َشب سوم فاطمیه اول 1404 - محمدرضا طاهری

بیا که با غم تو دل سهیم شد آقا/بیا که بی تو بلایا عظیم شد آقا/نسیم یاد خودت را به سوی ما برسان/که سینه در طلب این نسیم شد آقا/بیا و غیر خودت را ز قلب خسته بگیر/که غصه‌ی تو به قلبم مقیم شد آقا/چگونه حال خوش من دوباره برگردد/دلم هوایی و تنگ قدیم شد آقا/اسیر اشک و خراباتی‌ام شب سوم/دوباره روضه‌ی طفلی یتیم شد آقا/خدا کند که دوباره زیارتش بروم/ببین که حسرت ما آن حریم شد آقا/شنیده‌ام حرمش در میان بازار است/هنوز دخترکی در میان انظار است

تار است روزگار سیاه من ای پدر/رفتی و رفت نور نگاه من ای پدر/هر چه کنار تو شب و روزم به خنده بود/گریان گذشت این دو سه ماهه من ای پدر/داغ دلم به شهر مدینه اثر نداشت/آتش گرفت خانه ز آه من ای پدر/آسایشم به چتر عبای تو بسته بود/بی بار شد پس از تو پناه من ای پدر/با لطف میخ در ز عزایت در آمدم/گلدان شد لباس سیاه من ای پدر/صدیقه‌ی مطهره شلاق خورده است/جز عشق یار چیست گناه من ای پدر/آنان که در احد ز صف جنگ گم شدند/پیدا شدن بر سر راه من ای پدر/طوری مرا زدند و شکستند و سوختند/که نیست زندگی به صلاح من ای پدر

زیباترین بابا/زخمی‌ترین بابا/رو پام بشین بابا/منو ببین بابا/بغل می‌خوام ازت/از اون موهام فقط/مونده همین بابا/منو ببین بابا/منو ببین اما بگو/اصلا شناختی دخترت رو/تو صورت کبود من/داری می‌بینی مادرت رو/نمی‌تونم ببینمت/سیلی چشامو بسته بابا/ببخش اگه پا نشدم/استخونام شکسته بابا/ای بابا/بمیرم برات/تو از خودت بگو/محاسن تو کو؟/چی شده این گلو؟/پس کجا بود عمو؟/چه جوری کشتنت؟/میگن شده تنت/با نعلا زیر و رو/پس کجا بود عمو/عمو نبود که می‌زدن/من و سکینه و ربابو/عمو نبود که آخرش/دید این همه بزم شرابو/عمو نبود که می‌زدن/عمه رو با خیال راحت/عمو نبود که ما رو بردن/دم دروازه ساعت/ای بابا/بمیرم برات

ای سری که هر سحر با دخترت هم صحبتی/شب نرو جای دگر شام غریبان دعوتی/به عمو جانم بگو شد لحظه‌ی تطهیر بیا/غیرت الله حرم از نیزه ها پائین بیا/ای که جاری در نگاه توست صد دریا غزل/وقت غسل من شده آبی بیاور لااقل/هر تکان این بدن دردسر تلقین شود/خاک را طوری نریزی سینه ام سنگین شود/وارث روی کبود مادرم زهرا منم/سفره داری که گرسنه رفت از دنیا منم/درمزارم آمدی با یک لب بهتر بیا/فاتحه خوان رقیه ، با علی اصغر بیا/قنفذ از آن لحظه که آمد می‌زد/تازه می‌کرد نفس را و مجدد می‌زد/جای هر کس که در آن روز نمی‌زد می‌زد/وای از مغیره چقدر بد می‌زد/مادرم فاطمه/آن لحظه سرش پائین بود

چادرت حبل الله واسه افتاده‌ها/آمنا باالزهرا و بِاولادها/ایمان آوردیم به فاطمه/دل رو سپردیم به فاطمه/باید خدا رو قسم بدیم به فاطمه/بِفاطمه و اَبیها و بَعلِها و بَنیها/از این قسم هر لحظه نفس گرفته مسیحا/شمع است حیدر و پروانه فاطمه/تا هست مادرِ این خانه فاطمه/پیروز می‌شود ایران مرتضی/ایران فاطمه/اُمُّنا یا زهرا، اُمُّنا یا زهرا

دور از تو و آغوشت/رقیه تنها مونده/سرت اومد دستات کو/تو قتلگاه جامونده/نیزه نخورده بودی که خوردی/سیلی نخورده بودم که خوردم/دیدی با گریه آخر سرت رو/از تو چنگ یزید در آوردم/چشمت روز بد نبینه/یه جور زدن رقیه تا ابد نبینه/هر کسی دیده زخمامو عیب نداره/چشم عمو عباسم فقط نبینه/وای بابا/بابا /موهاتو کی سوزونده/که کم شده از پشتش/محاسن خونی تو/یزید گرفت از مشتش/تو طشت زر نرفتی که رفتی/شراب ندیده بودم که دیدم/یه حرفای بدی که تا اون روز/نشنیده بودم اونجا شنیدم/چی واست بگم بابایی/از این همه بی ادبی و بی حیایی/چند شبه که نخوابیدم درست حسابی/حالا که اومدی برام بخون لالایی/وای بابا/بابا ‏/چی بوده دردم، دوری/چی بوده مرهم، سیلی/از پشت بوم سنگ خوردم/از پشت سر هم سیلی/زجر منو نمی‌زد که می‌زد/سنان منو نمی‌زد که می‌زد/بابایی حرمله با تموم/توان منو نمی‌زد که می‌زد/ای بابا تمومه کارم/می‌خوام صدات کنم ولی صدا ندارم/چرا هنوز خشکه لبای تو عزیزم؟/بزار برم یه ظرف آب برات بیارم