شب بیستم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

دلم گرفته خدایا در انتظار فرج/دو دیده ام شده دریا در انتظار فرج/هنوز می رسد از چاه های کوفه به گوش /صدای ناله ی مولا در انتظار فرج/هنوز در همه عالم میان دشمن و دوست/علی است بی کس و تنها در انتظار فرج/هنوز می رسد کوچه های شهر حجاز/صدای گریه زهرا در انتظار فرج/هنوز ناله کشد از جگر امام حسن/گشوده دست دعا را در انتظار فرج/هنوز پرچم سرخ حسین منتظر است/گشوده چشم به صحرا در انتظار فرج/هنوز می رسد آوای دلربای حسین/ز نوک نیزه اعدا در انتظار فرج/هنوز تشنه لبان اشکشان بود جاری/کنار کشته سقا در انتظار فرج/هنوز خون شهیدان کربلا جاری است/ز چشم زینب کبرا در انتظار فرج/

من کیم؟ عبد گنه کار الهی العفو/من کیم؟ بنده ی سربار الهی العفو/منم آن کس که نمک خورد و نمکدان بشکست/نه که یک مرتبه، بسیار الهی العفو/من زمین خورده ام و آمده ام توبه کنم/با چنین وضع اسفبار الهی العفو/بزنی یا نزنی مال تواَم جان علی/پس بیا رحم کن این بار الهی العفو/چیزی از سوختن من که نصیبت نشود/پس نجاتم بده از نار الهی العفو/زیر چتر کرمت آمده ام ربّ کریم/با علی ـ حیدر کرّار ـ الهی العفو/ذکر من بعد سلامی به حسین بن علی/می شود لحظه ی افطار: الهی العفو/شاعر : محمد فردوسی

درد دلهام برای تو حسین بسیار است/بسته ام بار سفر چشم به راهم یار است/خوشی عمر مرا بود به نه سال فقط/بعدِ زهرا علی از دست فلک بیزار است/ابن ملجم به خیالش که مرا کُشت ولی/قاتل اصلی من ضرب در و مسمار است/حسن از کوچه چه دیدست که لکنت دارد/که هنوزم که هنوز است گُلم بیمار است/به ابالفضل سپردم که کنارت باشد/او گرفتار تو و در همه جا غمخوار است/بیشتر از همه دلواپس زینب هستم/که به هر شهر اسیرِ سرِ هر بازار است/شاعر: سعید خرازی