شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - حسین و علیرضا طاهری

شنیدم از لب باد صبا نوای ما، دم ما، شور ماسرود ملی اهل عزاحسین، اباعبدالله

ای پسر ارشد زهرا حسن نام تو شد زینت دنیا حسن پور شیر خدا بانی کربلا تو مهربان تر از نسیمی آقا کریم ابن کریمی جانم حسن جانم حسن جان نام تو آرام دل مادر است شجاعتت شجاعت حیدر است جلوه ی رزم تو علی اکبر است تویی اشجع الناس مربی عباس فاتح جنگ جملی تو مثل علی بی بدلی تو جانم حسن جانم حسن جان در رگ تو خون علی جاری است ضربه ی ذوالفقاری ات کاری است صلح تو هم حاصل بیداری است صبر تو فاطمی ای یل هاشمی تو مظهر صبر خدایی فرزند شاه لافتایی جانم حسن جانم حسن جان

گفتم این اشک که مرهم بشود حیف نشد مرهم آتش قلبم بشود حیف نشد سال‌ها بود دعایم قسمم آرزویم زودتر سهم لبم سم بشود حیف نشد که مغیره نرود بر روی منبر پیشم طعنه‌ها نیز کمی کم بشود حیف نشد مادرم گفت نگو، هیچ نگفتم به کسی زینب ای کاش که مَحرم بشود حیف نشد فدک و کوچه‌ی امن و در بی‌آتش و دود گفتم این سه همه با هم بشود حیف نشد رفته بودیم به مسجد که مگر مادرمان یک نفس راحت از این غم بشود حیف نشد وقت برگشت از آن کوچه به او می‌گفتم:که خوشی قسمت ما هم بشود حیف نشد هرچه کردم به کناری بروند و برویم راهی از کوچه فراهم بشود حیف نشد خواستم چادر مادر نخورد خاک که خورد ذره‌ای شرم مجسم بشود حیف نشد خواستم نشکند آن روز غرورم که شکست جای او قامت من خم بشود حیف نشد ایستادم به روی پنجه‌ی پا تا رویم مانع سیلی محکم بشود حیف نشد کوچه‌اش سنگ و دلش سنگ و دو دستش سنگین خواستم ضربت او کم بشود حیف نشد گردیده بود همدست قنفذ با مغیره او با غلاف شمشیر او با تازیانه میزد وای مادرم، مادرم، مادرم

هرکی صدا رو می‌شنوه بسم الله هرکی پای کار میاد بسم الله برای ساختن بقیع آی مردم امام حسن یار می‌خواد بسم الله بنازم به جلوه‌ی نام حسن بنازم به رحمت عام حسن بنازم به همه عشاق بقیع بنازم به همه خدام حسن آی دشمن بی‌اصل و ریشه وایسا نگاه کن چی میشه وقت عمل رسیده بایدکم‌کم ضریح طراحی شه لبیک یا حسن یا مولا...هرکسی دلداده شده بسم الله مسافر جاده شده بسم الله برای نابودی وهابی‌ها هرکسی آماده شده بسم الله بنازم چه سپاه و چه لشکری بنازم چه شکوهی چه محشری بنازم به فدائیان حسن بنازم به دلیران حیدری دنیا شده به شیعه خیره شیعه‌است که عالمو می‌گیره ذکر علی روی بیرق‌ها والله بهترین تصویره لبیک یا حسن یا مولا...

حُجَتُ اللهِ عَلی حُجَجُ الله بی تو واللهِ نبود نَبیُ الله عالم از صولت تو متحیر کوچه شد خیبر و تو اَسَدُالله فاطمه یارِ علی، فاطمه دلدارِ علی خنده‌ات باز نَماید گره از کار علی اسم نورانی تو اَفضَلِ اذکارِ علی تا قیامت نشود چون تو کسی یارِ علی زنی اما شده‌ای حیدرِ کرارِ علی منشأِ حُبُ‌الله، یا زهرا یا زهرا مبدأِ نورالله، یا زهرا یا زهرا محورِ آل‌الله، یا زهرا یا زهرا مخزنِ سِرُالله، یا زهرا یا زهرا مادرِ ثارالله، یا زهرا یا زهرافاطمه، یا زهرا، یا زهرا، یا زهرا هرکسی نوکرته، رَحِمَ الله هرکی عبد تو نشد، لَعَنَ الله من نمی‌گم به خدا، خدا میگه روح لولاک تویی صَدَقَ الله شاه بانویِ علی، ای همه نیرویِ علی چه به جز نام تو حرز است به بازویِ علی او رَوَد جنگ و تو در خانه دعاگویِ علی خم نیفتاد کنار تو به اَبرویِ علی علی الگویِ تو گردید و تو الگویِ علی خط به خط هر سوره، یا زهرا یا زهرا عشقِ تو منظوره، یا زهرا یا زهرا سِری و مستوره، یا زهرا یا زهرا طاهره، منصوره، یا زهرا یا زهرا بانویِ اسطوره، یا زهرا یا زهرا فاطمه، یا زهرا، یا زهرا، یا زهراای امورات غمت به یدالله گودیِ مَقتَلِ تو، حرم‌الله افتاده روی سر همه عالم سایه‌ی پرچمی که رفع‌الله دست و دلباز حسین، صاحبِ اعجاز حسین امپراطور ولی با همه دمساز، حسین سر مستودع زهرا شدی احراز، حسین ای که با تو شده لوح و قلم آغاز، حسین یار افسون نظر خانه برانداز، حسین مقصد باورها، حسین مولا نور روشنگرها، حسین مولا شرط پیغمبرها، حسین مولا تکیه‌ی نوکرها، حسین مولا سرور بی سَرها، حسین مولایا اباعبدالله، حسین مولا

