منو
دعای سی و دوم صحیفه سجادیه-دعا در نمار شب

دعای سی و دوم صحیفه سجادیه-دعا در نمار شب

  • 1 تعداد قطعات
  • 12 دقیقه مدت قطعه
  • 62 دریافت شده
شیوه اجرا : استودیویی
خواننده/دعاخوان : بشیر جزایری
با صدای بشیر جزایری

( وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ بَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ صَلَاةِ اللَّیْلِ لِنَفْسِهِ فِی الاِعْتِرَافِ بِالذَّنْبِ )

(دعاى آن حضرت براى خود پس از فراغ از نماز شب در اعتراف به گناه)


اللَّهُمَّ یَا ذَا الْمُلْکِ الْمُتَأَبِّدِ بِالْخُلُودِ

بار الها، اى دارنده‏ ملک ابدى و جاوید،


وَ السُّلْطَانِ الْمُمْتَنِعِ بِغَیْرِ جُنُودٍ وَ لَا أَعْوَاانٍ .

و سلطنت دست نایافتنى بدون سپاه و دستیاران،


وَ الْعِزِّ الْبَاقِی عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ وَ خَوَالِی الْأَعْوَامِ وَ مَوَاضِی الْأَزمَانِ وَ الْأَیَّامِ

و عزت باقى که با گذشت روزگاران و سال هاى گذشته و زمان ها و روزهاى سپرى شده باقى است،


عَزَّ سُلْطَانُکَ عِزّاً لَا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِیَّةٍ ، وَ لَا مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِیَّةٍ

فرمانروایى و حکومتت چنان غالب است که اول آن را حدى، و آخر آن را نهایتى نیست،


وَ اسْتَعْلَى مُلْکُکَ عُلُوّاً سَقَطَتِ الْأَشْیَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ

و پادشاهیت چنان بلند پایه است که همه چیز از دسترسى به قله‏ آن فرومانده است،


وَ لَا یَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأْثَرْتَ بِهِ مِنْ ذَلِکَ أَقْصَى نَعْتِ النَّاعِتِینَ .

و دورترین توصیف واصفان به پایین ‏ترین مرتبه از بلندى و رفعتى که به خود اختصاص داده ‏اى نمى‏رسد،


ضَلَّتْ فِیکَ الصِّفَاتُ ،

اوصاف در مقام وصفت سرگشته ‏اند،


وَ تَفَسَّخَتْ دُونَکَ النُّعُوتُ ،

و تعریف ها در پاى حضرتت از هم گسیخته ‏اند،


وَ حَارَتْ فِی کِبْرِیَائِکَ لَطَائِفُ الْأَوْهَامِ

و در عرصه‏ گاه کبریائیت دقیق ‏ترین تصورات سرگردانند،


کَذَلِکَ أَنْتَ اللَّهُ الْأَوَّلُ فِی أَوَّلِیَّتِکَ ، وَ عَلَى ذَلِکَ أَنْتَ دَائِمٌ لَا تَزُولُ

تو اى خداى ازلى در ازلیتت این چنین بوده ‏اى، و دائم و جاودان بر این مرحله خواهى بود،


وَ أَنَا الْعَبْدُ الضَّعِیفُ عَمَلاً ، الْجَسِیمُ أَمَلاً ،

و منم آن بنده‏ با عمل اندک، و آرزوى بسیار،


خَرَجَتْ مِنْ یَدِی أَسْبَابُ الْوُصُلَاتِ إِلَّا مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُکَ ،

که وسائل پیوند با تو از کفم بیرون رفته مگر آنچه رحمتت آن را متصل نموده


وَ تَقَطَّعَتْ عَنِّی عِصَمُ الآْمَالِ إِلَّا مَا أَنَاا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِکَ

و رشته‏ هاى امیدم از من گسسته مگر آنچه از عفو تو که به آن چنگ زده ‏ام،


قَلَّ عِنْدِی مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِکَ ،

طاعتى که به حساب آوردم اندک


و کَثُرَ عَلَیَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِیَتِککَ

پ، و معصیتى که به آن اعتراف کنم بسیار است،


وَ لَنْ یَضِیقَ عَلَیْکَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِکَ وَ إِنْ أَسَاءَ ، فَاعْفِ عَنِّی .

