شب دوم رمضان 1402 - حسین طاهری و حسین رضاقلی

ای که داری در دلت صدها امید/آدمی زنده است اما با امید/عاشقان را می برد بالا امید/پس مشو هرگز از این در نا امید/" تو مگو ما را به آن شه بار نیست/با کریمان کارها دشوار نیست"/ پشت این در گاه گاهی آمدیم/غالباً با روسیاهی آمدیم/بین این دریا چو ماهی آمدیم/گر چه هر دم با گناهی آمدیم/صاحب این خانه بد رفتار نیست/با کریمان کارها دشوار نیست/ ناسزا می گفت مرد اهل شام/در جوابش ساده فرمودی سلام/می بری در خانه ات با احترام/می گذاری در دهان او طعام/هیچ کس مثل تو سفره دار نیست/با کریمان کارها دشوار نیست/ می روم مشهد خیابان ها شلوغ/می روم در قم شبستان ها شلوغ/کربلا هم کل ایوان ها شلوغ/در مسیرش هم بیابان ها شلوغ/هیچ کس مثل تو بی زوار نیست/با کریمان کارها دشوار نیست/ ***شب و کابوس، از چَشمِ منِ کم سو نمی افتد/تـبِ من کم شده، امّـا تبِ بانـو نمی افتد/غرورم را شکسته خنده ی نا مَحرمی یا ربّ/چه دردی دارد آن کوچه، که با دارو نمی افتد/جماعت داشت می آمد، دلم لرزید می گفتم/که بیخود راهِ نامردی به ما اینسو نمی افتد/کشیدم قَدّ به رویِ پایم و آن لحظه فهمیدم/که حتی ردِّ بادِ سیلی اش، بر گونه می افتد/نشد حائل کند دستش، گرفته بود چادر را/که وقتی دست حائل شد، کسی با رو نمی افتد/به رویِ شانه ام دستی و دستی داشت بر دیوار/به خود گفتم خیالت تخت باشد، او نمی افتد/سیاهی رفت چشمانش، سیاهی رفت چشمانم/و گر نه مادری در کوچه بر زانو نمی افتد

نه رواقی، نه گنبدی، حتی/سنگ قبری سرمزار تو نیست/غیرمُشتی کبوتر خسته/خادمی، زائری، کنار تو نیست/اشک‌هایم کجا دخیل شوند؟! /پس ضریحت کجاست آقا جان؟! /روضه‌خوان‌ها چرا نمی‌خوانند؟! /گریه ها بی صداست آقا جان/شاه وفا، روح سخا، ای عشق من یا مجتبی/جانم حسن، جانم حسن، جانم حسن/مثل برگی در بادم، تو مسیر تو افتادم//روز محشر از لطف غم ندارم آزادم/یا حسن یابن الزهرا، دل به عشق تو دادم/شاه وفا، روح سخا، ای عشق من یا مجتبی/ای نگاهت رویایی، هیبت تو دریایی/جان پیغمبر هستی، خنده تو زهرایی/مثل حیدر میجنگی، تو ثانی مولایی/شاه کرم، تاج سرم، جونم فدات ای بی حرم/شاه وفا، روح سخا، ای عشق من یا مجتبی

یاقَتیلُ‌العَبَرات نوکرتو جواب نکن/همه میگن به جز حسین روی کسی حساب نکن/این آخر سالی، حسابامو خودت درست کن/خطاهامو خودت درست کن یا حسین/سال جدید همه دارن میرن سفر/اما من آرزومه کربلا برم/سالمو با امام حسین شروع کنم/بهترینا رو تو برام بزن رقم/حول حالنا، بطلبم کربلا

حتی میان روضه ی مولا بگو حسین/

ای آرامش دریا /شیرینی مثل رویا /ای ارباب بی‌همتا /حسین حسین /تو پایانی هم آغازم /شاهی و من به تو می‌نازم /ثارالله یا اباعبدالله