منو
شهادت امام حسن مجتبی (ع)، محمود کریمی

شهادت امام حسن مجتبی (ع)، محمود کریمی

  • 6 تعداد قطعات
  • 9 دقیقه مدت قطعه
  • 877 دریافت شده
مرثیه سرایی شب دوم صفر در رثای امام حسن محتبی (ع) با صدای محمود کریمی، سال 1397

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 9:01
    تو در میان امامان چراغ انجمنی تو آفتاب جمال خدای ذوالمننی تبر به دست نداری خلیل بت شکنی تو پاره جگر ختم الانبیاء، حسنی بقیع توست همیشه حریم اهل البیت امام عالم خلقت کریم اهل البیت تو روی دست پیمبر تمام قرآنی تو فوق فوق ملک در لباس انسانی علی ست جان پیمبر تو بر علی جانی تو تا خداست خداوندگار، سلطانی سکوت و صبر تو مانند ذوالفقار علی است به اقتدار تو نازم که اقتدار علی است بقای دین همه در پرتو امامت توست بهشت اهل قیامت به ظل قامت توست کرم همیشه گدای در کرامت توست قیام و صلح، مطیع خط زعامت توست تو اولین دُر درج پیمبری مولا تو میوه دل زهرا و حیدری مولا خداست منتظر لحظه عبادت تو عنایت و کرم و لطف و جود عادت تو سلام دائم سادات بر سیادت تو محیط جنگ جمل شاهد رشادت تو تویی تمام پیمبر تویی تمام علی به ذوالفقار تو پیروز شد امام علی به وصف مدح تو باید زبان گرفت حسن که درپناه تو ایمان امان گرفت حسن به صلح و صبر تو اسلام جان گرفت حسن چه خوب از تو خدا امتحان گرفت حسن به صبر کار عدو را تمام کردی تو قیام کرب و بلا را قیام کردی تو تو شهریار جهانی غریب خانه چرا غریب تری ز غریبان در آشیانه چرا ز زخم تیغ زبان بر دلت نشانه چرا امام هر دو جهان را غم زمانه چرا تو وارث غم و اندوه و غربت پدری تو بین خانه خود از پدر غریب تری هزار کوه بلا ریخت آسمان به سرم دو بار پاره شده پاره جگر، جگرم یکی به کوچه روان گشت خون ز چشم ترم دمی که خورد زمین مادر نکو یکی به خانه که خون دل از دهانت ریخت دمی که زهر هلاهل شرر به جانت ریخت تو را که داد نبی بوسه بر لب و دهنت هماره زخم زبان بود پاسخ سخنت ز زخم تیر ستم لاله زار شد بدنت گریست بر بدن پاره پاره ات کفنت همین که تیر به سوی جنازه تو شتافت دل رسول خدا، سینه حسین، شکافت
  • 10:47
    تو گرفتی با حسین روی دامن سرمو من میرم جای شما ببینم مادرمو پیش مادری که با پر زخمی پر کشید دلیل رفتنشو جز خودم کسی ندید مادری که گیسوهاش مو به مو سفید می شد ذره ذره آب می شد روز به روز شهید می شد شاهد شکستنش کسی غیر من نبود من دیدم که گونه هاش چه جوری شدن کبود دست سنگین مثل برق از روی سرم گذشت دست من به روی خاک پی گوشواره می گشت بی صدا گریه می کرد اسم بابامو می برد تا می خواست بلند بشه دوباره زمین می خورد خوبه که دور و برم پره از محارمم از میون همه تون دیگه امشب عازمم سر من رو دامن مهربون برادرم قاسمم گریه نکن انقده بالا سرم قاسمم یادت نره تا عمو کنارته سختیای زندگی با عمو بهارته قاسمم یه روز میاد که عمو تنها میشه پیش چشم تو سیاه همه دنیا میشه اون روزه که تو باید جانشین من بشی توی میدون بلا یه تنه حسن بشی خواهرم گریه نکن گریه تو بذار کنار همه اشک چشمتو برا کربلا بذار یه روزی تو خاک و خون تن بی سر می بینی سر یه شیرخواره رو روی خنجر می بینی یه روزی که می بینی اوج اشک و ناله رو درمیاری از آتیش دختر سه ساله رو یه روز از رو نیزه ها جلوی پای حرم می بینی که افتاده سر سقای حرم
  • 3:25
    ای شررهای غمت گشته شمع حرمت دشمنت هم نبود ناامید از کرمت تو جگر پاره زهرایی و پاره جگری بعد زهرا و علی از همه مظلوم تری سیدی واحسنا واحسنا واحسنا غم چراغ دل تو قصه محفل تو بیت تو قتلگه و یار تو قاتل تو آب شد آتش و وقف جگر سوخته شد تن و تابوت تو از تیر به هم دوخته شد سیدی واحسنا واحسنا واحسنا در شب تار بقیع پشت دیوار بقیع گشته تقدیم غمت اشک زوار بقیع ای شرار غم ناگفته تو حاصل ما قبر بی شمع و چراغ تو بود در دل ما سیدی واحسنا واحسنا واحسنا
  • 10:05
