منو
دعای دوازدهم صحیفه سجادیه - دعای آن حضرت در اقرار به گناه

دعای دوازدهم صحیفه سجادیه - دعای آن حضرت در اقرار به گناه

  • 1 تعداد قطعات
  • 6 دقیقه مدت قطعه
  • 87 دریافت شده
شیوه اجرا : استودیویی
خواننده/دعاخوان : بشیر جزایری
با صدای بشیر جزایری

وَ کانَ مِنْ دعائِه علیه‏ السلام فِى‏الاعتِرافِ‏ وَ طَلَبِ التّوبةِ اِلَى‏اللَّهِ تَعالى‏

« اعتراف به گناه »


اَللَّهُمَّ اِنَّهُ یَحْجُبُنى عَنْ مَسْئَلَتِکَ خِلالٌ ثَلاثٌ،

پروردگارا سه خصلت مرا از اینکه چیزى از تو بخواهم بازمى‏ دارد،


وَ تَحْدُونى عَلَیْها خَلَّةٌ واحِدَةٌ: یَحْجُبُنى اَمْرٌ اَمَرْتَ بِهِ فَاَبْطَاْتُ عَنْهُ،

و یک خصلت مرا به درخواست از تو ترغیب مى‏کند، آن سه عبارت است از امرى که به آن فرمان داده‏اى و من در انجامش کندى کردم،

وَ نَهْىٌ نَهَیْتَنى عَنْهُ فَاَسْرَعْتُ اِلَیْهِ، وَ نِعْمَةٌ اَنْعَمْتَ بِها عَلَىَّ فَقَصَّرْتُ فى شُکْرِها

و کارى که مرا از آن نهى نمودى و به سویش شتافتم، و نعمتى‏ که به‏ من بخشیدى ولى در شکر گزاریش کوتاهى کردم.


وَ یَحْدُونى عَلى‏ مَسْئَلَتِکَ تَفَضُّلُکَ عَلى‏ مَنْ اَقْبَلَ بِوَجْهِهِ اِلَیْکَ،

اما آنچه مرا بر درخواست از تو ترغیب مى‏کند احسان توست به آن‏که با نیّت پاک به تو روى آورده،


وَ وَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّهِ اِلَیْکَ، اِذْ جَمیعُ اِحْسانِکَ تَفَضُّلٌ

و از طریق خوش گمانى به درگاه تو آمده، زیرا که تمام احسان هایت از روى تفضّل است،


وَ اِذْکُلُّ نِعَمِکَ ابْتِدآءٌ، فَها اَنَاذا، واقِفٌ بِبابِ عِزِّکَ وُقُوفَ الْمُسْتَسْلِمِ الذَّلیلِ،

و نعمتهایت همه بى‏سبب و بدون سرآغاز.

یا اِلهى،وَ سآئِلُکَ عَلَى الْحَیآءِ مِنّى سُؤالَ الْبآئِسِ الْمُعیلِ

اى خداى من اینک منم که به پیشگاه عزتت همچون تسلیم شونده ذلیل ایستاده‏ام، و با شرم و حیا همچون نیازمندى عیالوار از تو درخواست مى‏ کنم،


مُقِرٌّ لَکَ بِاَنّى لَمْ‏اَسْتَسْلِمْ وَقْتَ اِحْسانِکَ اِلاّ بِالْاِقْلاعِ عَنْ عِصْیانِکَ،

و معترفم که درهنگام احسان تو جز خوددارى از معصیت طاعتى نکرده ‏ام،


ولَمْ‏اَخْلُ فِى‏الْحالاتِ کُلِّها مِنِ امْتِنانِکَ، فَهَلْ یَنْفَعُنى، اِقْرارى عِنْدَکَ بِسُوءِ مَااکْتَسَبْتُ؟

هیچ‏گاه از نعمتت بى‏ بهره نبوده ‏ام، به زشتى اعمالم اعتراف مى ‏کنم برایم سودى خواهد داشت؟


یا اِلهى‏،وَ هَلْ یُنْجینى مِنْکَ اعْتِرافى لَکَ بِقَبیحِ مَاارْتَکَبْتُ؟

خدایا اکنون که در برابرت و آیا اقرار به زشتى آنچه انجام داده‏ ام مرا از عذاب تو نجات خواهد داد؟


اَمْ اَوْجَبْتَ لى فى مَقامى هذا سُخْطَکَ؟

یا آنکه مرا در این حالى که هستم مستوجب غضب خود مى‏ دانى؟


اَمْ لَزِمَنى فى وَقْتِ دُعاىَ مَقْتُکَ؟

و یا در این هنگام که تو را مى‏ خوانم اراده عذابى شدید به دنبال من است؟


سُبْحانَکَ، لااَیْئَسُ مِنْکَ وَقَدْ فَتَحْتَ لى بابَ التَّوْبَةِ اِلَیْکَ

پاک‏ و منزّهى، ز تو ناامید نیستم در حالى که درِ توبه را به رویم گشوده ‏اى،


بَلْ اَقُولُ مَقالَ الْعَبْدِ الذَّلیلِ،

بلکه سخن بنده ذلیل را به زبان مى‏ آورم،


الظّالِمِ لِنَفْسِهِ، الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَةِ رَبِّهِ،

