شهادت امام جعفر صادق (ع) 1401 - مهدی رسولی

من حرم لازمم دلم تنگ است

آن نیزه دارتون که با خود سر تو را داشت/وقتی به صورتم زد، انگشتر تو را داشت

تو فتنه ی نمرود/میون آتیش و دود خلیل آل الله/نفس نفس میزنه/به یاد بی کفنه میگه با گریه و آه/نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح/وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَه/غرقِ عزا شد عرش معلا/آجَرَک الله بقیة الله/برا غم مادر/کنار آتیش و در میخونه وا اُماه/با دستای بسته/بدونِ عمامه اباعبدالله/کُلُنا مَظلوم و بَعضُنا مَسموم/و کِرامَتُنَا الشَهاده/نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح/وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَه/شیخ الائمه کَنزُ الحقائق/کشته شد از ظلم امام صادق/غرقِ عزا شد عرش معلا/آجَرَک الله بقیة الله/امیر مُلک و مَلک/شهید داغ فدک/میگه با گریه و آه/روی لباش ذکره لایَوم کَیومِک اباعبدالله/قُتِلَ المَظلوم بِکَربَلا عَطشان/و حُبُهُ لَنا سَعادَه/نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح/وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَه/میسوزه خورشید در ماتم ماه/آجرک الله بقیة الله

امام کعبه ی سیار و خلق حُجاج اند/خلایقند که او را همیشه محتاج اند/یقین بدان که مبری ز شک و تردید است/امام سایه ندارد، امام خورشید است /خلایقند که باید به او سلام کنند/به کعبه واجب شرعی است احترام کنند/خلایقند که باید گرامی اش دارند/امام اوست، ولو خلق عمامه بگذارند/اگرچه خلق بدون امام محرومند/امام و خلق جهان لازمند و ملزومند/اگرچه خلق جهان را ز اوست شانیتی/به هر امام جماعت، سزاست جمعیتی/اگرچه دین خداوند بی نیاز از ماست/بدون مردم دنیا، امام هم تنهاست!/سر خلافت اگر خلق اختلاف کند/امام چاره ندارد مگر مصاف کند/بنا به نص روایت امام چون کعبه است/که واجب است جهان گرد او طواف کند/مطیع امر امامت همیشه پشت ولی است/اگرچه خلق علیه وی ائتلاف کند/مطیع امر ولی بین کوچه ها باید/بنا به خواست او تیغ را غلاف کند/غلاف گفتم و بازویی آمده یادم/مگر که قافیه اینک مرا معاف کند/قیام همت و عزمی رفیع می خواهد/امام شیعه محب نه! مطیع می خواهد!/امام شیعه به تاریخ، خوش نگشته دلش/دمی به همهمه ی شیعیان منفعلش/به شیعه ی خود امامی علاقه مند نشد/بخاری از دم آن شیعه گر بلند نشد/امام، شیعه ی خود را عزیز می خواهد/سر برهنه و شمشیر تیز می خواهد/حدیث دین خدا، حرف تیغ و پیکار است/اطاعت از ولی الله سخت دشوار است/?

مطیع، بهر اطاعت همیشه آماده است/چنان که حضرت صادق نشانمان داده است/روایتی است که خالی ز هر چه اشکال است/ثقه است چون سندش منتهی الآمال است/که بود حضرت صادق به خانه دورانی/رسید محضر او شیعه ای خراسانی/گلایه کرد به حضرت؛ که یا امام ششم!/برای معرکه آماده اند این مردم/نظر کنید مساجد پر از مسلمان اند/کنون که شکر خدا شیعیان فراوان اند/به خلق حجت خود را دگر تمام کنید/زمان آن نرسیده است تا قیام کنید؟/سخن رسید بدین جا، کلام کامل شد/غلام خانه حضرت به خانه داخل شد/امام گفت بیا و اطاعت از من کن/تنور خانه ی ما را بیا و روشن کن/همین که گشت تنور از حرارتش آذین/خلیل وار برو بین شعله ها بنشین/غلامِ خانه که هارون مکی است اسمش/بدون این که ببینند ترس در جسمش/بدون حرف اضافه در آن تنور نشست/امام صادق درب تنور را هم بست/پس از گذشت زمانی میان خوف و رجا/امام گفت فلانی! تنور را بگشا/همین که باز شد آن از شراره ها گلگون/غلام سالم سالم پرید از آن بیرون!/امام گفت فلانی! عجیب ترسیدی!/نظاره کن که چنین است شیعه! فهمیدی؟/تویی که دعوی یاری شیعه ها داری/بگو که شیعه این گونه چند تا داری؟/رها ز همهمه شیعیان صوری باش/اگر که شیعه شدی، شیعه ی تنوری باش/تنور گفتم و دیدم قلم صبور نبود/تنور حادثه تنها همین تنور نبود/دوباره در تب و تابی عجیب افتادم/تنور گفتم و آمد حکایتی یادم/سر عزیز خدا و تنور آن فاسق؟!/در آن زمانه کجا بود حضرت صادق؟/سری که بود سرآمد به کل مافیها/سری که خفت به دامان حضرت زهرا/سری که دل ز تمام فرشته ها می برد/سری که خنده ی آن دل ز مرتضی می برد/سری چنان که به شب های شامیان کوکب/سری که بود فقط روی شانه زینب

«دلم گرفته برایت» زبان ساده ی عشق است/سلیس و ساده بگویم: دلم گرفته برایت!/دلم گرفته برایت دلم گرفته برایت/غیر از تو هر چی دلدادگی بود/از بچگی بود و از سادگی بود/از بد بیاری هر چی بگی بود/بی تو مگه زندگی زندگی بود/لحظه به لحظه عمر تباهم/آلودگی بود و آلودگی بود/حالا دلم از تو دم میزنه/شب ها تو صحنت قدم میزنه/جز تو به هرچی که فکر میکنم/آرامشم رو بهم میزنه/حالا که به تو دل دادم حسین/حالا که دیگه به پات افتادم حسین/از محضر تو جز تو نمیخوام/هرچی که پسند تو آماده ام حسین/میدونی هیچوقت دل سنگ نبودم/همرنگ دنیای صد رنگ نبودم/پیش تو میخوام اقرار کنم که/واست به جز مایه ی ننگ نبودم/اما خدایی واسه ضریحت/هی چوقت مثه حالا دلتنگ نبودم/تو خواب میبینم که باز عازمم/گریون با چاووش حاج ناظمم/هرچی صلاح تو باشه قبول/اما بدون من حرم لازمم/هرچند تو رو آزردم حسین/جز تو به کسی دلم رو نسپردم حسین/دور از حرمت افسرده ام حسین/صادقانه میگم که کم آوردم حسین/حسین ای جانم ای جانم ای جانم/