شب چهارم رمضان 1402 - حسین طاهری

می روم مشهد خیابان ها شلوغ/می روم در قم شبستان ها شلوغ/کربلا هم کل ایوان ها شلوغ/در مسیرش هم بیابان ها شلوغ/هیچ کس مثل تو بی زوار نیست/با کریمان کارها دشوار نیست/شاعر : مجتبی شکریان همدانی/***من ایستاده بودم دیدم که مادرم را/قاتل گهی به کوچه گاهی بخانه می زد/گردیده بود قنفذ هم دست با مغیره/او با غلاف شمشیر این تازیانه می زد

آخه تو این دنیا کدوم مادری مثل منه/یه پسرم بی حرم و یه پسرم بی کفنه/وقتی میخوای برا حسین من کتیبه بزنید/یه کتیبه هم برا داداشش که غریبه بزنید/حسنم محتشم نداره/تو مدینه حرم نداره/یه دونه زائرم نداره.../مادر برات بمیره، مادر برات بمیره، غریب مادر/شبای جمعه حسنم یه دونه زائر نداره/حسن من مثل حسین این همه شاعر نداره/حسن من مادریه که صحن و گنبد نداره/حسن من یه زائرم شبیه مشهد نداره/حرمش سایه بون نداره/سقفی جز آسمون نداره/این شبا روضه خون نداره.../مادر برات بمیره، مادر برات بمیره، غریب مادر/

قربون کبوترای حرمت امام حسن/قربون این همه لطف و کرمت امام حسن/و عاشقی چه حالیه تو عاشقی چه رازیه/حسینیا بگید حسن شب غریب نوازیه/روی سر من سایه دست کریمه/این عرض ارادت همه ی زندگیمه/بطلب منو بگو بیا تویی عشق کربلاییا/آخرش مدینه تو بقیع میخونن امام رضائیا/قربون کبوترای حرمت امام حسن/قربون این همه لطف و کرمت امام حسن/شنیدم سجیتکم الکرم امام حسن/تو منو رها کنی کجا برم امام حسن/یا امام حسن آقا/****ضریح تو بنا میشه با چه شکوه و عزتی/دیدنیه تو اون حرم صف غذای حضرتی/هر زائر مشهد میخونه یاد حسن/رویایی میشه پنجره فولاد حسن/عاشق تو و مدینمو سر سفرتون میشینمو/مثه هر سال امسالم آقا میدی خرج اربعینمو/تو که آخر گره رو وا میکنی امام حسن/پس چرا امروز و فردا میکنی امام حسن/یا امام حسن آقا

حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا مولا/خطا دیدی، عطا کردی، چه ها دیدی، چه ها کردی/برات کاری نکردم که برای من دعا کردی/تو آقایی چه مولایی، چه آقازاده ی بی همتایی/توی بخشش، توی ایثار، تو اصلا یه شخص مجزایی/حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا مولا