شب سیزدهم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

دلگیرم از تمامی دنیا شتاب کن/پابان بده بر این شب یلدا شتاب کن/در انتظار آمدنت روزها گذشت/ای وعده ی قدیمی فردا شتاب کن/ای وارث عدالت و صبر و غم علی/با ذوالفقار حضرت مولا شتاب کن/جانم به لب رسیده از این روزگار پست/آقا به جان حضرت زهرا شتاب کن/بر آن تنی که زخمی و صد پاره گشته بود/بر آن سری که رفت به نی ها شتاب کن/به خانمی که در دم گودال می گرفت/با ناله ذکر واحسینا شتاب کن/جان سه ساله دخترکی که گرفته بود/بر روی دامنش سر بابا شتاب کن/شاعر : محمد حسن بیاتلو

سرت رو با زحمت، روی دست گرفتم/از این نیزه‌دارا، تو رو پس گرفتم/عزیز دل من، به قولت عمل کن/بیا دخترت رو، دوباره بغل کن/ببین که می‌لرزم، که سرده خرابه/به جای النگو، به دستم طنابه/سرم رفته از بس، سرم داد کشیدن/همونا که اون‌روز، سرت رو بریدن/بابایی کجایی، بابایی بابایی بابایی بابایی/رو خارا دویدم، کف پام ترک خورد/چقد عمه زینب، به جا من کتک خورد/رباب خیر ببینه، پرستار من بود/تو بازار کوفه، نگهدار من بود/خبر داری اصلاً، که من نیمه جونم/شکسته توی شام، سر عمه جونم/خبر داری اصلاً، که طفل تو پیره/یه وقتا بابایی، زبونم می‌گیره/بابایی بابایی.../نبودی ببینی، چجوری حرم سوخت/توی خیمه بودم، که موی سرم سوخت/لباس بهتر از این، ندارم بپوشم/یه گوشواره حتی ندارم به گوشم/من اصلاً ندیدم، یه شب خواب شیرین/گِله دارم از زجر، از اون دست سنگین/بابایی نبودی، منو بی هوا زد/منو مثل زهرا، تو اون کوچه‌ها زد/

آنشب که من از ناقه افتادم و غش کردم /بابا تو کجا بودی از ما تو جدا بودی /آنشب که تو از ناقه افتادی و غش کردی/من بر سر نی بودم کی از تو جدا بودم/