شب اول فاطمیه اول 1404- سید مهدی رسولی

صدای هق‌هقت آقا طنینِ چاووشی/دوباره در غم مادر سیاه می‌پوشی/بلند گریه کنید در عزای فاطمیه/رَوا نباشد از این پس به شیعه خاموشی/دعا برای ظهورت همیشه یادم رفت /مرا ببخش برای همین فراموشی /خودت بگو چه جوابی به مادرت بدهم/که سالیان درازی‌ست خانه بر دوشی/خودت بگو اثر ضربِ دست سنگین نیست/زمین می‌افتد اگر گوشواره از گوشی

مانند شمع قصه‌اش از سر تمام شد/کوتاه مثل سوره‌ی کوثر تمام شد /امشب اذان گریه بگوید بگو بِلال/سلمان به گریه گفت، ابوذر تمام شد /بابا کشید پارچه را روی مادرم /آهسته گفت: که دیگر تمام شد /***این زندگی میشه دو بخش، اینو قبول دارن همه /علی قبل از فاطمه، علی بعد از فاطمه /جای همه پشت در میگی مولا سلام علیکم/شنیدی تو هم که نمیدن جواب سلامم رو مردم/می‌دونم که سخت می‌گذره با علی، سخت شده دیدن تو/تو زخم تنت بیشتره یا علی؟، من می‌دونم تنِ تو /ای نگارِ من خداحافظ/بی‌قرارِ من خداحافظ /دیگه یارِ من خداحافظ/این زندگی رو چشم زدن، شیشه‌ی خوشبختی شکست مدینه دست به سینه بود، سینه و دست وقتی شکست ببین حال و روز یَلِ خیبرو، دیگه خونه‌نشینه /خبر داری الان به قنفذ میگن پهلوون مدینه /دیدم توی مسجد مغیره نشسته چطور صدر مجلس/اینم مُزدِ پهلو شکسته، اینم مُزدِ این دستِ بی‌حس/آه ای یارالی خداحافظ /زخمیِ علی خداحافظ/می‌میرم ولی خداحافظ/***این چهل نفر از خونمون یه روزی میشن سی‌هزار /حسینو پیدا می‌کنن، تو قتلگاه، تو نیزه‌زار /همه‌اش میری از حال که میشه لگدمال کنار من و تو /همون ساعت سه، همون شیب گودال قرار من و تو/***تو شیب گودال سرازیر شد /حسین پیر شد، حسین پیر شد /شدی رو به قبله، میگن رو به خیمه می‌افتن به جونش/تن نامرتب، همه‌اش میگه زینب به قد کمونش:/ای حسین من خداحافظ /پاره‌پاره تن خداحافظ/***گَر چه آنان حاملان کوثرند /گوییا تابوت خالی می‌برند

وقتی میری با یه کفن، با چادرت چیکار کنم؟/مخفی‌ترین راز حسن، با چادرت چیکار کنم؟/نمی‌تونم اصاً در خونمونو وا کنم/دسته جمعی زدن به کی آخه اعتراض کنم/حق بده اگه من گله از همه حجاز کنم/زهرا، زدن زدن زدن تو رو/کی سرت داد کشید به اون صدا لعنت/حسن از خواب پرید به کوچه‌ها لعنت/فضّه فریاد کشید به میخ در لعنت/به رد چکمه‌ی چهل نفر لعنت/نفساتو نگیر باز به خونمون صفا بده/تو طبیب دلی خودتو خودت شفا بده/نرو جون علی تو به درد من دوا بده/زهرا، بمون بمون بمون فقط/آره پهلوت شکست به اون لگد لعنت/دست و بازوت شکست به اون لگد لعنت/خورده گره به کار من، میشه دوباره حل کنی/بیرون دستت از کفن بچّه‌هات بغل کنی/حتّی از تو کفن داری خونه داری می‌کنی/چشماتو نبند اشک ما رو جاری می‌کنی/با حسین و حسن داری بی قراری می‌کنی/گریه‌هاتو بذار واسه اون غریب بی کفن/که شبیه خودت اونو دسته جمعی می‌زنن/داره جون میکنه توی قتلگاست حسین من/زدن زدن زدن چقدر /پیرمردا زدن به اون عصا لعنت/قبل از عصا زدن به نیزه‌ها لعنت/نیست انگشترش به ساربان لعنت/چی آورده سرش به سنان لعنت