- 163
- 1000
- 1000
- 1000
قلم به دست گرفتم دل از نفس افتاد
مدیحه سرایی ولادت امام محمد تقی (ع) با صدای مجید بنی فاطمه، 1394
قلم به دست گرفتم دل از نفس افتاد
که باز عشق رسید و نفس به این دل داد
به پای عشق نشستن چقدر شیرین است
شبیه تیشه زدنهای بی حد فرهاد
خراب عشقم و اما به خویش می بالم
کزین خرابی عشق است خانه ام آباد
من و تمامی ایل و تبارم از اول
غلام زاده و عاشق شدیم مادرزاد
تمام صحبتم از عشق یک توسل بود
توسلی که زده شعله ها بر این بنیاد
خداش بیامرزد آن کسی را که
قسم به حق جواد الائمه یادم داد
خدا به حرمت چشمانش آفرید مرا
میان حلقه عشاق او کشید مرا
زمین و شمس و قمر از تبار چشمانت
و محو گردش دور مدار چشمانت
وجود آینه شد آب از خجالت تو
همین که آمد و آمد کنار چشمانت
اگر که وعده محشر نبود ممکن بود
شوند عالمیان تار و مار چشمانت
دلیل اینکه زمین دست و پای خود گم کرد
قسم به نام خودت بود کار چشمانت
دل از امام ربودن که کار هر کس نیست
ولی نبود همین افتخار چشمانت
ز راه آمدی و آسمانمان کردی
شبیه چشمان خودت بیقرارمان کردی
قلم به دست گرفتم دل از نفس افتاد
که باز عشق رسید و نفس به این دل داد
به پای عشق نشستن چقدر شیرین است
شبیه تیشه زدنهای بی حد فرهاد
خراب عشقم و اما به خویش می بالم
کزین خرابی عشق است خانه ام آباد
من و تمامی ایل و تبارم از اول
غلام زاده و عاشق شدیم مادرزاد
تمام صحبتم از عشق یک توسل بود
توسلی که زده شعله ها بر این بنیاد
خداش بیامرزد آن کسی را که
قسم به حق جواد الائمه یادم داد
خدا به حرمت چشمانش آفرید مرا
میان حلقه عشاق او کشید مرا
زمین و شمس و قمر از تبار چشمانت
و محو گردش دور مدار چشمانت
وجود آینه شد آب از خجالت تو
همین که آمد و آمد کنار چشمانت
اگر که وعده محشر نبود ممکن بود
شوند عالمیان تار و مار چشمانت
دلیل اینکه زمین دست و پای خود گم کرد
قسم به نام خودت بود کار چشمانت
دل از امام ربودن که کار هر کس نیست
ولی نبود همین افتخار چشمانت
ز راه آمدی و آسمانمان کردی
شبیه چشمان خودت بیقرارمان کردی
تاکنون نظری ثبت نشده است.