َشب دوم فاطمیه اول 1404 - محمدرضا طاهری

صاحب عزای حضرت خیر النساء بیا/ای بانی شکسته دل روضه ها بیا/درد فراق تو به خدا می‌کشد مرا/رحمی نما به حال دل این گدا بیا/از بس به هجر روی تو عادت نموده ایم/دل می‌رود به سمت گناه و خطا بیا/ما در میان بحر گنه غوطه می‌خوریم/آقا نجاتمان بده از این بلا بیا/لطف تو بوده گریه کن مادرت شدیم/ای سفره دارِ واسعه ی هَل اَتی بیا/آقا به حق چادر خاکی مادرت/آقا به حق داغ دل مجتبی بیا

چه روضه ایست که هر کس روایتش می‌کرد/بنای گریه به وضع مصیبتش می‌کرد/چه می‌شد از دل آن کوچه بر نمی‌گشتم/قضا به لطف قدر خرق عادتش می‌کرد/برای جمله ی کوتاهم مجال نداد/و گرنه فاطمه او را نصیحتش می‌کرد/زکیه، هیچ زمان حرف تند نشنیده/و کاش راهزن این را رعایتش می‌کرد/حرام لقمه به مادر دو دست سیلی زد/گلی که لمس نسیمی اذیتش می‌کرد/آهای گریه کنان فاطمه زمین افتاد/هجوم چکمه جسارت به ساحتش می‌کرد

تو کوچه ها می گشت، صدا می زد حسن/جلو چشای من مادرمو نزن/راهمون نبند به گریه هام نخند، زورت رسید به زن مادرمو نزن/نزن که آه مادرم دامنتو یه روز می گیره/بابام اگه مادرمو ببینه این جوری میمیره/این کوچه قتلگاهمه/قاتل جون من دسته/کبود کل صورتش، الهی که بشکنه دستش/آی مادر، بمیرم برات/مادر نازنین، هی میخوری زمین، گریه هامو ببین روی خاکا نشین/آخه رمق ندارت پات، نمی بینه چشات، چی بدتره از این، روی خاکا نشین/رو چادرت، رو صورتت، انگاری که لکه های خونه/همش به من میگی حسن، یه وقت بابات چیزی ندونه/مادر چه کار کنم، کجا برم، به کی بگم که چیه دردم/دارم رو خاک کوچه ها دنبال گوشواره می گردم/وای مادر، بمیرم برات

چادرت حبل الله واسه افتاده‌ها/آمنا باالزهرا و بِاولادها/ایمان آوردیم به فاطمه/دل رو سپردیم به فاطمه/باید خدا رو قسم بدیم به فاطمه/بِفاطمه و اَبیها و بَعلِها و بَنیها/از این قسم هر لحظه نفس گرفته مسیحا/شمع است حیدر و پروانه فاطمه/تا هست مادرِ این خانه فاطمه/پیروز می‌شود ایران مرتضی/ایران فاطمه/اُمُّنا یا زهرا، اُمُّنا یا زهرا

کاسه‌ی صبر همه‌ی عالم و آدم سر اومد/تو روضه خوندن حسن صدای دیوار در اومد/گریه‌ی آسمون گرفت آهش به سینه‌ها نشست/تو روضه خوندن حسن بود دل گوشواره شکست/بلند بلند گریه کنید برای زخم جگرش/الهی تو دنیا کسی زمین نیفته مادرش/نزن نزن، فقط همینه روضه‌ی امام حسن/با گریه میگه میزنی منو بزن/چرا نمی‌فهمی چی میگی بد دهن/وای وای وای/مادر مادر وای وای وای/لحظه به لحظه سخت‌تره نمیشه از دل آه گرفت/تو روضه خوندن حسن برا همیشه ماه گرفت/باید بمیرم از غمش وقتی به اینجا کار کشید/تو روضه خوندن حسن یه بی حیا هوار کشید/بلند بلند گریه کنید حتی برا تصورش/زهرا نشست و بی حیا پاشو گذاشت رو چادرش/امون امون، کجا میری این طرفیه خونمون/حالا که شد پیش چشام قدت کمون/فاتحه‌ی جوونی منم بخون/وای وای وای/مادر مادر، وای وای وای/باید از اینجا بگذریم مصیبت کوچه بسه/گریز روضه‌ی حسن باید به گودال برسه/لایوم کیومک الحسین، از صدر زین افتاده شده/تو روضه‌ی حسن رسیده پسرش به قتلگاه/بلند بلند گریه کنید همون صدای کوچه‌ها/ارثی شد از مدینه و پیچیده توی کربلا/رها کنید یه‌کم مؤدبانه‌تر صداش کنید/نگاه به حال و روز بچه‌هاش کنید/کمتر برای غارتش تلاش کنید/وای وای وای/جانم حسین، حسین حسین حسین