شب پانزدهم رمضان، ولادت امام حسن مجتبی (ع) 1402 - مهدی رسولی

اول راه که این بال به بامش خورده/آخرش هم بخدا حسن ختامش خورده /کاش فورا خبرم را برسانند به او/مانده در راه فقیری که به نامش خورده/رفته‌ایم از نظر و خاطر صیاد چرا؟/ما که حتی نگرفتیم به دامش خُرده/سخت مجنون شده ایم عقل اگر بگذارد /که فقط عقل به ما سنگ تمامش خورده /ذکر ما هر شب و هر روز حسن بوده و بس/لب ما هر شب و هر روز به جامش خورده /ما به امید مساوات به خاک افتادیم/چشم ما تا به زیارت، به سلامش خورده /تا ابد ایل و تبارش همه مجنون شده‌اند/گوش هر کس به بلندای مقامش خورده /چقدر دل سر خوان کرمش حاضر شد/ یکی از آن‌همه دیوانه هم این شاعر شد/بس که ویرانه شدم طعنه به آوار زدم/بس که دیوانه شدم دست به هر کار زدم/من کی از سجده به سویش سخنی خواهم گفت؟/چون رسیدم به حقیقت ره انکار زدم…/مستحب است در این ماه حسن‌جان گفتنمن از این باده رجائاً دم افطار زدمخبر آمدنش را همه‌جا پخش کنیدخبر آمدنش را همه‌جا جار زدمگفته بودم که بیاید سر و جان خواهم‌باخت خویش را -آمد و الوعده وفا- دار زدمشور هر عارف وارسته نگاه حسن استنور هر عالم برجسته نگاه حسن استترسی از غصه ندارد دل اگر درک کند به دل غمزده پیوسته نگاه حسن است هر سری مست حسین است خودش می‌داند از ازل بیدل و پابست نگاه حسن است قاسم از دستخطش رفت به میدان یعنیپر پرواز همه دست نگاه حسن استشاعر: امیر علی شریفی

اگه که زندگی من شده بیمه/اثر نگاه آقای کریمه/تو دلم حب امام حسن رو دارم/این ارادت و محبت از قدیمه/آقای ایون و علم داره/همه جا باب الکرم داره/اون به تعداد دل شیعه/توی این دنیا حرم داره/ای امید و تکیه گاه ما همه/میوه ی قلب علی و فاطمه/من دوست دارم به اربابم حسین/من میخوامت به امیر علقمه/جانم حسن، جانانم حسن/عمریه به پای عشق تو اسیرم/نگاتو از م نگیر که میمیرم/با دعای مادرت ایشاءالله یک روز/جشن میلاتو تو بقیع میگیرم/نمی بندی درو رو نوکر/خُلق و خوت رفته به پیغمبر/کاری کن بیام حرم آقا/تو رو جون زهرا و حیدر/به کم نوکرا از کرم میدی/ندیدم شبیه تو امام حسن/می پاشم گلاب ناب قمصرو/روزی به ضریح تو امام حسن/جانم حسن، جانانم حسن/