بنده‏اى که به خود ستم کرده، و حریم حرمت پروردگارش را سبک شمرده،


الَّذى عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّتْ، وَ اَدْبَرَتْ اَیّامُهُ فَوَلَّتْ،

بنده‏اى که گناهش عظیم است و روى هم انباشته، و روزگار از او روى گردانده و عمرش سپرى شده،


حَتّى‏ اِذا رَاى مُدَّةَ الْعَمَلِ قَدِانْقَضَتْ، وَ غایَةَ الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ،

تا چون نظر کرده که زمان عمل گذشته، و دوران عمر به آخر رسیده،


وَ اَیْقَنَ اَنَّهُ لامَحیصَ لَهُ مِنْکَ، وَ لا مَهْرَبَ لَهُ عَنْکَ، تَلَقَّاکَ بِالْاِنابَةِ، وَ اَخْلَصَ لَکَ التَّوْبَةَ،

و یقین نموده که پناهگاهى از عذابت و گریزگاهى از انتقامت نیست، با ناله و انابه به سویت روآورده، و توبه ‏اش را براى تو خالص ساخته،


فَقامَ اِلَیْکَ بِقَلْبٍ طاهِرٍ نَقِىٍّ،

پس با دلى پاک و پاکیزه به سویت برخاسته،


ثُمَّ دَعاکَ بِصَوْتٍ حآئِلٍ خَفِىٍّ، قَدْ تَطَاْطَاَ لَکَ فَانْحَنى‏، وَنَکَّسَ رَأْسَهُ فَانْثَنى‏،

و تو را با ناله ‏اى سوزناک و آهسته خوانده، درحالى که از شدت تواضع در برابر تو خم گشته،


قَدْ اَرْعَشَتْ خَشْیَتُهُ رِجْلَیْهِ، وَ غَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّیْهِ،

و از سرافکندگى کج و فرومانده شده، و ترس از مقام تو هر دو پایش را به لرزه انداخته،


یَدْعُوکَ بِیا اَرْحَمَ‏الرّاحِمینَ،

و اشک چشم صفحه رخسارش را فراگرفته، و با این جملات تو را مى ‏خواند:


وَ یا اَرْحَمَ مَنِ انْتابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ،

اى مهربانترین مهربانان، اى بخشنده ‏تر کسى که طالبان رحمت نوبت به نوبت آهنگ او کنند،


وَ یا اَعْطَفَ مَنْ اَطافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ،

و اى عطوف‏ تر کسى که آمرزش خواهان گرد او گردند،


وَ یا مَنْ عَفْوُهُ اَکْثَرُ مِنْ نَقِمَتِهِ، وَ یا مَنْ رِضاهُ اَوْفَرُمِنْ‏سَخَطِهِ،

و اى کسى که عفوت افزون از انتقامت است، و اى آن که خشنودیت بیش از خشم توست،


وَ یا مَنْ تَحَمَّدَ اِلى‏ خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجاوُزِ،

و اى کسى که به‏ خاطر گذشت پسندیده ات آفریدگانت را به حمد خویش فراخوانده ‏اى،


وَ یا مَنْ عَوَّدَ عِبادَهُ قَبُولَ الْاِنابَةِ،

و اى کسى که بندگانت را به پذیرفتن توبه عادت داده ‏اى،


وَ یا مَنِ اسْتَصْلَحَ فاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَةِ،

و اى کسى که اصلاح تباهکارى مردم را به وسیله توبه خواسته ‏اى،

وَ یا مَنْ رَضِىَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْیَسیرِ،

و اى کسى که به عمل اندک بندگان خشنود شده ‏اى،


وَ یا مَنْ کافى‏ قَلیلَهُمْ بِالْکَثیرِ،

و کم آنان را پاداش فراوان داده‏ اى،


وَ یا مَن ضَمٍنَ لَهم اٍجابةَ الدعاءٍ

و اى کسى که اجابت دعا را براى ایشان ضامن گشته ‏اى،

وَ یا وَعَدَهم عَلی نَفسٍهٍ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزآءِ،

و اى آن که به فضل و بخشش خویش آنان را به پاداش نیکو وعده داده ‏اى،


ما اَنَا بِاَعْصى‏ مَنْ عَصاکَ فَغَفَرْتَ لَهُ،

من نه از گناهکارترین گناهکارانم که تو او را آمرزیده ‏اى،

وَ ما اَنَا بِاَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَیْکَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ،

و نه از نکوهیده‏ترین افرادى که به درگاهت عذر آورده و تو عذرش را قبول کرده‏ اى،


وَ ما اَنَا بِاَظْلَمِ مَنْ تابَ اِلَیْکَ فَعُدْتَ عَلَیْهِ،

و نه از ستمکارترین ستمکاران که نزد تو موفق به توبه شده


واَتُوبُ اِلَیْکَ فى مَقامى هذا تَوْبَةَ نادِمٍ عَلى‏ ما فَرَطَ مِنْهُ، مُشْفِقٍ مِمَّا اجْتَمَعَ عَلَیْهِ،

