شب چهارم فاطمیه اول 1404 - محمدرضا طاهری

آمد محرم علی و ماه فاطمه/آتش گرفته جان تو از آه فاطمه/باز آی تا تو روضه بخوانی برایمان/با های های گریه ی جان کاه فاطمه/با آه و ناله خوانده تو رو با دو چشم تر/بالای قبر محسن 6 ماهه فاطمه/آه از میان آن در و دیوار شد شروع/بعد از نبی سلوک الی الله فاطمه/پشت در و کنار بقیع و به روی نی/معنا شده است سر فدینای فاطمه/محشر به پاست روضه ی مولای بی کفن/پیراهنی است کهنه به همراه فاطمه/دارد به روی دست دو دست قلم شده/دستی که در مقام شفاعت علم شده

کفنم را ببر ولی طفل/بی کفن را بیاور ای فضه/از میان امانتی هایم/پیراهن را بیاور ای فضه/روز آخر کنار بستر خود/می‌زنم بوسه نور عینم را/با همین بازوی ورم کرده/بغلش می‌کنم حسینم را/گفتم امروز نان درست کنم/آمدم خسته باز پای تنور/ناگهان تا تنور روشن شد/یادم افتاد روضه های تنور/یادم افتاد خانه ی خولی/حق بده سینم کباب شود/خانه ی او کجا، حسین کجا/کاشکی خانه اش خراب شود/به علی گفته ام برای حسین/سایه در آفتاب بگذارد/نیمه شب ها کنار بالینِ/پسرم ظرف آب بگذارد/دادم دست دخترم زینب/نذر اصغر لباس محسن را/برسانید بعد من به رباب/گاهوار و اثاث محسن را/از خدا خواستم هزاران بار/پیکرم زیر دست و پا برود/که مبادا حسین بی کفنم/سینه اش زیر چکمه ها برود/رنج بسیار برده را آنکه/غم بسیار خورده می‌فهمد/درد سر نیزه خورده را تنها/زخم مسمار خورده می‌فهمد/به خدا بی وضو در این مدت/نزدم شانه ای به گیسوی او/باور نمی‌کنم روزی برسد/دست شمر بر موی او/فضه به زینبم عروس که شد/جای من گوشواره هدیه بده/سینه ریز عروسی من را/به عزیزم دلم رقیه بده

ای مادر جَوون/زهرای مهربون/با تن نیمه جون/کنار من بمون/زهرا، منم علی/داری میری ولی/من می‌میرم بدون/کنار من بمون/گرمی خونه ی علی/تنت چرا سرده عزیزم؟/اینی که داری می‌بینی/گریه ی یه مرده عزیزم/می‌خوای بگیری اشکمو/با بازوی شکسته زهرا/می‌خوای نگام کنی ولی/سیلی چشاتو بسته زهرا/ای زهرا/بمیرم برات/ای مادر/بمیرم برات/آب شده پیکرت/شدی تو بسترت/هم قد دخترت/بمیره شوهرت/حرفی نزد حسن/خودت بگو به من/خورده کجا سرت/بمیره شوهرت/زخمی شدی کبود شدی/ولی به من چیزی نگفتی/هی می‌دیدم که پا می‌شی/ولی بازم زمین می‌افتی/منو ببخش خودت بگو/چه خاکی رو سرم بریزم/آخه تو رو زدن چهل نفر/جلو چشای من عزیزم/ای بود و نبود من، ای یاس کبود من/زهرا زهرا/تنها تکیه گاه من، عشق بی گناه من/زهرا زهرا/از پیش من مرو/زهرا زهرا/جان حسن نرو/زهرا زهرا/کوه محکم علی، تنها همدم علی/برخیز از جا/بی تو می‌خورم زمین، آه و زاری ام ببین/بین غم‌ها

گر نگاهی به ما کند زهرا/درد ما را دوا کند زهرا/این مقام کنیز او فضه‌ست/تا دگر خود چه‌ها کند زهرا

چادرت حبل الله واسه افتاده‌ها/آمنا باالزهرا و بِاولادها/ایمان آوردیم به فاطمه/دل رو سپردیم به فاطمه/باید خدا رو قسم بدیم به فاطمه/بِفاطمه و اَبیها و بَعلِها و بَنیها/از این قسم هر لحظه نفس گرفته مسیحا/شمع است حیدر و پروانه فاطمه/تا هست مادرِ این خانه فاطمه/پیروز می‌شود ایران مرتضی/ایران فاطمه/اُمُّنا یا زهرا، اُمُّنا یا زهرا

صدامو می‌شنوی؟ جوابمو بده/چشاتو واکن و ببین حسین اومده/صدامو می‌شنوی؟ جوابمو بده/جوابمو ندی بَده حسین رو زده/باشه برو، ولی یادت باشه برو/می‌خوای حسینت خیلی تنهاشه برو/باشه برو، ولی یادت باشه برو/خونه‌مون از هم بی تو می‌پاشه، برو/چادر خاکی، پیرهن خونی /نیازی نیست دیگه خودت روضه بخونی/ابروی زخمی، بازوی زخمی/پهلو به پهلو نشو با پهلوی زخمی/مادرم ای وای..../چن‌روزه که درست، نفس نمی‌کشی/من که امیدم به خداست، ایشالا خوب میشی/مادر حسین تو، داره یه خواهشی/خیلی دلم تنگ شده‌ برا نوازشی/مارو ببین، اشکای بابارو ببین/علی و گریه؟ کار دنیا رو ببین/مارو ببین، اوضاع اینجارو ببین/روی درِ خونه جای پارو ببین/این همه هیزم، خونِ رو مسمار/روضه می‌باره برا ما از در و دیوار/بار مصیبت، رو دوشمونه/صدای داد قنفذ تو گوشمونه/مادرم ای وای.../راستی یبار دیدم، مادر خوب من/با دستای شکسته می‌دوختی یه پیرهن/اون پیرهن کیه؟ اصلا برا چیه؟/چرا باهاش روضه می‌خوندی این چه سریه؟/باشه نگو، توی دلت باشه نگو/اگه باید زینب مهیّا شه نگو/زاری نکن، دیگه عزاداری نکن/تو پره زخمی واسه من کاری نکن/نیای توو گودال، تو میری از حال/می‌بینی این پیراهنو که میشه پامال/مادر می‌بینی، عطشانم عطشان/حسینِ باحیای تو رو خاکه عریان/خدای من خدای من عریانه بچه‌ی باحیای من...