پیاله را نفسِ شربتِ طهور شکست/نماز آینه ها را هبوط نور شکست/سکوت نیمه ی شب را طنین شور شکست/در ازدحام، پر و بال های حور شکست/تمام عرشِ برین محو چهره ی ماه است/لب ملائکه مشغول؛اَحسَنُ الله...است/تبسمش همه شهر را غزلخوان کرد/کویر خالی از احساس را گلستان کرد/و آسمان خدا را ستاره باران کرد/طراوت رمضان را دَمَش دوچندان کرد/ستاره ای بدرخشید و بی نقاب آمد/دُرُست نیمه ی این ماه، آفتاب آمد/به روحِ آیه ی تطهیرِ خویش، تن بخشید/به پیکر غزل خویش پیرهن بخشید/به حُسن عاطفه ی خویش، ذوالمِنَن بخشید/خدا به حیدر کرار خود حسن بخشید/به آفتاب بگوئید آمده قمرش/هزار جان گرامی فدای گُل‌ پسرش/به نام نامی شاه کرم،به نامِ حسن/قیام کرده کرامت به احترام حسن/شده است مرغ کرم‌خانه جلد بام حسن/هزار حاتم طایی بُوَد غلامِ حسن/گدا، یتیم و گرسنه به برکتش سیرند/جذامیان مدینه به پاش می میرند/حسن دلاور آلِ نبیِ دادار است/میان لشکر حیدر امیر و سردار است/اگر که تیغ کِشد، کار دشمنان زار است/دُرُست مثل پدرجانِ خود جگردار است/یلی که بوسه زده جبرئیل دستش را/شتر سوار جمل خورده ضرب شصتش را/هنوز چشم ترم شورِ عشق کم دارد/چِقَدر سینه ی تنگم هوای غم دارد/غمی که ریشه ی دیرینه در دلم دارد/"امامزاده ی آبادی ام حرم دارد"/ولی برادر زینب نه مرقدی دارد/نه زائری، نه ضریحی، نه گنبدی دارد/قسم به باد که زنگار را ز شیشه زدود/قسم به آبی دریا، قسم به چشمه و رود/قسم به بال و پر یا کریمِ خاک آلود/به کوری همه ی آن حرامیان سعود/ بقیع، مرکز دیدار شیعه ها گردد/قسم به فاطمه "صحن حسن" بنا گردد/?

من فقط با حسن زندگی میکنم/من به عشق حسن بندگی میکنم/میمونم به پای کریم آل عبا/میمیرم برای کریم آل عبا/خونم حلال مجتبی/هرچی غصه است و هرچی درده/هرچی قلبم رو عاصی کرده/بذا هرچی غمه تو قلبم بره دیگه برنگرده/با یه عشقی اومدیم درِ خونت/میبینی این ازدحامو/من به شوق تو بالا میگیرم/هر ماه رمضون دست دعامو/دست خالی رد نکن/مثل گداهای مدینه این غلامو/حسن ای جانم حسن ای جانم/عمری که پای تو سرشه بیهوده نیست/قلبی که جای تو باشه آلوده نیست/دست عاشقای تو رو میبوسم حسن/از هرکی جز تو عمریه مأیوسم حسن/با تو مأنوسم حسن/به خدا خیر همه دست توئه/قربون اون دست کریمت/دستمو پر میکنی اگرچه من/نالایقم قربون اون دل رحیمت/به همین زودی ایشالله میگیره/مشام اهل عالمو عطر حریمت/حسن ای جانم حسن ای جانم/تو دلم آتیش عشق تو روشنه/اشتیاقم فقط یا حسن گفتنه/از دستت روزی میخورم ای صاحب جود/گشتم دنیا رو هیچکسی مثل تو نبود/قربونت کل وجود/درِ خونت دعا قشنگه ازدحام گدا قشنگه/بین ذکرای کل عالم یا مجتبی قشنگه/خدا هم به بندگی تو پیش ملائکه میباله آقا/یه نفر از درِ خونه ی تو/دست خالی رد بشه اصاً محاله آقا/کاشکی واسه ی تو جون بدم که/خون من به پای عشق تو حلاله آقا/حسن ای جانم حسن ای جانم

حاجت صد نامی به خدا /بنویسه منو گدای حسن/دستمون اینقدام که خالی نیست/بسمونه پر عبای حسن/آرامش یعنی که امامت /کریم دو دنیاس به فکر گداهاس/آرامش یعنی حسنی باش/که توشه‌ی راهت دعاهای زهراست/آرامش یعنی حرمش رو ببینی /یه روزی که شلوغه و غوغاس/(نوکر کریم بنی هاشمم) /(کاش ببینم حرمش خادمم) /هر چی که دارم و ندارم رو /وقف کردم همه فدای حسن/بچه‌های بزرگ و کوچیک ما/همه قربون بچه‌های حسن/قربون کسی که یه عمری/امام حسینه امام ابالفضل/قربون آقایی که عمری/توی دربارش غلامه ابالفضل/قربون کریمی که هرچی/کرم بود و ریخته به جام ابالفضل/(نوکر کریم بنی هاشمم) /(مدیون اینهمه لطف دائمم) /(نوکر کریم بنی هاشمم) /(کاش ببینم حرمش خادمم)/