و عفو و بخشش از بنده ‏ات بر تو سخت نیاید اگر چه بد کرده باشد، پس مرا عفو کن


اللَّهُمَّ وَ قَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَایَا الْأَعْمَالِ عِلْممُکَ ،

بار الها دانش تو بر اعمال نهانى واقف است،


وَ انْکَشَفَ کُلُّ مَسْتُورٍ دُونَ خُبْرِکَ ،

و هر پوشیده ‏اى در برابر آگاهیت آشکار،


وَ لَا تَنْطَوِی عَنْکَ دَقَائِقُ الْأُمُورِ ،

و دقایق امور از نظرت پنهان نیست،


وَ لَا تَعْزُبُ عَنْکَ غَیِّبَاتُ السَّرَائائِرِ

و رازهاى نهان از تو مخفى نمى‏ ماند،


وَ قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَیَّ عَدُوُّکَ الَّذِی اسْتَنْظَرَکَ لِغَوَایَتِی فَأَنْظَرْتَهُ ،

و همانا بر من چیره شده است دشمن تو که براى گمراه کردن من از تو فرصت خواسته و تو بنا بر مصالحى فرصتش دادى،


وَ اسْتَمْهَلَکَ إِلَى یَوْمِ الدِّینِ لِإِضْلَالِی فَأَمْهَلْتَهُ .

و براى منحرف کردن من تا روز قیامت از تو مهلت خواسته و تو مهلتش دادى،


فَأَوْقَعَنِی وَ قَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ ،

پس این دشمن غدار مرا به زمین زد در حالى که از گناهان کوچک هلاک‏ کننده،


وَ کَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِیَةٍ حَتَّى إِذَا قَارَفْتُ مَعْصِیَتَکَ ،

و معصیت هاى بزرگ تباه ‏کننده به سوى تو گریختم، تا چون دچار معصیت تو شدم،


وَ اسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْیِی سَخْطَتَکَ ،

و بر اثر کوشش زشتم مستحق خشم تو گشتم،


فَتَلَ عَنِّی عِذَارَ غَدْرِهِ ،

عنان حیله و تزویر خود را از من بازگردانید،


وَ تَلَقَّانِی بِکَلِمَةِ کُفْرِهِ ،

و با کلمه‏ کفر خود با من روبرو شد،


وَ تَوَللَّى الْبَرَاءَةَ مِنِّی ،

و از من بیزارى جست،


وَ أَدْبَرَ ممُوَلِّیاً عَنِّی ،

و به من پشت کرده به راه افتاد،


فَأَصْحَرَنِی لِغَضَبِکَ فَرِیداً ،

و مرا در معرض خشم تو تنها گذاشت،


وَ أَخْرَجَنِی إِلَى فِنَاءِ نَقِمَتِکَ طَرِیداً .

و در عرصه ‏گاه انتقام تو رها ساخت،


لَا شَفِیعٌ یَشْفَعُ لِی إِلَیْکَ ،

نه کسى از من به درگاهت شفاعت کند،


وَ لَا خَفِیرٌ یُؤْمِنُنِی عَلَیْکَ ،

و نه پناه ‏دهنده ‏اى در برابرت امانم دهد،


وَ لَا حِصْنٌ یَحْجُبُنِی عَنْکَ ،

و نه هیچ دژ استوارى مرا از تو مانع نگردد،


وَ لَا مَلَاذٌ أَلْجَأُ إِلَیْهِ مِنْکَ .

و نه پناهگاهى هست که از تو به آن پناه برم

.
فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِکَ ،

وَ مَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ للَکَ ،

اینک در مقام پناه ‏آورنده‏ به تو، و اقرارکننده‏ به گناه ایستاده ‏ام،


فَلَا یَضِیقَنَّ عَنِّی فَضْلُکَ ،

پس مباد که فضل تو از من تنگى گیرد،


ووَ لَا یَقْصُرَنَّ دُونِی عَفْوُکَ ،

و عفو و بخششت از من کوتاه آید،


وَ لَا أَکُنْ أَخْیَبَ عِبَادِکَ التَّائِبِینَ ،

و مباد که من زیانمندترین بندگان توبه‏ کارت،


وَ لَا أَقْنَطَ وُفُودِکَ الآْمِلِینَ ،

و ناامیدترین کسانى باشم که بر خوان نعمتت نشسته ‏اند،


وَ اغْفِر لِی ،

و مرا بیامرز،


إِنَّکَ خَیْرُ الْغَافِرِینَ .

