شب بیست و پنجم رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

این روزها که زمزمه ی یار می کنم/خیلی هوای دیدن دلدار می کنم/در ماه مغفرت نشد آقا ببینمت/بر بی لیاقتی خود اقرار می کنم/یک بار هم نشد بنشینم کنار تو/از بس که بر معاصی ام اصرار می کنم/عمریست گدای کوی جواد الائمه ام/با افتخار خدمت در بار می کنم/گفتم اگر امام رضا قسمتم کند/سر را به خاک پاش سزاوار می کنم/مقتل نوشته در غم داغ تو کف زدن/من ناله می زنم ولی انکار می کنم/گفتی لو اخرجنهما گریه ام گرفت/من یاد آتش در و دیوار می کنم/

دلم شکسته مرا باز بی صدا بخرید/رسیده ام به ته خط، از ابتدا بخرید/چقدر این رمضانها بیاید و برود/نمی روم پی کارم دوباره تا بخرید/تمام شد من بیچاره ماندم و تو فقط/کسی که بی کس و تنهاس را جدا بخرید/مرا اگر نخرید آبروی من رفته/به خاطر خودتان هم شده مرا بخرید/شریک نفس شدن ورشکستگی دارد/کمک کنید کمی از دکان ما بخرید/به حکم جابر العظم الکسیر هم شده /ضرر کنید اگر می شود گدا بخرید/جنازه ام به زمین مانده است بر دارید مرا /به خاطر سلطان کربلا بخرید/فقط مرا دم باب الجواد هم ببرید/که آبروی مرا محضر رضا بخرید/همان دلی که من ارزان فروختم به همه/جواد واسطه شد تا خود شما بخرید/مرا به حق جوان رضا ببخشید و /مرا به خاطر این یاجوادها بخرید/سر ز خاکی حجره اگر بر نداشتی/تو رو به قبله بودی و خواهر نداشتی/خواهر نداشتی که اگر بود می شکست/وقتی که بال می زدی و پر نداشتی/وقتی که زهر بر جگرت چنگ می کشید/جز یا حسین ناله ی دیگر نداشتی/تو تشنه کام و آب زمین ریخت قاتلت/چشمت به آب بود و از آن بر نداشتی/کف می زدن دور و برت تا که جان دهی/کف می زدن و تاب به پیکر نداشتی /کف می زدن ولیکن به روی دست، /دستِ ز تن جدای برادر نداشتی/شکر خدا که پیروهنی بود بر تنت/یا زیر نیزه ها تن بی سر نداشتی/شکر خدا که لحظه از هوش رفتنت/خواهر نداشتی، غم معجر نداشتی/