شب دوم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

در این هوای بهاری شدم دوباره هوایی/بهار می رسد اما بهار من! تو کجایی؟/چه برکتی، چه نویدی، چه سبزه ای و چه عیدی؟/به سال نو چه امیدی؟ اگر دوباره نیایی/مقلّبانه به قلبم، هوای تازه بنوشان/محوّلانه به حالم اشاره کن به دعایی/اگر چه حُسن فروشان به جلوه آمده باشند/تو آبروی جهانی، تو روی ماه خدایی/خودت مگر که به زهرا توسلی کنی امشب/نمی رسد گل نرگس! دعای ما که به جایی/شاعر: قاسم صرافان?

بازم شب جمعه است، زهرا تو گوداله/گیسو پریشونه، می خونه با ناله/میگه بچه ی من که سر به تن نداره/رو خاک رها شده، کفن نداره/میخوام ببوسمش ولی نمیشه/آخه یه جای سالم به بدن نداره/چادر خاکیمو به روش کشیدم/کسی نبینه پیرُهن نداره/بُنَیَّ.../بازم شب جمعه است، زهرا دلش خونه/زینب واسه مادر، هی روضه میخونه/میگه نبودی مادر ببینی چه ها کرد/اون که سر حسینتو جدا کرد/نبودی مادر ببینی که لشکر/چه آتیشی تو خیمه ها به پا کرد/کاش توی قتلگاه بودی میدیدی/اون گلویِ پاره منو صدا کرد/اُخَیَّ...