که تو بهترین آمرزندگانى

.
اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَمَرْتَنِی فَتَرَکْتُ ،

الهى مرا فرمان دادى و من فروگذاشتم،


وَ نَهَیْتَنِی فَرَکِبْتُ ،

و مرا نهى کردى و من مرتکب شدم،


وَ سَوَّلَ لِیَ الْخَطَاءَ خَااطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ .

و اندیشه‏ سوء گناه را در نظرم آراست پس تقصیر کردم،


وَ لَا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِیَامِی نَهَاراً ،

نه روزى را به روزه گرفتنم گواه مى‏ گیرم،


وَ لَا أَسْتَجِیرُ بِتَهَجُّدِی لَیْلًا ،

و نه به بیدارى شبى پناه مى‏ گیرم،


وَ لَا تُثْنِی عَلَیَّ بِإِحْیَائِهَا سُنَّةٌ حَاشَا فُرُوضِکَ الَّتِی مَنْ ضَیَّعَهَا هَلَکَ .

و نه سنتى را برپا داشته ‏ام تا از من به خوبى یاد کند، جز واجبات تو که هر کس آنها را ضایع کند هلاک شود کارى نکرده ‏ام،


وَ لَسْتُ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِفَضْلِ نَافِلَةٍ مَعَ کَثِیرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِکَ ،

و نه نافله ‏اى به جاى آورده ‏ام تا به سبب آن دست توسل به تو زنم در صورتى که بسیارى از شروط واجبات را به غفلت فرو گذاشته ‏ام،


وَ تَعَدَّیْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِکَ إِلَى حُرُمَاتٍ انْتَهَکْتُهَا ،

و از حدود و مقررات تو تجاوز کرده پرده‏ حرمت هایى را دریده ‏ام،


وَ کَبَائِرِ ذُنُوبٍ اجْتَرَحْتُهَا ، کَانَتْ عَافِیَتُکَ لِی مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْرراً .

و گناهان بزرگى مرتکب شده ‏ام، که فقط عافیت تو در برابر رسوایی هایم بر من پرده پوشیده است.


وَ هَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْیَا لِنَفْسِهِ مِنْکَ ،

و این جایگاه کسى است که به خاطر خود از تو شرمگین،

وَ سَخِطَ عَلَیْهَا ، وَ رَضِیَ عَنْکَ ،

و بر خود خشمگین و از تو خشنود است،


فَتَلَققَّاکَ بِنَفْسٍ خَاشِعَةٍ ،

پس با دلى شکسته، و گردنى فروافکنده،


وَ رَقَبَةٍ خَاضِعَةٍ ، وَ ظَهْرٍ مُثْقَلٍ

و پشتى از گناهان گران بار و خمیده با تو روبرو شده،


مِنَ الْخَطَایَا وَاقِفاً بَیْنَ الرَّغْبَةِ إِلَیْکَ وَ الرَّهْبَةِ مِنْکَ .

در میان بیم و امید به تو ایستاده،


وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَاهُ ،

و تو شایسته‏ تر کسى هستى که به او امید ورزد،


وَ أَحَقُّ مَنْ خَشِیَهُ وَ اتَّقَاهُ ،

و سزاوارتر کسى هستى که از او بترسد و پروا کند.


فَأَعْطِنِی یَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ ،

الهى پس آنچه را امید دارم به من بخشش،


وَ آمِنِّی مَا حَذِرْتُ ،

و از آنچه مى ‏ترسم ایمنم فرما،


وَ عُدْ عَلَیَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِکَ ،

و رحمتت را شامل حالم کن،


إِنَّکَ أَکْرَمَ الْمَسْئُولِینَ .

که تو کریم ترین کسى هستى که از او درخواست شود


اللَّهُمَّ وَ إِذْ سَتَرْتَنِی بِعَفْوِکَ ،



وَ تَغَمَّدْتَنِی بِفَضْلِکَ فِی دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضْرَةةِ الْأَکْفَاءِ ،



فَأَجِرْنِی مِنْ فَضِیحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ مِنَ الْمَلَائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ،


وَ الرُّسُلِ الْمُکَرَّمِینَ ، وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ ،



مِنْ جَارٍ کُنْتُ أُکَاتِمُهُ سَیِّئَاتِی ،


وَ مِنْ ذِی رَحِمٍ کُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِی سَرِیرَاتِی .


