شب اول رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

دوباره تحت عنایات مستدام شما/ شروع می‌کنم این ماه را به نام شما/ سلام امام زمانم! سلام محبوبم! /امید بسته‌ام آقا به یک سلام شما/ سلام من به قنوتت، به آن دو سجده‌ی‌تان/ سلام من به قعودت، به آن قیام شما/ چه ماه پر برکاتی! چه فرصت خوبی/! بیا که من بشوم باز هم‌کلام شما/ نگاه کن که ز عبدت گناه سر نزند/ به احترام نگاهت، به احترام شما /نگاه کن که فقط خرجتان شود عمرم/ که غیر از این نبُوَد حاجت غلام شما/ ببین که سفره‌ی هر سالمان به نام شماست/ فقیر آمده‌ام که رسد طعام شما/ سفارشت به روی چشم من، عزیزم! /چشم! بیا که روضه بخوانم به التیام شما /بیا که با تو بگریم به روضه‌ی اصغر /فدای داغ دل و گریه‌ی مدام شما /غم خجالت ارباب، داغ سنگینی‌ست /که مرهم است بر این زخم، انتقام شما /شاعر: رضا_تاجیک

سلام ماه خدا/سلام فصل دعا/سلام ماه علی/سلام شهر البکا/ من اومدم با دو چشم خیس و دل خون/یه ساله چشم انتظارتم ماه رمضون/ یا و دست منو بگیر ماه خدا/به دامن رحمت الهی برسون/الهی العفو یا کریم/یه ساله تو خطا، زدم من دست و پا/بده حالا منو تو آشتی با خدا/دلم زده لک برای تو وقت سحر/منو برای تحجد و گریه بخر/بیا و پاکم کن و از این بزم دعا/تا خیمه صاحب الزمون من رو ببر/الهی العفو یا کریم/سلام یا فاطمه، سلام ای مادرم/ببخش اسمت تو رو من بد می برم/بیا و منو رو بخر بمونم نوکرت/فدای زخمای که نشسته به پرت/همه بمیریم تو پشت در بودی عدو/با تازیونه زده جلوی شوهرت/وای مادر من، وای مادر من فاطمه/شب اول شده نمیشه ای خدا/نگیم از تشنه ی میون کربلا/سلام آقای غریب و خسته یا حسین/آقای کی پیشونیتو شکسته یا حسین/تو تشنه رو خاک و قاتل مستت آقا/با چکمه روی سینه ات نشسته یا حسین

ای اهل کوفه رحمی این طفل جان ندارد/خواهد که آب گوید اما زبان ندارد /دیشب به گاهواره تا صبح ناله می زد/امروز روی دستم دیگر توان ندارد/هنگام گریه کوشد تا اشک خود بنوشد/اشکی که تر کند لب دور دهان ندارد/ای حرمله مکش تیر یک سو فکن کمان را/یک برگ گل که تاب تیر و کمان ندارد /