شب چهاردهم رمضان 1402 - حسین طاهری

دلی که سوخت با حال خراب آتش نمیگیرد /که این میخانه با جوش شراب آتش نمیگیرد/خس و خاشاک آوردند دریا را بسوزانند/حرامی ها نمی فهمند آب آتش نمیگیرد/اگر آتش گرفت این در به گرمای وجود توست/کدامین چوب پیش آفتاب آتش نمیگیرد/اگر قرآن جهنم را روایت می کند یعنی/به این آتش نوشتن ها کتاب آتش نمیگیرد/زمانی کعبه را آتش زدند و همچنان قبله است/اگر چادر بسوزد که حجاب آتش نمیگیرد/در این بستر از این پهلو به آن پهلو تو میسوزی/تو میسوزی چرا این رخت خواب آتش نمیگیرد/تو که میسوختی محسن عجب آغوش گرمی داشت/از این غم هیچکس مثل رباب آتش نمیگیرد/***خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد/به ضرب پا وسط شعله زمین نخورد/هزار مرد بیفتن به پیش چشم همه/ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد/

صلی الله علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها/قسم به خون حسین و به غیرت حسنی ها/شور پریشانی به نام فاطمه است/سِرِ مسلمانی قیام فاطمه است/تمام عالم بالا هرآنچه بوده به دنیا/و خاک و آتش و دریا/همه همه به فدای غبار چادر زهرا/قدر و کوثر و طاها خواندیم این همه اما/در وصفت خدا فرمود ما ادراک ما زهرا/اغیثینی تویی که مهربون ترینی/اغیثینی حال خرابمو میبینی/****صلی الله علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها/قسم به خون حسین و به غیرت حسنی ها/فراتر از ادراک مقام فاطمه است/پای علی ماندن پیام فاطمه است/نوشته در دل آیات و گفته عین روایات/خدا به روز ملاقات/ببخشد آنچه که بوده به عشق مادر سادات/راه روشن فردا ای قدر تو ناپیدا/در وصفت خدا فرمود ما ادراک ما زهرا/دوسِت دارم غیر تو هیچکسُ ندارم/دوسِت دارم راحت قلب بی قرارم/