منو
شب هفتم صفر، میثم مطیعی

شب هفتم صفر، میثم مطیعی

  • 6 تعداد قطعات
  • 16 دقیقه مدت قطعه
  • 32 دریافت شده
مرثیه سرایی شب هفتم صفر به مناسبت شهادت امام حسن مجتبی (ع) با صدای میثم مطیعی، سال 1395

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 16:01
    هميشه سفره اش وا بود با ما مهرباني كرد هزاران بار آزرديمش اما مهرباني كرد ز خلق اندازه ي ريگ بيابان بي وفايي ديد ولي اندازه ي آغوش دريا مهرباني كرد نگاهش شرح نابي بود از "الجار ثم الدار" اگر با اين و آن مانند زهرا مهرباني كرد چه خواهد كرد با مهمان كوي خويش آن مردي كه با دشنام گوي خويش حتي، مهرباني كرد چرا دنيا به كامش ريخت زهر غصه و غم را چرا با مهرباني هاي او نامهرباني كرد "الا اي تيرهايي كه پي تشييع مي آييد نبوده يار او جز غم؛ به يارانش بفرماييد" دل او مي گرفت از آن همه زخم زبان هر گاه نظر مي كرد بر انگشترش: العزه لله خجالت مي كشد حتي زره زير عباي او از آن ياران ناهمراه؛ آن ياران ناهمراه مگر تاريخ غربت زا! چه رخ داده است در ساباط كه سجاده كشيده به زير پاي زخمي او آه قيامش مستتر گشته است در غم نامه ي صلحش و صلحش مي شناساند به مردم راه را از چاه براي عده اي فرمانبري از او چه دشوار است چنان اسلام بوسفيان: پر از جبر و پر از اكراه "الا اي تيرهايي كه پي تشييع مي آييد نبوده يار او جز غم؛ به يارانش بفرماييد شاعر: رضا يزداني
  • 11:05
    زمونه‌ي پريدنه، تا عرش بي كرونه تا خود خدا نفس نفس، طپش طپش، هروله كن تو سعي مروه تا صفا قدم قدم، ستون ستون، حسين حسين بگو تو جاده‌ي نجف تا كربلا ياد تموم رفقا، ياد همه هيئتيا، گريه كنا سينه زنا، ياد امام و شهدا حسين حسين بگو تو جاده نجف تا كربلا )حسين‌حسين)(حسين‌حسين)(حسين‌حسين( موكب به موكب، مي‌رسيم از راه لك لبيك اباعبدالله پاي پياده، هر قدم روضه اس تو جاده صوته طفل سه ساله اس بس كه دويدم عقب قافله؛ اي پدر اي پدر پاي من از ره شده پر آبله؛ اي پدر اي پدر *** *** *** *** وقت جهاد و هجرته، رسيده ديگه فصل فتح خون ما هنوز صدايي آشنا، داره ندا ميده "فليرحل معنا" (1( قدم قدم، ستون ستون، حسين حسين بگو كه دروازه‌ي قدسه كربلا كوري چشم دشمنا، براي مرگ آمريكا، يهوديا سعوديا، ياد امام و شهدا حسين حسين بگو كه دروازه‌ي قدسه كربلا )حسين‌حسين)(حسين‌حسين)(حسين‌حسين( سنگر به سنگر، مي رسيم از راه لك لبيك بقيه الله مدافعان حرم ياسيم كه روضه خوان داغ عباسيم قد حسين بن علي تا شده؛ واويلا واويلا پاي عدو به به خيمه ها وا شده؛ واويلا واويلا شاعر: سيد مهدي سرخان
  • 1:50
    اقتربت ايام الزياره وطلعت امواج الخدم روزهاى زيارت نزديك شد و گروه هاي خادمان اربعين حسيني پديدار شدند والدروب بلا مسافه بيها اشم ريحة جدم در اين راه ها بوي قدم هاي زائران امام حسين مي آيد بغيمه متگبعه سمانه لبست اسود عالخيم آسمان مانند خيمه هاي امام حسين، لباسي از ابرهاي سياه بر تن كرد الطير يشعر بالأمان شما يرف باجر علم وقتي كه فردا پرچم هاي امام حسين به اهتزاز درآيد، پرندگان احساس امنيت خواهند كرد ذوله انصار الحسين الثبتوا هاي القيم ياران امام حسين ارزش هاي او را حفظ كردند دمهم يخضر مواكب واكف بوجه الصنم خون اصحاب امام حسين موكب هايي را ايجاد كرده است كه در برابر بتها ايستاده اند عدنه بالجبهة حشد ثابت و آخر بالهمم ما در جبهه ها حشد الشعبي داريم كه استوار است يحيي يوم الاربعين كاصد يواسي الحرم و حشد (جمعيت) عظيمي ديگر كه روز اربعين را زنده ميدارند تا با خاندان امام حسين همدردي كنند شما تصد عيوني زاير ظهره محني من الالم هر وقت زائرى كه كمرش خم شده است را مي بينم ظهر ابو اليمه اذكره منحني الراعي الشيم به ياد پشت امام حسين مي افتم كه با مصيبت ابالفضل خم شده بود والله ما ننسى المصيبه الراتبه وحرك الخيم به خدا سوگند ما مصيبت هميشگي و سوختن خيمه ها را فراموش نخواهيم كرد مصاب ابو اليمه الفجعنه الهسه يگطر نحره دم مصيبت امام حسين ما را سوزاند و هنوز از رگهاي بريده حنجره اش خون جاري است ضامي من حزوا وريده وصدره بالخيل انهشم تشنه اي كه رگهاي گردنش را بريدند و سينه اش زير سم اسبان شكست بكربله حتى الرضيع البل المهد هم ما سلم در كربلا حتي طفل شيرخوار در گهواره هم سالم نماند شاعر: علي منديل الطائي از عراق
