عید غدیر 1403 - سعید قانع

دل من اومده دنبال نشونی تو پدربزرگ صاحب الزمونی میدونم منو به آقام میرسونی رسم منه نوکری و گدایی اسم منه گدای سامرایی غلام بن غلام بن غلامم علی بن جواد بن رضایی یا علی بن جواد ... چه اراداتی به مولا علی داشته که بابات اسم تو رو علی گذاشته خدا عشق حیدرو تو دلا کاشته علی بگی فاطمه با سر میاد امیرمومنین به حیدر میاد هر چقدر اسم علی مولا زیاد شه بیشتر کفر دشمنا در میاد یا علی بن جواد ...

در سحرگاهی پر از عشق و صفا در مدینه شهر ختم انبیاء از عنایات و عطای کبریا حاجت مولای ما میشد روا در حریمش که حریم راز بود کودکی آمد که خیلی ناز بود آمد و دیدن که از گل بهتر است؟ از همه زیبارخان زیباتر است گر هزاران یوسف آید او سر است چون که این کودک شبیه حیدر است بس که بر حیدر علاقه داشتند نام او را هم علی بگذاشتند این پسر در چهره اش نور خداست بوی احمد دارد و چون مرتضاست مظهر صبر امام مجتباست در شجاعت چون غریب کربلاست صاحب دستان پر فضلی بود قامت سروش اباالفضلی بود دور گهواره قشنگش همهمه است روی لبهای همه این زمزمه است این پسر هادی و هادی همه است مهربان چون مادر خود فاطمه است پس مهربانی به سائل می کند مثل مادر حل مشکل می کند خبرش آمده که عرش چراغان شده است خنده مهمان لب حضرت باران شده است گل لبخند که آمد به لب مادرتان همه عرش شاد و غزل خوان شده است سفره ای پر برکت پهن شده در دنیا نان خورش حاتم و ایوب و سلیمان شده است خوش به حال دل هر کس که به او دل داده میهمان حرمش زائر سبحان شده است دم به دم شکر خدا کن که به او دل دادی گره افتاده به کارت تو بگو یا هادی