شب دوم فاطمیه اول 1404 - محمدرضا طاهری

ما سائلیم و نوکریت آبروی ما/یاایهاالعزیز نظر کن به سوی ما/گر مانده ایم شکر خدا پای پرچمت/بر تار موی تو گرهی خورده موی ما/همچون نسیم دربدرم می کنی چرا؟/پس کی رسد به خیمه ی تو جستجوی ما/ای شهریار عشق به نام مقدست/باشد وصال تو همه ی آرزوی ما/روضه گرفته ایم قدم رنجه ایی کنی/شاید فتد مسیر عبورت به کوی ما/از لحظه ایی که حرمت مادر شکسته شد/بعضی نهفته مانده ز غم در گلوی ما/ای نازنین فاطمه برگرد از سفر/خیمه نشین فاطمه برگرد از سفر/********شاعر: قاسم نعمتیگریه کنید مادر ما بیگناه بود/گریه کنید مادر ما پا به ماه بود/حوریه ای که برگ گل آسیب میزدش/در قتل او مشارکت یک سپاه بود/یک مرد هم نبود بگوید در آن میان/نامرد، این زنی که زدی بی پناه بود/دیگر کسی به چهره ی قبلش نمی شناخت/پایین پلک فاطمه از بس سیاه بود/جای تمام شهر برایش علی گریست/جای تمام شهر علی غرق آه بود/

اینجا چه خبره غوغای محشره/کی پشت این دره انگار که مادره/فضه برو ببین اونی‌که خورد زمین/هستی حیدره، انگار که مادره/آتیش گرفته مادرم جلو چشم بابای خونه/آتیش به‌جای مادرم بابامو بیشتر می‌سوزونه/چهل نفر به یک نفر این آخه رسم روزگاره؟/رد شدن و کسی نگفت شاید که بار شیشه داره/ای مادر، بمیرم برات/از زیر دست و پا رفت توی کوچه‌ها/بابا رو زد صدا مادر با وفا/دوید پی علی، می‌زدنش ولی/یه عده بی‌حیا مادر با وفا/پهلوش چی شد، بازوش چی شد/هیچ حرفی به بابام نگفته/صد دفعه افتاد رو زمین/تا که یه بار علی نیفته/یکی با تازیونه و یکی توی دستش غلافه/قنفذ نامرد دیگه از دادن مالیات معافه/ای مادر، بمیرم برات