بار الها اکنون که مرا به پرده‏ى عفو خود پوشاندى، و در این جهان فانى در معرض دید همدوشان غرق بخشش خود نمودى، پس مرا از رسوایی هاى جهان باقى در برابر حضار و بینندگان از فرشتگان مقرب، و پیامبران گرامى، و شهدا و صالحین پناه ده، از همسای ه‏اى که زشتیهایم را از او مى‏ پوشاندم و از خویشاوندى که در کارهاى پنهانى خود از او شرم مى‏داشتم،


لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِی السِّتْرِ عَلَیَّ ، وَ وَثِقْتُ بِکَ رَبِّ فِی الْمَغْفِرَةِ لِی ، وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ ، وَ أَعْطَى مَنْ رُغِبَ إِلَیْهِ ، وَ أَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ ، فَارْحَمْنِی


که -الهى- به پرده‏پوشى ایشان اعتماد نداشتم، و به تو اطمینان کردم اى خداى من، که مرا ببخشى، و تو سزاوار کسى هستى که به او اعتماد شود، و بخشنده‏تر کسى هستى که به او روى آورده شود، و مهربان‏تر کسى هستى که مهرش خواسته شود، پس بر من رحمت آر.


اللَّهُمَّ وَ أَنْتَ حَدَرْتَنِی مَاءً مَهِیناً مِنْ صُلْبٍ مُتَضَایِقِ الْعِظَامِ ،

الهى تو مرا به صورت آبى کم‏ارزش از پشتى که استخوان هایش در هم فشرده، و راه هایش بس تنگ است،


حَرِجِ الْمَسَاالِکِ إِلَى رَحِمٍ ضَیِّقَةٍ سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ ،

به تنگناى رحم که آن را به پرده‏ ها پوشیده ‏اى سرازیر کردى،


تُصَرِّفُنِی حَالاً عَنْ حَالٍ حَتَّى انْتَهَیْتَ بِیی إِلَى تَمَامِ الصُّورَةِ ،

در حالى که مرا از مرحله‏ اى به مرحله‏ دیگر گرداندى. تا وقتى که به کمال صورت رساندى،


وَ أَثْبَتَّ فِیَّ الْجَوَارِحَ کَمَا نَعَتَّ فِی کِتَابِکَ نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عَظْماً ثُمَّ کَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْماً ،

و اعضاء را در پیکر من برقرار نمودى، همانگونه که در کتابت وصف فرمودى: نطفه، سپس علقه، آنگاه مضغه، سپس استخوان‏بندى، و بعد استخوان ها را به گوشت پوشاندى،


ثُمَّ أَنْشَأْتَنِی خَلْقاً آخَرَ کَمَا شِئْتَ .

و آنگاه مرا بدانگونه که خواستى به مرحله ‏اى دیگر از آفرینش درآوردى،


حَتَّى إِذَا احْتَجْتُ إِلَى رِزْقِکَ ،

تا آنجا که وقتى به روزى تو نیاز پیدا کردم،


وَ لَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِیَاثِ فَضْلِکَ ،

و از یارى احسانت بى‏نیاز نبودم،


جَعَلْتَ لِی قُوتاً مِنْ فَضْلِ طَعَامٍ وَ شَرَابٍ أَجْرَیْتَهُ لِأَمَتِکَ الَّتِی أَسْکَنْتَنِی جَوْفَهَا ،

برایم روزى فراهم نمودى از زیادى آن مقدار خوردنى و آشامیدنى کنیزت که مرا در اندرونش جاى دادى


وَ أَوْدَعْتَنِی قَرَارَ رَحِمِهَا .

و در رحم او به ودیعت سپردى

.
وَ لَوْ تَکِلْنِی یَا رَبِّ فِی تِلْکَ الْحَالَاتِ إِلَى حَوْلِی ،

و اگر مرا- اى خداى من- در چنین حالات به تدبیر خویشم وا مى‏ گذاشتى،


أَوْ تَضْطَرُّنِی إِلَى قُوَّتِی لَکَانَ الْحَوْلُ عَنِّی مُعْتَزِلًا ،

یا ناچارم مى ‏کردى که از نیروى خود بهره گیرم، همانا که توان راهیابى به هدف از من کناره مى ‏گرفت،


وَ لَکَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّی بَعِیدَةً .

