شهادت امام موسی کاظم (ع) 1402 - مهدی رسولی

هر که یک دفعه سر این سفره مهمان میشود/مور هم باشد اگر روزی سلیمان میشود/ سر به زیر انداختن ذاتش توسل کردن است/دردهای این حرم ناگفته درمان میشود/ این کریمان لطفشان بی حد هست اما لیک/نام مادر که وسط باشد دو چندان میشود/نیستی پیغمبر اما ظاهرا پیغمبری /هر که دید آقا تو را از نو مسلمان می شود/نیستم آهو ولی سگ هم به دردی میخورد/لااقل یک گوشه از صحنت نگهبان میشود/شاعر: علی اکبر لطیفیانتو کاظمین آقا حاجتمو داده /چقدر دلم تنگ پنجره فولاده /چه حرمی ،چه گنبدی/حس می‌کنی، تومشهدی /زهرا میگه خوش اومدی/حرمش، حرم امام رضاست /کرمش، کرم امام رضاست /

خس و خاشاک آوردند دریا را بسوزانند/ حرامی ها نمی دانند آب آتش نمیگیرد /اگر آتش گرفت آن در به گرمای وجود توست /کدامین چوب پیش آفتاب آتش نمیگیرد/تو که می‌سوختی محسن عجب آغوش گرمی داشت/از این غم هیچ کس مثل رباب آتش نمی‌گیرد

این خانواده آئینه‌های خدایی‌اند/در انتهای جاده‌ی بی‌انتهایی‌اند/هر کس که می‌رسد سرر اطعام می‌برند/فرقی نمی‌کند که فقیران کجایی‌اند/سوگند می‌خوریم که پروانه زاده‌ایم/همسایه‌ی قدیمی این خانواده‌ایم/اسیر نفس بی بنیاد بودم/به خیال خودم آزاد بودم/حواسم پرت دنیا بود قبلا/من از دلمردگی دلشاد بودم/کجا بودم تو تاریکی/کجا رفتم به بیراهه/من از مرداب برگشتم/همون راهی که بیراهه/شبیه بُشر حافی پا برهنه کوچه کوچه/به دنبال تو هستم/منو از راه عشقت برنگردون باب حاجات/به حق اسم اعظم/یا سیدنا و مولانا سیدی انا توجهنا/واستشفعنا و توسلنا بک الی الله

گمون کردم که دنیا موندگاره/ستاره ها همه دنباله داره/سرم گرمش شد و یخ زد وجودم/نفهمیدم خزونه بی بهاره/دیگه خستم از این روزا/دلم تنگه دلم خونه/حالا میفهمم این دنیا/چرا میگن یه زندونه/میون این سیاهی این تباهی این دوراهی/ازت کمک میگیرم/نفس بده به جونم ای پناهم تکیه گاهم/بدون تو میمیرم/یا سیدنا و مولانا سیدی انا توجهنا/واستشفعنا و توسلنا بک الی الله

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند؟/فرزند و عیال و خانمان را چه کند؟/دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی/دیوان? تو هر دو جهان را چه کند؟

قرار این بود تا فتح برادر را کنَد کامل/بیانِ عشق و شرحِ غم بماند بعد، در وقتش/اسارت رفت فرزند خلیل الله، نه هرگز!/بُتی در شام باقی بود زینب رفت سروقتش/سیّده زینب...

الحمدلله که نوکرتم الحمدلله که مادرمی/الحمدلله از بچگیا مادر سایه روی سرمی/الحمدالله که حیدریم، من هم مثل حسنت مادریم/صلی الله علیک یا فاطمه ...

تو مسیر زندگی خیلی دلگیره روزگار/بی حسین و کربلا این دنیا رو می‌خوام چی کار/آب که از سرت بگذره مردن از فراق بهتره/دلخوشیِ این نوکره کربلا کربلا کربلا/کربلا کربلا کربلا... /عشق تو امام حسین از ازل توی سینمه/گریه از مصیبتت جزو اصول دینمه/پای پرچمت می‌مونم/از تو تا ابد می‌خونم‌/تا نفس دارم می‌خونم کربلا کربلا کربلا/کربلا کربلا کربلا.../می‌میرم اگه یه روز از درت دور بشم حسین/کاش تو روضه جون بدم با تو محشور بشم حسین/درد قلبمو می‌دونی‌/کاشکی یک شب بارونی/زائر تو باشم خونی کربلا کربلا کربلا/کربلا کربلا کربلا.../پیکرت تو قتلگاه غرق خونه روی زمین/وایِ من که نیزه‌ها میرن بالا میان پایین/خونیه حسین سر تا پات/ای فدای اشک چشمات/رو زمینِ صحرا نیست جات واویلا واویلا واویلا/واویلا واویلا واویلا... /