    مدینه جایی بین ابراست که هر ابری به دورش گریونه یه اقیانوس خاکی اونجاست که خورشید تو عمقش پنهونه ملائکه توی ملکوت سمت مدینه پر میزنن تو عالم معنا تو بقیع دارن حرم درست می کنن فرشته ها از روز ازل خادم حرم امام حسنن یه روضه خون دائم بالا سر قبرش می خونه از داغش می خونه از صبرش مگه یادم میره من بودم و یه گل پرپر مگه یادم میره زخم روی صورت مادر مگه یادم میره خونابه بال کبوتر مدینه شهری توی دلهاست که اسمش دل رو می لرزونه دلو می لرزونه قبرایی که زیر آفتاب و بارونه دلی که شد امام حسنی دیگه زمین براش قفسه آزاده و رهای رهاست با آسمونا هم نفسه یه روزی زائرش میشه و به همه آرزوهاش می رسه یه روضه خون بین مقام بالاسر می خونه از کوچه می خونه از مادر مگه یادم میره من بودم و کوچه غم ها مگه یادم میره دستی سیاه که میره بالا مگه یادم میره روی زمین ناله زهرا مگه یادم میره من بودم و یه گل پرپر مگه یادم میره زخم روی صورت مادر مگه یادم میره خونابه بال کبوتر یه روضه خون دائم بالا سر قبرش می خونه از داغش می خونه از صبرش منو بزنید مادرمو نزنید مگه یادم میره من بودم و یه گل پرپر مگه یادم میره زخم روی صورت مادر مگه یادم میره خونابه بال کبوتر مدینه تو با شعری که خوند دم آخر آقا می سوزی به آیینه ش روز آخر گفت مثل روز تو نیست هیچ روزی امام حسن خودش دلا رو برده به کربلای حسین بخشیده روضه خودشو به اشک روضه های حسین کریم عالم بود و گذاشت دار و ندارشو برای حسین با جیگر پاره با اون تن بی حال می خونه از مقتل می خونه از گودال ای کشته دور از وطن دور از وطن وای ای تشنه صد پاره تن ای بی کفن وای
  • 4:43
    ای پسر ارشد زهرا حسن سیدنا سیدنا یا حسن ای پسر اول شیر خدا ای به حسین‌ بن علی مقتدا کل محمد و تمام علی بر قد و بالات سلام علی تمام ‌قد آینه کبریا مدال دوش خاتم الانبیا تجسم جمال سر و علن کریم آل فاطمه یا حسن چشم خدا محو تماشای تو ارض و سما غرق تجلای تو طلعت زیبات حسن در حسن بلکه سراپات حسن در حسن روی تو تفسیر تبارک شده ماه صیام از تو مبارک شده ماه خدا عاشق شبهای تو روزه گشوده است ز لبهای تو مدح تو شد زینت لوح و قلم بین امامان بـه کرامت علم مظهر حسن ذوالجلالی حسن چارده آیینه جمالی حسن ماه سر شانه پیغمبری مصحف روی سینه حیدری مدح تو وحی خالق سرمد است خواندن آن به عهده احمد است جود و کرم هماره پابست تو دست کرامت خدا دست تو سلام بر دست یداللهی ات به ذوالفقار اسداللهی ‌ات خلق و مرامت همه پیغمبری بازوی خیبرشکنت حیدری سکوت تو رمز پیام حسین صلح تو منشور قیام حسین از طرف داور جان آفرین بر تو و استقامتت آفرین دست تو دست علی مرتضاست اشاره چشم تو خیبرگشاست چو ذوالفقار از کمر برآری کم از علی مرتضی نداری طریق فتح را تو طی کرده ای ناقه فتنه را تو پی کرده ای عجب ندارم ای علی را سلیل تیغ به دست تو دهد جبرییل روا بود به وصف تو یا حسن ندای لافتی و الا حسن ای که بقیع دل ما قبر توست شجاعت برتر تو صبر توست به اذن تو ای مه عالمین سینه زنم به ذکر مولا حسین حسین حسین حسین حسین
  • 6:22
    جلوی آیینه خودمو می بینم خیلی تغییر کردم جدی جدی با روضه های تو خودمو پیر کردم باور من اینه که همیشه تو زندگیمی من عوض شدم ولی تو حسین بچگیمی حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته ترم حواست هست نوکرت داره پیر میشه بخرم ببرم به حرم داره دیر میشه دوست دارم دوست دارم همه شبهامو غم تو طی کرد ببین که آشوبم تو روضه ها آقا منم مثل نوکر به سینه می کوبم قربون لبات برم از عطش نفس بریده مادرت اومد ولی دیگه قاتلت رسیده حواسش هست کی گلوتو بوسه زده حواسش هست توی گودی کجا اومده حواسش هست مادرت داره می بینه بی حیا روی سینه تو چرا می شینه ************************** او می دوید و من می دویدم او می برید و من می بریدم دو غم به دلت ماند حضرت مادر کفن برای حسین و حرم برای حسن ************************** مگه یادم میره من بودم و یه گل پرپر مگه یادم میره زخم روی صورت مادر مگه یادم میره خونابه بال کبوتر مگه یادم میره من بودم یه دل شاکی مگه یادم میره من بودم و چادر خاکی مگه یادم میره اون کوچه و آتیش و هیزم مگه یادم میره اون خنده های تلخ مردم ************************** ما خانه به دوشیم غم سیلاب نداریم ما جز پسر فاطمه ارباب نداریم

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است

تصاویر

پایگاه دعا و نغمه های مذهبی