و نیرو و قوت از من دور مى‏شد،


فَغَذَوْتَنِی بِفَضْلِکَ غِذَاءَ الْبَرِّ اللَّطِیفِ ،

پس به فضل و احسانت چون شخصى نیکوکار و دلسوز به من غذا دادى،


تَفْعَلُ ذَلِکَ بِی تَطَوُّلًا عَلَیَّ إِلَى غَایَتِی هَذِهِ ، لَا أَعْدَمُ بِرَّکَ ،


و آن همه لطف را از سر تفضل تا بدین پایه که رسیده‏ ام همچنان درباره ‏ام بجا مى‏ آورى، از خیرت محروم نمى‏ گردم،


وَ لَا یُبْطِىُ بِی حُسْنُ صَنِیعِکَ ،

و خوبى انعامت درباره‏ ام به تاخیر نمى ‏افتد،


وَ لَا تَتَأَکَّدُ مَعَ ذَلِکَ ثِقَتِی فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِی عِنْدَکَ .

و با این وجود اعتمادم به تو محکم نمى‏ شود، تا کوشش خود را در کارى که برایم نزد تو سودم ندتر است به کار برم،



قَدْ مَلَکَ الشَّیْطَانُ عِنَانِی فِی سُوءِ الظَّنِّ وَ ضَعْفِ الْیَقِینِ ، فَأَنَا أَشْکُو سُوءَ مُجَاوَرَتِهِ لِی ، وَ طَاعَةَ نَفْسِی لَهُ ، وَ أَسْتَعْصِمُکَ مِنْ مَلَکَتِهِ ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَیْکَ فِی صَرْفِ کَیْدِهِ عَنِّی .

شیطان مهارم را در بدبینى و ضعف یقین به دست گرفته، از این رو از بدرفتارى او و پیروى نفسم از این موجود خطرناک شکایت دارم، و از چیرگى او بر خودم از تو پناه مى‏جویم، و به تو زارى مى‏کنم تا مکر او را از من بگردانى،



وَ أَسْأَلُکَ فِی أَنْ تُسَهِّلَ إِلَى رِزْقِی سَبِیلًا ،

و از تو مى‏ خواهم که براى به دست آوردن روزى راهى آسان فرارویم قرار دهى.


فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِکَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ ،

پس حمد تو را بر آنکه نعمت هاى بزرگ را آغاز نمودى،


وَ إِلْهَامِکَ الشُّکْرَ عَلَى الْإِحْسَانِ وَ الْإِنْعَامِ ،

و شکر بر احسان و انعام را الهام فرمودى.


فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آل آلِهِ ،

پس بر محمد و آلش درود فرست،


وَ سَهِّلْ عَلَیَّ رِزْقِی ،

و روزیم را بر من آسان کن


وَ أَنْ تُقَنِّعَنِی بِتَقْدِیرِکَ لِی وَ أَنْ تُرْضِیَنِی بِحِصَّتِیی فِیما قَسَمْتَ لِی ،

و مرا به اندازه ‏اى که برایم مقرر کرده ‏اى قانع ساز،


وَ أَنْ تَجْعَلَ مَا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِی وَ عُمْرِی فِی سَبِیلِ طَاعَتِکَ ،

و به سهم خودم در آنچه قسمتم کرده‏ اى خشنود کن، و آنچه از جسم و عمرم صرف شده در راه طاعت خود به حساب آر،


إِنَّکَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ .

که تو بهترین روزى دهندگانى

.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاکَ ،


الهى به تو پناه مى‏برم از آتشى که به سبب آن بر هر که تو را معصیت نموده سخت گرفته ‏اى،


وَ تَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاکَ ،

و هر که را روى از خشنودیت گردانده وعده‏ عذاب داده ‏اى،


وَ مِنْ نَارٍ نُورُهَا ظُلْمَةٌ ،

و از آتشى که نورش تاریکى،


وَ هَیِّنُهَا أَلِیمٌ ،

و ملایمش دردناک،


وَ بَعِیدُهَا قَرِیبٌ ،

و دورش نزدیک است،


وَ مِنْ نَارٍ یَأْکُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ ،

و از آتشى که بعضى از آن بعض دیگر را مى‏ خورد،


وَ یَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ .

