شهادت حضرت امام محمد تقی (ع) 1403 - مجید بنی فاطمه

به لطف خدای جوادالائمه/گدایم، گدای جوادالائمه/غریبم نخوانید یا ایهاالنّاس/شدم آشنای جوادالائمه/رسیدم به آزادگی تا دلم شد/اسیر ولای جوادالائمه/از آن صورت گندمین بوی گندم/گرفته هوای جوادالائمه /رضای خدای امامِ رضا را/بِجو در رضـای جوادالائمه/اگر عاشقی هر نفس مثل سایه/برو در قَفای جوادالائمه/تو و جنّت و قصر و حور، آی زاهد /من و خاک پای جوادالائمه/مَلَک در لباس کبوتر می‌آید /به ایوانْ‌طلای جوادالائمه/نه تنها فلک، عرش هم تکیه داده/به گلدسته‌های جوادالائمه/شمیم دل‌انگیز مشهد می‌آید/ز صحن و سرای جوادالائمه/مرا بیمه‌ام می‌کند تا مُحرّم/لباس عزای جوادالائمه/زنی بود و ظلم و دَف و پای‌کوبی/عطش بود و نایِ جوادالائمه/درِ حجره را بسته‌اند، آهِ خانه/شده کربلای جوادالائمه/بریده بریده ، شکسته شکسته/می‌آید صدای جوادالائمه/دَمِ العطش شد، دَمِ وا حسینا/عوض شد نوای جوادالائمه

سلام ابن الرضا، سلام آقای ما/پسرِ سلطان توس، قمرِ شمسُ الشموس/برای من مهمه/که به هیچ کس رو نزنم جز جواد‌الائمه/آخه فیضِ عظیمه /همه میگن که این آقا هم جواده هم کریمه/آقای من، پسر امام رضای من.../****دلم مشهد می‌خواد، دلم مشهد میاد/دل من تنگه براش، برای گنبد طلاش/انگاری کاظمینه/دَم باب‌الجواد رو لب یا جواد و یا حسینه/بگیر عباشو محکم /این آقایی که دستشه رزق ماه مُحرّم/می‌خوام ازت زیارت اربعین فقط/آقای من پسر امام رضای من...

ابا عبدالله

دیروز و امروز و فردا تویی تو درمون دردا/مگه عزیزتر از عشقت میشه پیدا/اسمت اومد دلم دوباره تنگ شد/تموم خاطراتم کنار تو قشنگ شد/منو ببر پیش خودت خونه امنمه کرببلا/بارون اشکای منه بارون نم نم کرببلا/هر جای دنیا که باشم همه ذهنمه کرببلا/حسین .../همه عشق و امیدم تو رو به دنیا نمیدم/سیاه پوش غمتم که رو سفیدم/به تکیه ها چه خوبه تکیه کردن/تموم مردا واست زنونه گریه کردن/منو ببر پیش خودت آغوش گرمته کرببلا/برای ما سینه زنا وسط هیئته کرببلا/چرا تموم نمیشه این دوری و حسرت کرببلا/حسین .../بوسه زدم علمت رو قلم محتشمت رو/در و دیوار ضریح حرمت رو/صلی الله علیک یا اباالفضل/خدا گناهمونو میبخشه با اباالفضل/منو ببر پیش خودت حرم سقای کرببلا/آرامش منه حرم منمو رویای کرببلا/محاله اربعین تو جایی برم جای کرببلا/حسین ...

در سینه‌ام جمال علی نقش بسته است /این سینه را به سینه‌ی سَینا نمی‌دهم /سرمایه‌‌ی محبّت زهراست دین من /من دین خویش را به دو دنیا نمی‌دهم/چقَدَر خوب شد این که پدرِ دنیایی/سببی شد که دگر فاطمه مادر باشد /پیرمرد عجمی را نظرت سلمان کرد /رتبه دادیش که مِنّای پیمبر باشد /به مدح مرتضی ماندیم در باب خداوندی/که مخلوق از کجا می‌داند آداب خدایی را؟