عشق یه رازه توی قلبمون عشق قشنگه قدرشو بدون عشق سه حرفه حا و سین و نون باید بقیع صاحب گنبد بشه امام حسن صاحب مرقد بشه تموم سنگای حرم شبیه انگشترش سنگ زبرجد بشه هر گوشه‌ای شبیه شش گوشه و خلاصش این‌که مثه مشهد بشه باید مدینه تو جهان مرکز تشیع آل محمد بشه چه حرم و چه گنبد و صحنی می‌شه حب‌الحسن یجمعنا معنی می‌شه عزیز هر دلی حسن ابن علی عشق یه دریاست ولی بی‌کرون عشق یه نوره توی آسمون عشق سه حرفه حا و سین و نون ذکر منه یا حسن مجتبی نوکرتم کریم آل عبا می‌‌خونه پیر کربلا هر نفس به نوجوونای حسن مرحبا حاجت من می‌بوسه دست تو رو براتمو امضا بزن این شبا ما همه مهمون توییم اربعین سفره‌ی تو پهنه توی موکبا یه روز مدینه با همه قوم و خویشم من دخیل پنجره فولادت می‌شم چه حرم و چه گنبد و صحنی می‌شه حب‌الحسن یجمعنا معنی می‌شه عزیز هر دلی حسن ابن علی

در معرکه یاور حسین است حسن الحق که برادر حسین است حسن سرباز سپاه کربلا قاسم بود فرمانده لشکر حسین است حسن حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا

خواب دادم ضریحتو ایون طلائی عشقه ایون حسن عجب جای باصفائی عشقه کار تو بزرگیو کار من گدائی عشقه آه شه والا، نوشته رو سر در قلبم حسن مولا آه حسن مولا، منو مثل پرچم سبزت ببر بالا تمنای ماها، دل دل مبتلاها در خونه ی تو صف کشیدن گداها می سازیم برای تو یک ایوان طلا که به عشق تو غبطه میخورن ایوان طلاها حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا یادت همنشین تنهائیمه همین که شب میشه شیرینی عشق تو امشب داره لب به لب میشه اصلا تو بگو چه افطاری بهتر از رطب میشه آه تو خورشیدی، یه تار از اون شال سیادت رو بهم میدی آه تب دریا بگیر امشب دستم ای سید دلها تو آقا ترینی، برکات زمینی چقد دلربایی، چقد نازنینی می بخشی تمام درائی تو به سائل شبیه جوونی امیر المومنینی

دلیر نام‌آوره حسن علم بالا می‌بره حسن توی کوچه حضرت کریم توی میدون حیدره حسن میگن بنی‌هاشم یه امام‌حسن تو کربلا میشه لازم واسه اینه جلوه‌ی حسن میشه قاسم دست خدا زد زد و شیر خدا را صدا زد پسرای ازرق و پسر مجتبی زد به تلافی کوچه دو سه تا بی‌هوا زد حسن مولا حسن آقا حسن عشق

زیر قبه ی تو دعام گرفت این قدر گفتم حسین صدام گرفت از اون روز اول آقام ازت رزق نوکریمو بابام گرفت از تولدم آقا عاشقت شدم نوکریت و کردم اندازه ی خودم من برات می میرم اینه تعهدم حسین آقای من، عشق منو و بابای من

تو رسیدی از دل به دل آقا رَحِمَ‌الله به عُشّاقِ أباعبدالله همه اجدادم بودن تو این راه رَحِمَ‌الله به عُشّاقِ أباعبدالله همه میرن زیرِ خاک ولی این پرچم بالاتر به‌ خدا که آقاها به شما میگن آقاتر پرچمت بالا، پرچمت بالا، أباعبدالله أباعبدالله من برات می‌میرما أباعبدالله از پیشت نِمیرما أباعبدالله از همه بریدما أباعبدالله مثل تو ندیدما أباعبدالله یا، أباعبدالله أباعبدالله یا، أباعبدالله