شهادت امام جعفر صادق (ع) 1402 - مهدی اکبری

باز هم نوبت مدینه شد و/در غمش باز کربلا می ‌سوخت/باز در کوچه بنی هاشم/خانه ‌ای بین شعله ‌ها می‌‌ سوخت/نیمه شب ریختند در خانه/مو سپیدی به ریسمان بستند/در آتش گرفته را اما/ناگهان روی کودکان بستند/به پر دامنی در این دسته/آتش چوب شعله‌ ور نگرفت/پدر از خانه رفت شکر خدا/پهلوی او به میخ در نگرفت/نفسش بند آمده نامرد/در پی خود دوان دوان نبرش/پیرمرد است می‌خورد به زمین/بین کوچه کشان کشان نبرش/شرم از رنگ این محاسن کن/رحم کن حال کودکانش را/این چنین رفتن و زمین خوردن/درد آورده استخوانش را//حق بده که به یاد او انداخت/گرد و خاکی که بر محاسن داشت/مادرش را که تا در مسجد/داغ بابا عزای محسن داشت//حق بده که به یاد او انداخت/عرق سرد روی پیشانیش/خون روی جبین جدش را/عمه و رنج کوچه گردانیش/حق بده که به یاد او انداخت/عمه اش را گذر گذر بردند/از مسیری که ازدحام آنجاست/یعنی از راه تنگ تر بردند/حق بده که به یاد او انداخت/گیسوانش که خاک آلوده ‌اند/گیسویی را که در دل گودال/غرق خون روی خاک ‌ها بودند/روی این کوچه ‌ای که از سنگ است/همه جایش نشانی او بود/یاد یک حنجر است این دفعه/نوبت روضه ‌خوانی او بود/هرچه او بیشتر نفس می‌زد/بیشتر می ‌‌زدند زینب را/تیغشان مانده بود در گودال/با سپر می‌‌ زدند زینب را/سر شب کودکان همه در خواب/تا سحر می ‌زدند زینب را/یک نفر در میان گودال و/صد نفر می ‌زدند زینب را/شاعر: حسن لطفی

داره می‌گذره با خوشی این دقایقم/وقتی یه عمر نوکر آقا امام صادقم/من بدون شک زندگیم میدم براش/همه جا گفتم و میگم جوُنیم و جونم فداش/آرزوم اینه حرمش باشه/توی ایوُنش روضه برپاشه/ای اَمون ای دل/چرخ زندگیم اگه گرفته رنگ و رو/نوکریِ در خونش به ماها داده آبرو/واقفم به این داشته هوامونو زیاد/امام صادق هر دفعه خرجی کربلامو داد/من در خونش دارم آرامش/من دوسش دارم خیلی می‌خوامش/ای اَمون ای دل/می‌دونم اگه این دلم عمری عاشق/اگه امام حسینیم بانیش امام صادق/خیلی داره د‍‍‌ِین چشای گریونم بهش/اگه حسین حسین میگم همرو مدیونم بهش/من مسلمانم از همین مکتب/فخرم هستم جعفری مذهب?

این اولین دفعه نبود /که مدینه آتیش و هیزم می‌بینه/باز دوباره یه خونه رو /جلو چشم مردم سوزوندن/امام صادق رو با ریسمان وسط کوچه کشوندن/نامرد حیا کن موهاش سفیده /سنش زیاده قدش خمیده/از پشت مرکب نکش طنابو /نفس نداره دیگه بریده/پیاده دل شب /دوید پشت مرکب دلش شکست/توی کوچه بازار /چقدر شد معذب دلش شکست/یاد عمه زینب دلش شکست/غریب آقام ای غریب آقام.../می‌رفت ولی عمامه و عبا نداشت /برا دویدن نا نداشت/با دست بسته پای برهنه روی خاک به گریه افتاد/حتما به یاد پای پُر از آبله‌ی رقیه افتاد/از این مصیبت دلش کبابه، رقیه دق کرد کنج خرابه/تو کاخ منصور امام صادق، دلش به یاد بَزم شرابه/باز شهر شامو یه مشت بی‌مرامو یادش اومد/نوامیس حیدر تو اون ازدهامو یادش اومد/یه بزم حرامو یادش اومد/غریب آقام ای غریب آقام...

درِ خونه ت گره خورده طینت م/عمری مجنون و نوکر عشیره ت ام/کاش بشه روزی که با چشمام ببینم/زائر صحن خوشگل مدینه ت ام/رو سرم حس می‌کنم همیشه دستای تو رو/نمی‌دم به هیچی روضه ی گلستان تو رو/یه روزی میاد می‌بینم حَرمت شده شلوغ/جارو می‌زنم همه صحن و شبستان تو رو/یه روز بقیع میشه حرم، میشه گنبدش علم، آقا جون/چهارتا گنبد طلا میشه سایه ی سرم، آقا جون/چه صحن خوشگلی بشه صحن زهرا مادرم، آقا جون/یا جعفر بن محمد مولانا /خیر عالم رو میشه از درت گرفت /هرچی که میخواست از تو نوکرت گرفت/اینکه من نوکر شدم اتفاقی نیست/به یقین دست منُ مادرت گرفت/پای عشقت دلمُ حسابی رسوا کردی/قطره های جونمُ وصل به دریا کردی /به منم نگاه خاص کن همون اندازه ای که/به ضراره و مفضل و هشام ها کردی/دلخوشی های زندگیم به تو داره بستگی، آقا جون/غیر شما آخه دلُ من بدم به دست کی آقا جون؟/اسم تو مرهمه برام، هرچی دلشکستگی، آقا جون/یا جعفر بن محمد مولانا