  • 8:26
    اقتربت ايام الزياره وطلعت امواج الخدم روزهاى زيارت نزديك شد و گروه هاي خادمان اربعين حسيني پديدار شدند والدروب بلا مسافه بيها اشم ريحة جدم در اين راه ها بوي قدم هاي زائران امام حسين مي آيد بغيمه متگبعه سمانه لبست اسود عالخيم آسمان مانند خيمه هاي امام حسين، لباسي از ابرهاي سياه بر تن كرد الطير يشعر بالأمان شما يرف باجر علم وقتي كه فردا پرچم هاي امام حسين به اهتزاز درآيد، پرندگان احساس امنيت خواهند كرد ذوله انصار الحسين الثبتوا هاي القيم ياران امام حسين ارزش هاي او را حفظ كردند دمهم يخضر مواكب واكف بوجه الصنم خون اصحاب امام حسين موكب هايي را ايجاد كرده است كه در برابر بتها ايستاده اند عدنه بالجبهة حشد ثابت و آخر بالهمم ما در جبهه ها حشد الشعبي داريم كه استوار است يحيي يوم الاربعين كاصد يواسي الحرم و حشد (جمعيت) عظيمي ديگر كه روز اربعين را زنده ميدارند تا با خاندان امام حسين همدردي كنند شما تصد عيوني زاير ظهره محني من الالم هر وقت زائرى كه كمرش خم شده است را مي بينم ظهر ابو اليمه اذكره منحني الراعي الشيم به ياد پشت امام حسين مي افتم كه با مصيبت ابالفضل خم شده بود والله ما ننسى المصيبه الراتبه وحرك الخيم به خدا سوگند ما مصيبت هميشگي و سوختن خيمه ها را فراموش نخواهيم كرد مصاب ابو اليمه الفجعنه الهسه يگطر نحره دم مصيبت امام حسين ما را سوزاند و هنوز از رگهاي بريده حنجره اش خون جاري است ضامي من حزوا وريده وصدره بالخيل انهشم تشنه اي كه رگهاي گردنش را بريدند و سينه اش زير سم اسبان شكست بكربله حتى الرضيع البل المهد هم ما سلم در كربلا حتي طفل شيرخوار در گهواره هم سالم نماند شاعر: علي منديل الطائي از عراق
  • 4:26
    جووني ما به فدات حسين جان كي مي رسيم به كربلا حسين جان بأبي انت و امي يا حسين به فداي لب عطشان حسين قاتل من زهر شرروار شد قاتل مادر در و ديوار شد الا العباس واويلا حسين تنهاست واويلا
  • 3:27
    چهل سلام و چهل صبح، اين ترانه كيست؟ چهل مقام و چهل منزل آستانه كيست؟ چهل نَهار و چهل لَيل، دام و دانه كيست؟ چهل سوار و چهل اسب اين فسانه كيست؟ چهل حديث و چهل قصه عاشقانه كيست؟ بهانه گير نبود اين دل، اين بهانه توست به هر طرف كه نظر مي كنم نشانه توست "رواق منظر چشم من آشيانه توست كرم نما و فرود آ كه خانه خانه توست" نگاه مي كنم از دور، خانه خانه كيست؟ پياله نوشِ وَلي از ولا نپرهيزد كه مست از مي قالوا بلي نپرهيزد فدايي نجف از كربلا نپرهيزد "كجاست شير دلي كز بلا نپرهيزد" دوباره قصه شمشير و تازيانه كيست؟ و آسمان كه چهل روز خون گريسته بود و آن زمين كه چهل شب جنون گريسته بود و مشك تشنه تو را سرنگون گريسته بود و كودكي كه نديدند چون گريسته بود پس از تو بار امانت به روي شانه كيست؟ زماني از گلوي چاه مي رسد بر گوش زماني از نفس راه مي رسد بر گوش نويد نصرُ من الله مي رسد بر گوش صداي كيست كه گهگاه مي رسد بر گوش اگر زمانه او نيست پس زمانه كيست؟ حسين غرقه به خون خدا، غسيل الله حسين كشتي راه خدا، سبيل الله حسين كشته ذات خدا، قتيل الله حسين جاه و جلال خدا، جليل الله كه آن يگانه دو تا نيست، آن يگانه يكي است شاعر: مهدي جهاندار

تصاویر

پایگاه دعا و نغمه های مذهبی