شب دهم رمضان، وفات حضرت خدیجه (س) 1402 - محمدرضا طاهری

خداحافظی همیشه سخته با کرب و بلا/خیلی سخته که بخوای جدا شی از خون خدا/سخته که جدا شی از شبای بین الحرمین/سخته آخرین دفعه بری زیارت حسین/هرچی که گریه کنی، هر چی به سینه بزنی/نمی‌تونی که از عشقت بخدا دل بِکَنی/چرا گریه می‌کنی، چرا تو در تاب و تبی/نکنه تو هم شبیه من به یاد زینبی/اما وداع ما کجا و وداع سخت خواهرش/وقتی که داشتن جدا می‌کردن از برادرش/هی گفت نَبَریدم که همه خاطره‌هام توکربلاست/نَبَریدم که حسین من به زیر دست و پاست/خداحافظ ای برادر زینب/خداحافظ به خون غلطان در برابر زینب/خداحافظ یارِ بی سر زینب/خداحافظ ای برادر زینب/نَبَریدم که می‌خوام باهاش باشم تا آخرش/

آنشب که من از ناقه افتادم و غش کردم /بابا تو کجا بودی از ما تو جدا بودی /آن دم که تو از ناقه افتادی و غش کردی /من بر سر نی بودم مشغول دعا بودم /آن دم که مرا ظالم اظهار کنیزی کرد /بابا تو کجا بودی از ما تو جدا بودی