شب چهاردهم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

هر روز غصه های دلم بیشتر شود/شب بی وصال یار، چه غمگین سحر شود/یا رب روا مدار که این طفل نابلد/دور از امام خویش، چنین در به در شود/نگذار مثل این همه ایامِ طی شده/این چند سالِ آخر عمرم هدر شود/تکرار بی حیایی من شد دلیل، اگر/روی لبم دعای فرج بی اثر شود/وای از دل شکسته ی مهدیِ فاطمه/وقتی که از معاصی ما باخبر شود/جان ها فدای آن نفسی که امام عصر/گریان برای روضه ی دیوار و در شود/باید چگونه جمع شود تکه تکه اش/آیینه که زمین بخورد دردسر شود/شاعر: محمد جواد شیرازی/?

ای مرا دلبر و دلدار! اَجرنا مِنْ نار/آمده عبد خطاکار!اجرنا من نار/تا که گردیم سبک بال الهی العفو/تا که باشیم سبک بار! اجرنا من نار/مُذعناً معترفا آمده ام!در وا کن/بدم و می کنم اقرار!اجرنا من نار/راه کج گرچه مرا دور ز درگاهت کرد/حال برگشته ام ای یار!اجرنا من نار/شد شب چهاردهم یاد نجف افتادم/به علی حیدر کرار! اجرنا من نار/به سحرهای حرم انس گرفتم یعنی:/به دم قدسی زوار! اجرنا من نار/به همان مادر مظلومه و تنهایی که/ماند بین در و دیوار! اجرنا من نار/به سرشکی که روان گشت ز چشمانم با/روضه ی داغی مسمار! اجرنا من نار/

پشت خونه هیزم /آتیش میون دست مردم /صدای ناله های مادرم /میون این سر وصدا گمه /پشت خونه ی امام /چرا دوباره شده ازدحام /صدای التماس فاطمه اس /میگه چیشد سفارش بابام/چقد نفس نفس میزد/تا دیگه قامتش تا شد/بمیرم آخرش در با لگد وا شد/وای مادر، وای وای مادر/بین شعله ها زدن/عزیز حیدرو چرا زدن/اگه زدن یکی بگه چرا/جلوی چشم مرتضی زدن/توی کوچه ها زدن/چه وحشیونه بی هوا زدن/گناه مادرم مگه چی بود/چهل نفر با هم چرا زدن/میون یه مشت مرد/میگن که مادر افتاد/به کی بگم این غم رو /با سر افتاد/