و تو به او احسان کرده ‏اى، در چنین حال به جانب تو بازمى گردم بازگشت کسى که از کرده گذشته خود پشیمان و از آنچه بر سرش آمده نگران،


خالِصِ الْحَیآءِ مِمّا وَقَعَ فیهِ، عالِمٍ بِاَنَّ الْعَفْوَ عَنِ الذَّنْبِ الْعَظیمِ لایَتَعاظَمُکَ،

و از ورطه‏ اى که در آن افتاده از روى خلوص شرمگین است، و مى ‏داند که گذشت از گناه بزرگ در نظر تو عظیم نمى‏ نماید،


وَ اَنَّ التَّجاوُزَ عَنِ الْاِثْمِ الْجَلیلِ لایَسْتَصْعِبُکَ،

و بخشیدن معصیت خطیر بر تو گران نمى‏ باشد،


وَ اَنَّ احْتِمالَ الْجِنایاتِ الْفاحِشَةِ لایَتَکَاَّدُکَ،

و تحمل جنایات سنگین بر تو دشوار نمى‏ آید،


وَ اَنَّ اَحَبَّ عِبادِکَ اِلَیْکَ مَنْ تَرَکَ الْاِسْتِکْبارَ عَلَیْکَ،

و محبوب‏ترین بندگانت نزد تو کسى است که در پیشگاه تو دست از سرکشى و نافرمانى بردارد،


جانَبَ الْاِصْرارَ، وَ لَزِمَ الْاِسْتِغْفارَ، وَ اَنَا اَبْرَءُ اِلَیْکَ مِنْ اَنْ اَسْتَکْبِرَ،

و ازَ پافشارى بر گناه اجتناب نماید، و درخواست آمرزش را ادامه دهد، و من در برابر تو بیزارى مى ‏جویم از اینکه سرکشى کنم،


وَ اَعُوذُ بِکَ مِنْ اَنْ اُصِرَّ، وَاَسْتَغْفِرُکَ لِما قَصَّرْتُ فیهِ،

و به‏تو پناه‏مى‏برم از اینکه بر گناه اصرار ورزم، و براى آنچه در آن کوتاهى ورزیده ‏ام طلب ‏آمرزش دارم،

وَاَسْتَعینُ بِکَ عَلى‏ ماعَجَزْتُ عَنْهُ.

و بر آنچه از انجامش فرومانده‏ ام از تو درخواست یارى مى ‏کنم.


اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَالِهِ،

الها، بر محمد و آلش درود فرست،


وَ هَبْ لى ما یَجِبُ عَلَىَّ لَکَ، وَ عافِنى مِمّا اَسْتَوْجِبُهُ مِنْکَ،

و از حقوقى که بر عهده من دارى بگذر، و از عذابى که مستحق آنم معافم دار،


وَاَجِرْنى مِمّا یَخافُهُ اَهْلُ الْاِسآئَةِ، فَاِنّکَ مَلى‏ءٌ بِالْعَفْوِ،

و از آنچه بدکاران از آن مى‏ترسند پناهم ده، زیرا که تو بر عفو و بخشش کمال قدرت را دارى،


مَرْجُوٌّ لِلْمَغْفِرَةِ، مَعْرُوفٌ بِالتَّجاوُزِ، لَیْسَ لِحاجَتى

و به جهت آمرزش موضع امیدى، و به گذشت معروفى، نیازم را جز تو محل طلبیدنى نیست،


مَطْلَبٌ سِواکَ، وَ لا لِذَنْبى غافِرٌ غَیْرُکَ، حاشاکَ،

و گناهم را غیر تو آمرزنده‏اى نباشد، حاشا که چنین نباشى،


ولااَخافُ عَلى‏ نَفْسى اِلاّ اِیّاکَ،

من جز از تو بر خود ترس ندارم،

انَّکَ اَهْلُ التَّقْوى‏ وَ اَهْلُ الْمَغْفِرَةِ،

که تو شایسته آنى که از تو پروا کنند و اهل آمرزشى،

صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاقِضْ حاجَتى،

بر محمد و آلش درود فرست، و حاجتم را روا کن،


وَاَنْجِحْ طَلِبَتى، وَاغْفِرْ ذَنْبى، وَ امِنْ خَوْفَ نَفْسى،

و مطلبم را برآور، و گناهم را ببخش، و دلم را از ترس ایمنى ده،


اِنَّکَ عَلى‏ کُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ، وَ ذلِکَ عَلَیْکَ یَسیرٌ

زیرا که تو بر هر چیز توانایى، و این کار براى تو آسان است، دعایم را مستجاب کن


امینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

اى پروردگار جهانیان

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 6:22

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است.

تصاویر

پایگاه دعا و نغمه های مذهبی