خودم این زندگی رو برا خودم ساختم/به کسی نه به گناه‌های خودم باختم/نکنه چشاتو دیگه روی من بستی/نکنه خودم رو از چشم تو انداختم/منه سرگردون منه آزرده/منه دل شکسته‌ی دل مُرده/به تو محتاجم تو که آقایی/تو که دست می‌گیری از هر کی زمین خورده/همه دارایی من این گریه است/من امیدم به تو و اشکامه/همه جا منو به تو میشناسن/به همه گفتم حسین آقامه/ابی عبدالله ابی عبدالله حسین آقام/تو به من نزدیکی اما من ازت دورم/پر از اضطراب و دلتنگی و دلشورم/تو بهشتی منم میوه‌ی ممنوعه//بین نوکرات مثه وصله‌ی ناجورم/اگه آلودم اگه بیچارم/اگه قدر نفسام توبه بدهکارم/پیش این مردم می‌زنم فریاد/به امام رضا قسم هنوز دوست دارم/به هوای کربلا محتاجم/من محروم نکن از آغوشت/دل سرگردون با دست خودت/گره کن به گوشه ی شش گوشه /بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا/بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا/تشنه‌ی آب حیات، یا علی رخصت بده/تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا

حال خوبی دارم میون روضت ای یارم/دلبر دلدارم همیشه بهت بدهکارم/دوست دارم این حال خوبمو/اشکای دم غروبمو/که واسه غمت می‌ریزه/خاطرت واسم عزیزه/وقتی می‌زنم صدات عبادته/نوکریِ نوکرات سعادته/آرزوی هر کی گریه می‌کنه برات، زیارته/یار قلب زارم خیلی تو رو دوست دارم/از تو ای نگارم چقدر آبرو دارم/من قلبمو به تو میسپرم/غیر از تو از همه میبُرم/تا تو رو دارم نگارم/دیگه غصه‌ای ندارم/عمریِ تو روضه‌هات یه نوکرم/باز هوای کربلات زده سرم/قسمتم بکن یه بار بیام پایین پات، تو اون حرم/قلب این غلامت همیشه جَلده رو بامت/ای فدای نامت خدایی خیلی می‌خوامت/دنیای من با تو میگذره/آقا جون من یادت نره/آخه خیلی دلشکستم/من از این زمونه خستم/من دلم خوش به این که با منی/روی نوکر زمین نمی‌زنی/ذکر رو لبامه توی راه اربعین، اَجَنَّنی?

منو سرگرم یه لقمه نون نکن /هر چی غیر از تو برام کمه /بیا که بگو صاحب منی /سگ بی صاحبو میزنن همه/شوق اینکه وقت جون دادن میای/یه روزی آخر جونمو میگیره/خوبیت نداره اونکه نوکرش/واسه چیزی غیر روضه ات بمیره/هر کسی که خاک پای تو شده/میدونه سرفرازی چه حسین/وقتی ارباب شبیه تو دارم /نوکری شغل شریفیه حسین/نوکری شغل شریفی است به شرط آن که/فقط ارباب حسین ابن علی باشد و بس/جا داره بین جهنم بسوزم/هر روزی که تو غم تو سرد بشم/اگه دست خالیم پر نکنی/محاله گدای دوره گرد بشم/من به نیت مسیر حرمت/پا میزارم آقا بین دسته ها/هر جا رفتم ودیم تو فقط /به داد دل شکسته ها/از خودم می پرسم ما مثل جون /قسمت منم میشه بوسیدنت/شنیدم لحظه جون دادن میاد/جون من در میره واسه دیدنت/بسوزونم تو آتیش غمت/تا دلم بیشتر از این سنگ نشده/دلم من خیلی تنگ کربلات/کربلا برا دلش تنگ نشده/خلوتی به حرمت نیومده/همیشه تو صحن تو برو و بیاس/ندیدم بهشت و اما میدونم یه جایی تو مایه های کربلاس/به چه کار نوکرت کفن میاد/وقتی که پیکر تو کفن نداشت /غیر تو آقا شهید دیگه ای/روضه ی غارت پیروهن نداشت/عشق عشق، عشق حسین

دلم گرفته از حال و هوای این روزا/از سیاهی و تیرگی خیابونا/نفس بریدم و صحن چشام پر از غمه/آقام غریبه و انگاری که نامحرمه/داره بارون میاد خیسه چشای دلبرم/دعاش اینه خدا به حق جَدِّ بی‌سرم/به راه راست ببر گریه کنای مادرم/یا ابن الحسن آقام، یا ابن الحسن آقام آقام/خوشا به حال اون دلداده‌های راه تو/دستی بکش سرم، بشم غلام سیاه تو/خیلی دلم می‌خواد همونی که میخوای بشم/به بودنت فقط، تو این زمونه دلخوشم/داره بارون میاد روی نمای گونه‌هام/خسته شدم دیگه یه کاری کن آقا برام/دنیام قفس شده نمی‌سازه دیگه باهام/یا ابن الحسن آقام، یا ابن الحسن آقام آقام/من تا ابد عاشق یارم/دلداده‌ی روی دلدارم/آواره‌ی کوی ارباب و مجنون عشق علمدارم/دیوانه‌ی ابالفضلم /آواره‌ی ابالفضلم/سینه زن حسینم من، بیچاره‌ی ابالفضلم

قرار دلم، کنار دلم/بِمان که برده‌ای به یک اشاره دلم/بهار دلم، نگار دلم/فقط غم تو آمده به کار دلم/نمک به جان غم زده‌ای/به چشم من قدم زده‌ای/دَمَت عَلی الدَوام سلام/مراد هر سلام آخر نمازم/قسم به شور و شِین، حسین/نرفته سمت خانه‌ی دگر نیازم/المِنَتُ لِلّه محتاج تو هستم/المِنَتُ لِلّه من دل به تو بستم