شهادت امام جعفر صادق (ع) 1402 - مهدی رسولی

گویند که روزی در بر کنز الحقایق /شمس الضحی بدر الدجی قرآن ناطق/سهل خراسانی دم از ایثار جان زد /دم از فراوانی خیل شیعیان زد /حضرت برای آن که او هوشیار گردد /وز خواب غفلت لاجرم بیدار گردد/گفتا دری از معرفت بر او گشودم /گفتا تنور خانه را روشن نمودم/فرمود بر مرد خراسانی به لبخند /باید که خود را در میان شعله افکند/زیبد که اوج جان نثاری را نشان داد/با طیب خاطر در میان شعله جان داد /این امر حضرت سهل را افتاد مشکل /یک می‌توان کند از زن و فرزند و جان دل /آه از نهاد سهل بیچاره برآمد/دانست عمری لاف عشق و عاشقی زد/کو تاب اتش کو جان نثاری/کو استقامت کوه شکوه بردباری/از حب دنیا شد دچار روسیاهی/با آه و ناله کشت گرم عذر خواهی /چون گشت روشن سستی آن ادعایش/حضرت کریمانه گذشتند از خطایش/ناگه یکی از شیعیان پاک مولا /از عاشقان خاص سینه چاک مولا/هارون مکی آن حواری یگانه /نزد امام صادق آمد صادقانه /از امر حضرت عاشق بی غل و بی غش/افکند خود را در میان موج آتش/این کیست جان پروانه ها مست شعله ها شد /با ذات حق پیوسته و از خود رها شد /این کیست بی چون و چرا فرمان پذیرفت/در دم به دستور امام خود بلی گفت /حضرت بدون هیچ گونه انفعالی /می‌گفت از حال و هوای آن حوالی /گویا که حضرت بوده عمری در خراسان/اما هماره سهل حیران و هراسان/فرموده حضرت بعد چندی با اشاره /برخیز و بر احوال هارون کن نظاره /برخواست تا حال هارون گردد آگاه /اما میان موج آتش دید ناگه /آتش ز سوز عشق او از هم گسسته/هارون میان شعله‌ها خندان نشسته/پرسید حضرت سهل را ای اهل ایمان /مانند هارون چندتا دارد خراسان /گفتا در آن وادی به صد صحرا و هامون /پیدا نمی‌گردد یکی مانند هارون /خاک شلمچه خاک فکه خاک مجنون /امواج سبز و آبی و اروند کارون /

صد طایفه بگذشته از جان‌دیده‌هایی/هارون مکی‌ها فراوان دیده آری/جمعی بسیجی بود اگر پروانه‌ی تو/آتش نمی زد خصم بر کاشانه‌ی تو/آسمان و زمین دور سرش می‌گردد/آفتاب است و قمر خاک درش می‌گردد/این قد وقامت افتاده درخت طوبی است /این محاسن به خدا آبروی دین خداست /این حرم خانه‌ی‌ زهراست مسوزانیدش/این حسینیه‌ی دنیاست مسوزانیدش/شعله‌ی پشت حرم فاطمه زاده نبرید /پسر فاطمه را پای پیاده نبرید بگذارید عبا بردارد/پیرمد است و خمیده است عصا بردارد/از مسیری ببریدش که تماشا نشود /چشمی از این در و همسایه به او وا نشود /اصلا این مرد مگر پای دویدن دارد/پیرمردی که خمیده است کشیدن دارد/آسمان است و در این کوچه زمینش نزنید /شعله به چشمان تازه غمینش نزنید/شاید این کوچه همان کوچه‌ی زهرا باشد /شاید آن کوچه‌ی باریک همینجا باشد //شاید این کوچه همانجاست که زهرا افتاد /گرچه هم که دست به دیوار شد اما افتاد

قاصدکی خبر داد که موقع وصاله/خلوت عبد و خالق یه لحظه ی زلاله/چه معراجی چه میقاتی چه اوقات خوشی دارم/چقدر آرومم هر وقتی که سر رو مُهر میذارم/به روی خشکزار دل شبیه ابر میبارم/جوونه میده دلم وضو که میگیرم/از هرچیزی جز عشق تو زندگی سیرم/قبوله رو خاک حسین نماز عاشق/رسیده این سفارش از امام صادق/****تو آسمون میگشتم یه شب میون ابرا/دیدم زمین تاریکه داره میسوزه دنیا/دیدم خورشیدو خاموشه دیدم ماهو که دلگیره/دیدم هیچکس حواسش نیست که دنیا داره میمیره/من اونجا تازه فهمیدم بشر در حال تغییره/ولی تو این دنیا بهم عنایت شد/تموم امیدم به خاک تربت شد/قبوله رو خاک حسین نماز عاشق/رسیده این سفارش از امام صادق/****یه عمریه که دستم تو دستای بابامه/میگفت که روضه رفتن وصیت امامه/میگفت وقتی میری هیئت عزیز قلب زهرایی/میگفت هرجا میری برگرد تو اهل خاک اینجایی/اگه اهل حسین باشی عصای دست بابایی/برا حسین مُردن شروع زندگیه/نماز و سینه زدن نماد بندگیه/قبوله رو خاک حسین نماز عاشق/رسیده این سفارش از امام صادق

ما برا امام حسین کاری نکردیم/به خدا براش عزاداری نکردیم /دلمون خوشه به این دو قطره ی اشک /اگه زهرا روضه خونه به خدا زاری نکردیم/حسین رفت ته گودال عزتش برا ما شد/حسین زخمی شد اما زخم ما مداوا شد/حسین خسته شد و ما راحتیمون امضا شد/منو ببخش اگه بدرد نخوردم /منو ببخش اگه برات نمردم/کی تو این دنیا دوای دردمونه /کی برامون جز امام حسین می مونه /حالمون خرابه و داریم می میریم /دردمونو کی به غیر تو می دونه /حسین یاورمونه موقع پریشونی /حسین همدم مونه با چشای بارونی /میاد موقع مرگم با یه پیرهن خونی /ما که یه عمره واسه تو می باریم /اگه نیای حسین بی کس و کاریم /منو ببخش اگه به درد نخوردم/ منو ببخش اگه برات نمردم /به خدا قسم حسین زندگیمونه /اگه پرچم عزاش تو دستمونه /خوده فاطمه نوشته اسممونو /اگه چشمامون تو روضه شبیه دریای خونه/حسین شد تک و تنها تا که یار ما باشه/سرش رفت روی نیزه تا کنار ما باشه /خزون شد علی اکبر تا بهار ما باشه /حلالمون کن غریب مادر /حلالمون کن شهید بی سر /منو ببخش اگه به درد نخوردم /منو ببخش اگه برات نمردم ?

چه خوبه کربلا مخصوصاً غروب کربلا/اگه دلت گرفت حرفاتو بگو به کربلا/هوای کربلا مخصوصاً شبای کربلا/منم یه قطره از سیل زائرای کربلا/می‌میرم برای کربلا، می‌میرم برای کربلا/شب و روز از شورِ حرمت میگم/به همه از لطف و کرمت میگم/شعرامو یادِ محتشمت میگم/از شفا بخشیِ علمت میگم/علمت بالا ابی عبدالله ابی عبدالله ابی عبدالله...