شب پنجم فاطمیه اول 1404 - حنیف طاهری

ساعت سخت فراق آغاز شد/مخفی و آهسته در‌ها باز شد/هفت مرد دنبال یه پیکر روان /و از پی آن هفت تن هفت آسمان/در دل تابوت، جان حیدر است/هستی و تاب و توان حیدر است/گویی آن شب، مخفی از چشم همه/هم علی تشییع شد هم فاطمه/شهر پیغمبر محیط غم شده/زانوی سردار خیبر خم شده/همرهان ای همرهان آهسته/میبرید اسرار را سر بسته تر/این تن آزرده باشد جان من /جان فدایش او شده قربان من/مرهمی خرج دل چاکم کنید/در کنار فاطمه خاکم کنید/آسمانش اشک علی را پاک کن/جای محبوبم مرا در خاک کن/آسمان اشک علی را پاک کن/جای محبوبم مرا در خاک کن/غصه ها را در دل صد چاک ریخت/بر تن محبوبه خود /سرخ است کفن بگو که خون جگر است/یا لاله ی لاله زار دیوار و در است /شرمنده ام از پهلوی زخمیت/که قبر از خانه من برای تو امن تر است

شب است و سکوت است و ماه است و من/به پیش نگاه حسین و حسن/گلم را سپردم به دست کفن/کجا می‌روی ای همه آرزویم؟/بگو صبح فردا به زینب چه گویم؟ /چگونه بگویم از این خانه رفتی؟/مرو ای بهار زندگانی من/تو رفتی از اینجا با جوانی من، عزیزم، عزیزم/چگونه کفن بر شقایق کنم؟/عزیزم به من حق بده دق کنم/به زخم تو باید که هق هق کنم/چرا داغ دل را به جانت نهفتی؟/تو از این همه زخم به من هم نگفتی/بگو محرم تو مگر من نبودم؟/نگاه یتیمان مانده مبهوت تو/به گریه می‌آید پشت تابوت تو، عزیزم، عزیزم/مرو ای بهار زندگانی من/تو رفتی از اینجا با جوانی من، عزیزم، عزیزم/پس از تو دل از این جهان می‌کَنم/چه قبری من ناتوان می‌کنم/کنار مزار تو جان می‌کنم/به خاکت بیوفتم که دارم امیدی/بمیرم کنارت خدا را چه دیدی /که جانی برای ادامه ندارم/کجایی نگارِ سینه آزرده‌ام؟/کجایی ببینی من زمین خورده‌ام؟ عزیزم، عزیزم/مرو ای بهار زندگانی من/تو رفتی از اینجا با جوانی من، عزیزم عزیزم

بلند شو میبینی که دلم داره میلرزه/ عزیزم منو تنها نزار واسه یه لحظه/ پاشو حرفی بزن دیگه بُریدم /مثه اشکم و رو گونه چکیدم /چه دردایی کشیدی منم از غصه خمیدم /خدا خوب میدونه پر از دردم /میبینی که قالب تُهی کردم/ ازین زندگی بی تو دلسردم/یا زهرا، یا زهرا، یا زهرا/توکوچه زدن شیشه عمرم رو شکستن/ توکوچه جلو چشم تو دست منو بستن/ تو تب داری و من در تب و تابم/ همین گریه ی تو میده عذابم/ پس از تو بخدا فاطمه جان خونه خرابم/ توی کوچه راهت رو سد کردن/دیدم چادرت رو لگد کردن/ چقد با من از کینه بد کردن/یا زهرا، یا زهرا، یا زهرا/رو لبهات هنوز لخته ی خون مونده عزیزم/ رو زخمات منم اشک غریبی مو میریزم /کبوده روی دستات روی بازوت/ هنوز خون میاد از گوشه ابروت /نزن سرفه که خون می چکه از سینه و پهلوت/ کسی حال ما رو نمیدونه/ حسینت پریشون و حیرونه /حسن مُضطرب گوشه ی خونه /یا زهرا، یا زهرا، یا زهرا / میدیدم به هوش اومدی و رفتی باز از هوش /با گریه بغل کردی حسین و توی آغوش/ نگاهت به بر و روی حسینه/ حواست همه جا سوی حسینه /همه فکر و خیالت به خم موی حسینه/ باشه وعدمون عصر عاشورا/ سرا میره رو نیزه ها بالا /بزار گریه هاتو برا اونجا/ حسین جان حسین جان