شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

قرار دل ز فراقت دگر قرار ندارم به انتظار قسم تاب انتظار ندارم به احتظار مبدل شد انتظار ظهورت اجل رسیده دگر تاب احتظار ندارم ز بس گریستم و دیده ام ندید رخت را گمان برند گروهی به من که یار ندارم اگر بهار شود چار فصل سال برایم خدا گواست که بی روی تو بهار ندارم به سلطنت ندهم رتبه ی گدایی خود را که در زمین و زمان جز تو شهریار ندارم نه مانده تاب فراق و نه هست طاقت صبرچگونه صبر کنم دیگر اختیار ندارم دیار من نبود غیر خاک مقدم یارم چو دور غیبت یارم بود دیار ندارم اگر تو سوزدهی جز به آتشت نگدازم دگر تو اشک دهی غیر گریه کار ندارم برای گریه کمک کن مرا به محضر زهرا شب حسن شده و چشم اشکبار ندارم شاعر: غلام رضا سازگار

غم روی غمه توی قلبم آشوبه عالمه که هر روزم صد تا محرمه، وای وای مردنم کمه، برای دردی که توی قلبمه آخه زمین افتاد پیش چشمه همهتو سینه دارم، نهفته هزار تا حرفه نگفته الهی که مادرتون، جلو چشماتون نیوفته دیدم که دستاشو برده بالا من قد کشیدم اما، مادرم افتاد دیدم که چادرشم شد پاره شکسته شد گوشواره، مادرم افتاد وای مادرم مادرم مادرم ....خواهرم بیا، دم آخر بالا سرم بیا داره می‌سوزه پیکرم بیا، خواهرم بیا ای زینب پاره شد دلم، ببین مثل گوشواره شد دلم دیدم تشت و بیچاره شد دلم، ای زینب از اینم بد تر می‌بینی، یک تشت و با سر می‌بینی روی لبهاش خیزرونو با چشمای تر می‌بینی این تشت طلا رو اما تو بزم نامحرما برات بمیرم می‌بینی کبودیه لبهاشو، شکسته دندوناشو، برات بمیرم حسین...

ای مظهر جمال جمیل خدا حسن وی طلعت تو آینه‌ی کبریا حسن روح نبی، روان علی، قلب فاطمه گیرد به یک اشاره‌ی چشمت صفا حسن گوئی که از لب تو عسل خورده مصطفی از بس که داده بوسه دهان تو را حسن وقتی که جای دست خدا می شوی سوار حیف است پای نهی به سر چشم ما حسن از کائنات نغمه آمین شود بلند دست تو تا بلند شود بر دعا حسن باید رسول و حیدر و زهرا شوند گوش تا ذات حق برای تو گوید ثنا حسن آل نبی تمام کریمند و تو شدی مشهور در کرامت و لطف و عطا حسن خلقند میهمان و تویی میزبان خلق مُلک وجود آمده مهمان‌سرا حسن روزی که نیست روز تو باشد کدام روز جای که نیست خاک تو باشد کجا حسن صلح تو کرد روز معاویه را سیاه صبر تو داد دین خدا را بقا صبر و ثبات و صلح تو گردید از ازل بنیانگذار نهضت کرب و بلا حسن یک جلوه از فروغ تو ماه است و آفتاب یک صحنه از بقیع تو ارض و سماء حسن گرد حریم تو که درش بسته روز و شب صف بسته‌اند سلسله‌ی انبیا حسن وهابیان به ظاهر تو راه را بسته‌اند صف می‌کشند دور مزار تو یا حسن بیچاره‌های کوردل پست قافلند دار‌الزیاره تو بُوَد قلب ما حسن از ماهیان بحر الی ساکنان عرش گریند در غم تو به صبح و مسا حسن ای چشم غیر بر کرمت با کدام جرم دشنام ها شنیده ای از آشنا حسن آن خواست دست بسته برد سوی دشمنش این یک فشرد بر روی پایت عصا حسین این غم کجا برم که به منبر خطیب پست دشنام داد بر پدرت مرتضی حسن این غم کجا برم که تو را یار آشنا گردید ما را کُشت به زهر جفا حسن از فرط تیر تا تن و تابوت شد یکی قد حسین مثل کمان شد دوتا حسن دست بریده‌ی پسر کوچکت بس است بر دستگیری از همه‌‌ی ماسوا، حسن گر قاسمت به عرصه ی محشر قدم نهد بهر نجات خلق کند اکتفا حسن هر گوشه روز حشر دراز است سوی تو دست هزار میثم بی دست و پا حسن

خیلی سخته اسیر بلا بشی زیر بار درد و غصه تا بشی از کوچه تا خونه راهی نباشه اما واسه مادرت عصا بشی وقتی آهت توی سینه صد می‌شه برای دل تو خیلی بد می‌شه چادر مادرتو لگد کنن به خدا غرورتم لگد می‌شه به خدا دلی که نا امید می‌شه خوشی هاش یک دفعه نا پدید می‌شه یکی دست رو مادرت بلند می‌شه یک روزه همه موهات سفید می‌شه

همیشه این دوحرف غمه برای من شهید امام حسین و غریب امام حسن با اشک فاطمه ملائکه میگن شهید امام حسین و غریب امام حسن غریب اونه که تو خونه، پر از غم بی درمونه غریب اونه که بی یاره، تو خونشم دشمن داره تشنه اش اما این درده، خودش پی آب می‌گرده وای غریب ای آقام، غریب ای آقام، غریب ای آقام....همیشه این دو حرف غمه برای من شهید امام حسین و غریب امام حسن درسته قاتلت همون زهر جفاست همه میگن امام حسن شهید کوچه هاست امام حسن پر از ناله‌ی بی صداست همه میگن امام حسن شهید کوچه هاست اوج وقاحت رو دیده، سیلی به صورت رو دیده روضه چه قدر داره کوچه، خون روی دیواره کوچه مادر می‌گفت تو قول میدی نگی به هیچ کی چی دیدی وای غریب ای اقام غریب ای آقام غریب ای آقام لا یوم کیومک یا، اباعبدالله حسین حسین من ببین غم تو دلم به پاست عزای کربلای تو بزرگترین عزاست اشک تو مال من ، اشک غریب شفاست آخه عزای کربلای تو بزرگترین عزاست مقطع الاعضای من، برادر تنهای من شمر می‌شینه روی سینه، مادر ماهم می‌بینه ایها الاعطشان زینب، یوسف عریان زینب آه ابی عبدالله، ابی عبدالله ابی عبدالله حسین صل الله علیک یا سیدنا المظلوم ، یا ابا عبدالله صل الله علیک یا سیدنا العطشان، یا حسین