و بخشى بر بخش دیگر حمله مى‏ برد،


وَ مِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِیماً ،

و از آتشى که استخوان را مى‏ پوساند،


وَ تَسقِی أَهْلَهَا حَمِیماً ،

و ساکنین خود را از آب جوشان سیراب مى‏ کند،


وَ مِنْ نَارٍ لَا تُبْقِیی عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إِلَیْهَا ،

و از آتشى که بر زارى‏کنندگان رحم نمى ‏آورد،


وَ لَا تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا ،

و به کسى که از او مهر جوید مهر نمى‏ ورزد،


وَ لَا تَقْدِرُ عَلَى التَّخْففِیفِ

و داراى آن قدرت نیست که از رنج کسى که نزد او فروتنى مى‏ کند


عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَ اسْتَسْلَمَ إِلَیْهَا تَلْقَى سُکَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَیْهَا مِنْ أَلِیمِ النَّکَالِ وَ شَدِیدِ الْوَبَالِ

و در مقابلش سر تسلیم به زیر مى‏ آورد بکاهد، آتشى که با ساکنین خود با دردناکترین عذاب و سخت‏ ترین وبال برخورد مى‏ کند


وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا ،

و به تو پناه مى‏ برم از عقرب هاى دهان گشوده‏ اش،


وَ حَیَّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْیَابِهَا ،

و مارهاى نیش زننده ‏اش،


وَ شَرَابِهَا الَّذِی یُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَ أَفْئِدَةَ سُکَّانِهَا ،

و از آشامیدنیش که امعاء و احشاء ساکنین خود را پاره‏پاره مى ‏کند،


وَ یَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ ،

و دل هایشان را برمى ‏کند.


وَ أَسْتَهْدِیکَ لِمَا بَاعَدَ مِنْهَا وَ أَخَّرَ عَنْهَا

و راهنمایى تو را به آنچه مرا از آن آتش دور سازد و عقب اندازد خواستارم


اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ،

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست،


وَ أَجِرْنِی مِنْهَا بِفَضْلِ رَحْمَتِکَ ،

و مرا به فضل و رحمت خود از آن آتش پناه ده،


وَ أَقِلْنِی عَثَرَاتِی بِحُسْنِ إِقَالَتِکَ ،

و به حسن چشم‏ پوشیت از لغزش هایم درگذر،


وَ لَا تَخْذُلْنِی یَا خَیْرَ الُْمجِیرِینَ

و مرا اى بهترین پناه ‏دهندگان خوار مساز

.
اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَقِی الْکَرِیهَةَ ،

الهى، تو بندگانت را از ناخوشایند حفظ مى‏ کنى


وَ تُعْطِی الْحَسَنَةَ ،

و خوبى را عطا مى‏ کنى،


وَ تَفْعَلُ مَا تُرِیدُ ،

و هر چه بخواهى به جا مى ‏آورى،


وَ أَنْتَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

و تو بر هر چیز توانایى.


اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ،

الهى بر محمد و آلش درود فرست


إِذَا ذُکِرَ الْأَبْرَارُ ،

هرگاه که یاد نیکان شود،


وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ،

و بر محمد و آلش درود فرست


مَا اخْتَلَفَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ ،

تا زمانى که شب و روز در رفت و آمدند،


صَلَاةً لَا یَنْقَطِعُ مَدَدُهَا ،

چنان درودى که پایان نپذیرد،


وَ لَا یُحْصَى عَدَدُهَا ،

و به حساب درنیاید،


صَلَاةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ ،

درودى که فضا را آکنده کند،


وَ تَمْلَأُ الْأَرْضَ وَ السَّمَاءَ .

و زمین و آسمان را پر کند


صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ حَتَّى یَرْضَى ،

خداى بر حضرتش درود فرستد تا زمانى که خشنود گردد،


وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بَعْدَ الرِّضَا ،

و خداى بر او و آلش درود فرستد پس از آن خشنودى،


صَلَاةً لَا حَدَّ لَهَا وَ لَا مُنْتَهَى

درودى که هیچ مرز و پایانى ندارد،


یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اى مهربانترین مهربانان

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 12:29

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است.

تصاویر

پایگاه دعا و نغمه های مذهبی