر دل خود بار میکنم/خود را میان نفْس گرفتار میکنم/پل‌های بازگشت خودم را شکسته‌ام/دارم علیه خویش فقط کار میکنم/قلبی که جایگاه تو و اهل بیت توست/در حیرتم چگونه لجن‌زار میکنم/تو عاشقانه حاجت من را نمی‌دهی/من جاهلانه این همه اصرار میکنم/من بنده‌ی توام، چه کنم؟ دوست دارمت/باشد بزن دومرتبه تکرار میکنم/دنیا نشد ببینمش اما به روز حشر/سجده به پای حیدر کرّار میکنم/تشنه شدن بهانه‌ی ذکر مصیبت است/یاد حسین لحظه‌ی افطار میکنم/یاد مدافعان حرم آه میکشم/گریه به یاد زینب و بازار میکنم/اصلا کسی به عمه‌ی ما ناسزا نگفت/سیلی به او زدند؟! نه... انکار میکنم/دست خودم که نیست، فقط داد میزنم/وقتی که یاد مجلس اغیار میکنم/شاعر : محمدجواد شیرازی/

وقتی رسید قافله در مجلس یزید /بالا گرفت قائله در مجلس یزید /اشک سر بریده درآمد که پاگذاشت /زینب میان سلسله در مجلس یزید /زینب رسید و دور و برش جمع خسته‌ای /با پای پر ز آبله در مجلس یزید /داغ رباب تازه شد آن لحظه‌ای که دید /بالا نشسته حرمله در مجلس یزید /دف‌‌ها به روی دست، و کِل می‌کشید مست /مطرب میان هلهله در مجلس یزید /بزم شراب بود و چه کردند پای تشت /رقاصه‌ها پِیِ صِله در مجلس یزید /ای وای بین جام شراب و سر امام /چندان نبود فاصله در مجلس یزید /بالا که رفت چوب، سه ساله بلند شد /صبرش نداشت حوصله در مجلس یزید /شاعر: مصطفی متولّی