شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) شب اول فاطمیه دوم 1402 - محمد رضا طاهری

هر لحظه در هجران تو صد سال نوری است/سهم من از این روزها تنها صغیری است/آقا یقین دارم که زجرآورترین درد/از آن کسی که عاشق هستی دوری است/یک آرزو دارم در این دنیا و آن هم /در محضرت یک لحظه دیدار حضوری است/ای تک سوار سبزپوش جاده عشق/در جاده هامان ازدحام بی عبوری است/دلگیر هستیم از هیاهوی بی تو/شهر و دیار ما اسیر سوت وکوری است/ما غائبیم اما همیشه حاضری تو/گر چه به ظاهر روزهای بی ظهوری است/ای معتکف بقیع و خضرا برگرد/ای خیمه نشین کوه و صحرا برگرد/در کوچه غلاف تیغ می زد قنفذ/ای بانی روضه های زهرا برگرد/

چشمِ در راه مانده‌ام مادر!/اشک را بی اراده می‌داند/غُصه‌ی ما ز داغِ مرگت را/مادر از دست‌داده می‌داند/مادر از دست داده یعنی ما/-ما که قربان نام یار رَویم-/مثل هر داغدیده‌ای، یارب!/کاش می‌شد سرِ مزار رویم...!/ /کاش می‌شد سر مزارِ بتول/با هیاهو می‌آمدیم، خدا...!/کاش چون کودکانِ بی‌مادر/به سر و سینه می زدیم خدا!/اینک اما تفاوتی نکند بسته ایم /عهد عشق با زهرا/از همین راه دور می خوانیم /السلام علیکِ یا زهرا/السلام علیکِ یا اماه/از چه پاسخ نمی دهی مادر/گله دارم، به اذن تو با میخ شکوه دارم/با اذن تو با درد .../آه آه ای میخ در بتول هستی/از چه این قدر شعله ور شده ای/آه ای در به این فشار عجیب /قاتل مادر و پسر شده ای /آه ای درد چگونه رویت شد/چه کسی گفته خون به پای تو نیست/میخ در شرم کن ز رفتارت /آخه سینه حوریه که جای تو نیست/سینه حوریه است جای حسن/سینه حوریه است جای حسین/نام ارباب آمده برویم /از همین جا به کربلای حسین/دست نامرد پای مرکب ها/نعل نو تا که بست یا زهرا/زیر پای ستور در گودال/استخوان ها شکست یا زهرا/

کل محل رو دود گرفته/زندگی کی داره میسوزه/ماه داره با ستاره میسوزه/چرا کسی آب نمیاره/حجم آتیش خیلی زیاده/شعله الان چادرو میگیره/همسایه ها به چی شدن خیره/سوختن زن دیدن نداره/اینجا مگه خونه ی گلها نیست/این که زیر پاس مگه زهرا نیست/عجب زمونه ی خدایا/ از جا درومده در خونه/دیوارها هم پر از رد خونه /دیگه چه خونه ی خدایا/چه ازدحامی دم در/بچه ها ر دارن میترسونن/شلاق رو رو هوا می چرخونن/داد و هوارشون بلنده /ببینی باورت نمیشه/کشیدشه روی زمین حیدر/رد بشن از روی تن مادراونطرف هم یکی بخنده//آتیش در تقاص خیبر بود/اونی که ریزه خوار این در بود/واسه کمک چرا نیومد/آخرش آرزو به دل موندیم/آه کشیدیم و فاتحه خوندیم/داداشیمون دنیا نیومد/

چادرت را روی دیده می‌گذارم تا /از بلاهای زمانه در امان باشم/ می نویسم روی قلبم نام زهرا که /در پناه حضرت صاحب زمان باشم /چادرت مادر سایه سار عشق /گرچه خاکی اما شد ذوالفقار عشق/ مایه آرامش هفت آسمان فاطمه ست/ علت خلقت زمین و زمان فاطمه ست /فخر تمام شیعیان جهان فاطمه ست/ انا نباهی بفاطمه/

به زحمت افتادی خانومم، گل زخمیِ بی حالم/ چرا با این حالت زهراجان، اومدی مسجد دنبالم؟/ بیا برگردیم بچه‌ها تنهان خونه، دیره /نشین رو خاکا شوهرت اینجوری میمیره/ بمیرم زهرا داره از پهلوت خون میره/ هرچی که شدُ با هم فراموش میکنیم /آتیش درُ دوتایی خاموش میکنیم/ زهرا جان، زهرا جان، زهرا جان / با پهلوی زخمی راه رفتن، میدونم خیلی دشواره /الان میریم خونه رو زخمات، زینبت مرهم میذاره/دلم میسوزه اولین باره سرگردونم /نگو چیزی نیست تازیونه خوردی میدونم /ببخشم زهرا محسنت روکشتن تو خونه / داغ محسنم رو دلمه تا همیشه/ این خونه برا من دیگه خونه نمیشه/ زهرا جان /دلیل اشکاتو میدونم، برا زینب پریشونی /داری برا روز تنهاییش، روضه ی غربت میخونی/ همون روزی که، همه میریزن توی گودال /حسین افتاده،زیر دست و پا و میشه پامال /رو سینش قاتل، میشینه زینب میره از حال/ ناموسلمونای از خدا بی خبرن /حتی پیرهن کهنشو غارت میبرن یا مظلوم/