شب پانزدهم رمضان، ولادت امام حسن مجتبی (ع) 1402 - حسین طاهری

این سفره عریضه جانم جانم/این سفره طویله جانم جانم/سفره داره امشب جانم جانم/آقای کریمه برادره عقیله/شال سبز سیدی داره/کَرَم از دستاش داره می باره/دستش هیچ موقع به کم نمیره/قربونش برم برا مهمون که کم نمیذاره/سلاله ی ساداته حسن ابن علی/اشرف مخلوقاته حسن ابن علی/هرچی که حاجت داری بردار و بیار/باب همه حاجاته حسن ابن علی/کریم آل الله حسن ابن علی/****/نون سفره هامون جانم جانم/از دستِ حسینه جانم جانم/این دو تا برادر بانیِ خیرن/رزق و روزیمون از مضیف الحسنینه/یکی دو تا گدا که نیست والله/همه عالم ریزه خوره حسنن/ما ندیدیم حتی یه بار گدا بره/دست خالی بیاد کافیه که فقط صداش بزنن/کرامتش معروفه حسن ابن علی/عنایتش معروفه حسن ابن علی/هرچی که حاجت داری وبردار بیار/سخاوتش معروفه حسن ابن علی/کریم آل الله حسن ابن علی

از گلدسته میپیچه صدای اذون/چشمم روشن از ماهِ ماه رمضون/علا یار با وفای قدیم من/ای آقای سفره دار کریم من/کریمه کرم داره تو قلبم حرم داره/امام ابوفاضل برا حیدر علمداره/از عشق تو عاشق تا خدا میرسه/من محتاجم روزیم از شما میرسه/دم خونت هلهله و صدا اومد/درو وا کن باز دوباره گدا اومد/گدای تو حاتم شد به اذن تو آدم شد/نگفته به تو حاجت، همون لحظه فراهم شد/الا یار با وفای قدیم من/ای آقای سفره دار کریم من/کریمه کرم داره تو قلبم حرم داره/امام ابوفاضل برا حیدر علمداره/

خطا دیدی عطا کردی/خطا دیدی عطا کردی/چه‌ها دیدی چه‌ها کردی/برات کاری نکردم که/برای من دعا کردی/چه آقایی چه مولایی/چه آقازاده‌ی بی‌همتایی/توی بخشش توی ایثار/تو اصلاً یک شخص مجزایی/حسن مولا حسن مولا حسن مولا.../تو غرنده به میدانی /تو الحق شیر شیرانی /علی وقت نبردت گفت:/حسن جانم چه طوفانی/چه طوفانی به پا کردی/تو حق مطلب را ادا کردی/تو با قاسم و عبدالله/چه غوغایی در کربلا کردی/حسن مولا حسن مولا حسن مولا.../

باز هم اهل ولا باده ی مستانه زدند/لب خود را به لب ساغر و پیمانه زدند/دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند/آسمان بار دگر نیّر بدر آورده/لیله ی قدر علی سوره ی قدر آورده/ای که از جانب معشوق نظر می طلبی/تو که از عشق علی، شاه نجف، جان به لبی/چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی/آن شب قدر که این تازه براتم دادند/با «حسن» گفتنم از نار نجاتم دادند/با حسن، ماه خدا عطر کرامات گرفت/رمضانم به خودش رنگ مناجات گرفت/مادرش هم لقب مادر سادات گرفت/پسر فاطمه و باب نجات است حسن/هم دعا هست حسن، هم صلوات است حسن/اولین ماحصل وصل دو دریا حسن است/نوه ی ارشد پیغمبر طاها حسن است/پسر شیر خدا، زاده ی زهرا حسن/نسب اندر نسبش وصل به نور ثقلین/عشق زهرا و علی، زینب کبری و حسین/این حسن کیست که کرسی فلک منبر اوست/روزی خلق خداوند به زیر پر اوست/دست رزاق، همان دست کرم پرور اوست/او برای کرم عبدالله و قاسم دارد/ابر جود است و سر شیعه ی خود می بارد/او که از لقمه ی خود بر فقرا بخشیده/بارها ثروت خود را به گدا بخشیده/ناسزا گفت به او خصم خدا، بخشیده/پس خدایش چقدر جرم و خطا می بخشد/شیعیان را به حسن روز جزا می بخشد/ما گداییم، دخیلان درِ خانه ی شاه/صاحب خانه حسن یوسف و ما چشم براه/کوچه بند آمده از حُسن جمالش والله/کور بادا ز رخش چشم همه شیطان ها/لَعَنَ اللهُ علی آل أبی سفیان ها/اسم مولام همانند عسل شیرین است/ذکر او حیّ علی خیرالعمل، شیرین است/یاد جنگ آوری اش روز جمل، شیرین است/در جمل تا پسر شیر خدا «یاهو» زد/فتنه تسلیم شد و روبروی اش زانو زد/کوثر جان من اینست حسن هرچه که گفت /حرف قران من اینست حسن هرچه که گفت /دین و ایمان من اینست حسن هرچه که گفت /بنویسید حسن مکتب و آیین من است/حسنی مذهبم و حبّ حسن دین من است/او نیازی نه به یار و نه به لشگر دارد/تا که سردار چو عباس دلاور دارد/یک حسین بن علی، ماه برادر دارد/غربت او، به خدا اندکیِ یاور نیست/نه؛ غریبی حسن از طرف همسر نیست/غُربت اینست: که با ضربه ی دست در افتاد/کوچه ای نقشه ی صیاد کبوتر افتاد/مادری بود حسن، دید که مادر افتاد/آه ای مرد ستمگر برو از کوچه ی ما/مادرم را نزن آخر برو از کوچه ی ما/شاعر: امیر عظیمی

