شب دوم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

در صدر عناوین خبرها خبر توست/ای آنکه نسیم سحری در به درد توست /والله که با یک نظرت میشوم آدم /ای آنکه دلم در پی یک دم نظر توست /پرونده ی اعمال من از بس که سیاه است /هر آخر هفته سبب چشم تَر توست /ای دارو ندار دل من دارو ندارم /از لطف دعاهای دل معتبر توست/شرمنده اگر جرم و گناه منه .../هم باعث دلگیری و هم دردسر توست/ای کاش بگویند که این نوکرتان هم/یک تن ز همان سیصد و اندی نفر توست/من مست توام، یابن الزهرا/پابست توام یابن الزهرا/تو خوب منی یابن الزهرا/محبوب منی یابن الزهرا

غصه دارم که چرا سوز دعا نیست مرا /رمضان آمده و حال بکا نیست مرا / روزگاری به هوای همه‌کس بال زدم/پر پرواز به درگاه شما نیست مرا//معصیت عادت من گشته و حالم خوش نیست /لذتی در سحر نافله‌ها نیست مرا/دست من خالی و هر بار تظاهر کردم /کوله‌باری به جز از کبر و ریا نیست مرا/ چه کنم تا که جوابم نکنی یا الله/بارالها به گمانم که بنا نیست مرا.../ به حسین تو قسم قافیه را باخته‌ام /اقتدایی به طریق شهدا نیست مرا/ روزی امشب ما دست کریم است کریم/درکرم خانه او چون و چرا نیست مرا/قسمتم کن سحری گوشه ی بین الحرمین/هوسی جز سفر کرببلا نیست مرا

طایر قدسم و بشکسته زکین بال و پرم/آسمان سوخته از آه و سرشک بصرم/من جگر پاره‌ی زهرا و علی هستم و آه/به همین جرم شده پاره تمام جگرم/با همه غربت خود فاطمه را داشت علی/حق گواه است که مظلوم ترم از پدرم/یار بی مهر مرا قاتل و خانه مقتل/زده از زهر جفا بر دل و بر جان شررم/سالیان است که بگذشته از آن وقعه ولی/صحنه ی کوچه و سیلی نرود از نظرم/تیرها بر بدن خورد ولیکن یاد پهلوی /فاطمه و خون روی میخ درم/گیسویم گشت سپید از غم زهرا اما/از جفا چنگ نخورد است دگر موی سرم