شهادت امام محمد تقی (ع) 1403 - حاج نزار القطری

شده قلبم به هوای تو هوایی، یا مولا /شده برپا تو دلم کرب و بلایی، یا مولا/آرزومه که بمونم تو مسیرت، یا مولا/آرزومه که بخونم توی هیئت، جان آقا /جان آقا، سنه قربان آقا/سید العطشان آقا

شیعه شد وقت عزا، روضه و ماتم به پا/روی لب‌ها این نوا؛ یا جواد ابن الرضا/پَر کشید با قلب خسته زین همه جور و جفا/جان دهی دور از مدینه مثل بابایت رضا /من بمیرم زهر کینه بر تنت کاری شده /می‌زنی در کنج حُجره در غریبی دست و پا /لحظه‌های آخرت، آمده بالا سرت /قدکمانی مادرت یا جواد ابن الرضا/خنده‌ها گشته جواب ناله‌های آخرت /جنس داغت مجتبایی، قاتلت شد همسرت /از شرار زهر کینه جگرت سوزد ولی /تشنه‌‌لب هستی و ریزد آب را دور و برت /ای غریب کاظمین، قلب تو در شور و شین /ناله‌ات شد یا حسین، یا جواد ابن الرضا/گرچه در اوج غریبی جان دهی دور از وطن /باز هم شکر خدا بر پیکرت داری کفن /گریه کن یاد حسین و داغ عاشورای او /در میان قتلگاهش شد جدا سر از بدن /شد بریده حنجرش، بر روی نیزه سرش /رفت اسارت خواهرش، یا جواد ابن الرضا/در میان روضه‌ها روی لب دارم دعا /قسمتم کن کربلا، یا حبیبی یا حسین/عشق کربلاتون آقا در درون سینه‌مه/سالی یک دفعه زیارت از اصول دینمه /با هزار امید به سوی کربلا راهی میشم/تو حرم دیدار مهدی حسرت دیرینَمه/پای ایوون طلا، همنوا با زائرا /میگم ای مهدی بیا، یا حبیبی، یا حسین/در میان روضه‌ها روی لب دارم دعا /قسمتم کن کربلا، یا حبیبی یا حسین/یک قدم در راه تو از حج و عمره بهتره/چون مقام کربلا از کعبه هم بالاتره/منکر زیارت تو حتماً اهل دوزخه /زائرت با قطره‌ی اشکی بهشتو می‌خره /تا قیامت شد به پا، می‌بَری با خود مرا /در کنار انبیاء، یا حبیبی یا حسین/در میان روضه‌ها روی لب دارم دعا /قسمتم کن کربلا، یا حبیبی یا حسین/وا شده کامم به خاکت، بیمه‌‌ی تربت شدم /با دعای مادرت من خادم هیئت شدم /صورت و سینه‌‌م کبوده از غمِ تو یا حسین /با همین نشونه‌ها نزد تو باقیمت شدم /بَه عجب داره صفا، نوکری تو موکبا/از نجف تا کربلا، یا حبیبی یا حسین/در میان روضه‌ها روی لب دارم دعا /قسمتم کن کربلا، یا حبیبی یا حسین

ای ز صولت لا فَتی اِلا عَلی در شَأنِ تو/می‌برد شمر از سرم معجر، فَکَیفَ تُصبِحون/آل بو سفیان به عزت، فی بُیوتٍ آمِنین /آل ما دور از وطن، یا لَیتَ قَوْمی یَعلَمون/گاه گفتی برسر نعش برادر یَابنَ اُم/إِنَ قَوْمِ استَضعَفونی ثُمَ کادوا یَقتُلون/کودکانت را بِوادٍ غَیرِذی زَرعَستُ جای/حال ما دور از وطن «یالَیتَ قَوْمی یَعلَمون/اَنعَمَ اللهُ عَلَینا بِرَسولٍ مَدَنی/هُوَ جَدی وَ أَبی وَ واسِط الکَوَن عَلی /خِیَرَةُ الله مِنَ الخَلقِ عَلی/بَعدَ جَدی فَأَنَا ابنُ الخِیَرَتِین /فِضَةٌ قَد خَلَصَت مِن ذَهَبٍ /فَأَنَا الفِضَةُ وَ ابنُ الذَهَبِین /ذَهَبٌ مِن ذَهَبٍ فی ذَهَبٍ/ وَ لُجَینٌ فی لُجَینٍ فی لُجَین /أَنَا مَظلوم حُسِین، أَنَا مَظلوم حُسِین/ أَنَا مَحروم حُسِین، أَنَا مَحروم حُسِین /*****ای عجبا، وا عجبا، امت کفار که یک سر /چشم پوشیده ز حق نمک آل پیمبر /همه در ریختن خون من آن بی کس یاور /شده آماده و بگرفته به کف نیزه و خنجر /وَ سِتُجزَوْن مِن الله اِذا قامَ قیامَه /أَنَا مَظلوم حُسِین، أَنَا مَظلوم حُسِین /أَنَا مَحروم حُسِین، أَنَا مَحروم حُسِین /*****چیست تقصیر من، ای قوم که امروز جهانی /شده آماده به قتلم همه با تیغ و سنانی /در شما نیست ز اسلام نه نامی و نشانی /أَنَا عَطشان وَ قَد اُحرِقَ نُطقی وَ لِسانی /أَنَا ظَمئان وَ قَد اُحرِقَ قَلبی وَ فُؤادی/أَنَا مَظلوم حُسِین، أَنَا مَظلوم حُسِین /أَنَا مَحروم حُسِین، أَنَا مَحروم حُسِین /*****به در آمد پسر سعد لعین /بانگ به لشگر زد و گفتا /که این تازه جوان کیست /اگر احمد ثانیست /کفن پوش چنین چیست /اگر حیدر کرار بُوَد، وای بر اشرار /اگر حمزه بُوَد، وای بر کفار /گمانم که بُوَد جعفر طیار /صدا داد و یکی گفت /که این تازه گل باغ امام است /بُوَدا شمع شبستان رسولِ عربی /سرو گلستان حسین است /که با شیون و شین است /علی اکبرِ زار است /که بر ناقه سوار است /کلاه‌ِ خود به سر کرد /دگر نیزه علم کرد /دگر پشت به خم کرد /که خداوند تبارک و تعالی/به من آیات منزه و مبرا /به تکریم و به تعظیم /من و مادر و جد و پدر و عَم و برادر /شما رحم نکردید /به من راه ببستید /دلم را بشکستید /أَنَا مَظلوم حُسِین، أَنَا مَظلوم حُسِین /أَنَا مَحروم حُسِین، أَنَا مَحروم حُسِین /