من اگه به خودم باشه، امشبو زیر بارونم /من اگه به خودم باشه، تا سحر درِ این خونه‌ام /من اگه‌ به‌ خودم باشه، هر شب‌ از امام ‌حسن ‌می‌خونم /دنیا بمونه، برا اهلِ زمونه/هر کس که امام حسنی باشه میدونه /کریم امام مجتباست ولاغیر /دنیا تو دست مرتضاست ولاغیر /خودت رو پیش هر کس و ناکس/خراب نکن وقتی که آقات هست /حرفتو درمیون بذار تنها /با بچه‌های حضرت زهرا /بسم الله بسم الله، بیا در خونه‌ی آلُ الله/ای جانم حسن، ای جانم حسن/من اگه به خودم باشه، تو خیال حرمو دیدم/من اگه به خودم باشه، پرچمِ تو رو بوسیدم /من اگه ‌به خودم باشه،‌ برای تو ضریح ‌سفارش میدم /ما خادمای حرم مولا حسنیم /آخر یه روزی مدینه موکب می‌زنیم /تو رو خدا صحنه رو کن تجسم /غذای حضرتی می‌دیم به مردم /مست میشه آدم از این صحنه /سفره‌ی اطعام حسن پهنه /این لقمه دوای هر درده /غذا رو فاطمه درست کرده /بسم الله بسم الله، بفرما سر سفره‌ی مولا/

حسن مولا حسن مولا حسن مولا.../

بقیعو باید مثل عرش کنن /خادماتون حرمو فرش کنن /اسم تو رو پرچما نقش کنن/پرچم یا حسنو پخش کنن/میزنیم نفس که /بوزن نسیم‌ها /قربونت برم ای /سید کریم‌ها /ای وارث دلیران /یک کلمه طوفان /حضرت حسن جان /ای جان /استاد علی اکبر /حامی دلاور /حیدر در حیدر /ای جان /(ای جانم حسن جان، ای جانم حسن ای جان)بسازیم حرم به این شاه بیاد /هر شبم واست یه مداح بیاد /مدح مولا بگه از ماه بگه /یا علیًّا ولی الله بگه /بگه دین به حرف نیست /مرحبا به ریشه /پسر علی هم /غیر از این نمی‌شه /دستت که به علم خورد /معرکه به هم خورد /لشکری قسم خورد/والله/می‌شه جمل احاطه/با حسن فاتح/حیدریه قاطع /والله/)ای جانم حسن جان، ای جانم حسن ای جان(بدخواهات همه ویرونه شن/ کبوتر هات صاحب خونه شن/ تو اجازه میدی میگم حسین/ هم واسه تو میمیرم هم حسین/ خاطرت عزیزه/ از همون قدیما/ قربونت برم ای/ سید کریم ها/ ای هادی مبارز/ خطبه ی تو نافذ/ دشمن تو عاجز/ مولا/ ای ذکر لب قائم/ شیر بنی هاشم/ وارث تو قاسم/ مولا/ ای جانم حسن جان جانم حسن جان/جانم حسن جان ای جان/

اسم تو نمک سفره پدری/ای کریم دو عالم سید بن کریم/بدیای منو ندیدی به حسین/زائر و حرمت رو بخشیدی به حسین/تو حتی خونت رو به مردم بخشیدی/به هر قلبی آرامش میدی/خلایق روزیشون رو میبردن خونه/تو کوچه وقتی میخندیدی/مدد ای نور ازل حسن/به دستت ماه و زحل حسن/شده ذکر حقله ی کرم/وصلی الله علی الحسن/به فدای تو یا حسن بن علی/یا بن فاتح خیبر فاتح جملی/حیرت ملکوت صبح کرب و بلا/جلوه کرده حسن در سید الشهدا/فراری شد دشمن به جونش می ارزه/حسن یعنی حیدر با حمزه/دو تایی میتازن دو تایی میجنگن/زمین هم با اهلش میلرزه/مدد سردار جمل حسن/حسن شاگرد ابالحسن/شده ذکر حلقه ی کرم/و صلی الله علی الحسن/?

ایوان نجف عجب صفایی دارد/حیدر بنگر چه بارگاهی دارد/تا زنده ام نفس به ولای علی زنم/یعنی نمی شوم ز تو هرگز جدا علی/

ای عقیقِ یمن حسن/جانِ جانانِ من حسن/این عنایات فاطمه‌ست/که بگویم حسن حسن/می‌گویم حسن حسن/به دلِ من صفا بده/قبلِ هرحاجتی به من/سفرِ کربلا بده/می‌گویم حسین حسین/