ولادت حضرت زینب (س) 1404 - حنیف طاهری

شیعه نشسته‌ست زیر سایه‌ی طوبی سوی علی برده است دستِ تمنا وقت بلا، وقت درد، وقت مصیبت نیست پناهی به غیر چادر زهرا گاه به‌جز صبر چاره‌ی دگری نیست صبر علاج است بر مصیبت دنیا خاک، طلا می‌شود به معجزه‌ی صبر یا به مَثَل ماجرای غوره و حلوا صبر مصافی‌ست بی‌ملاحظه، بی‌رحم صبر مسیری‌ست عاشقانه و زیبا بر‌نمی‌آید ز دست هر کسی این کار فاتح میدان صبر، زینب کبری آن‌که به اعجاز صبر در همه‌ی عمر رُو به جهان ایستاد یکّه و تنها حضرت عُلیا مخدّره، جَبَلُ الصبر ماحَصَلِ بوتراب و اُمِّ‌ابیها روزیِ هر خانه دختر است و از این رُو زینب کبری ست رزق خانه‌ی مولا هاشمیون پاسبان جلوه‌ی نورش فاطمیون در طواف او به تولا پرده‌نشینی که در زمان نزولش چشم فلک هم نداشت اذن تماشا علم کنیزش که این عقیله‌ی خلقت عالمه‌ی غیر معلمه‌ست شگفتا نائِبَةُ الزهرا، صدّیقه‌ی صغری دختری از دودمان عفت و تقوا کرب‌وبلا، کوفه، شام یا که مدینه هر نفس از عمر خویش در دل صحرا هر که به او گفت: حاصلت چه شد از عشق هیچ شکایت نکرد و گفت: جمیلا رُو به ترحم نداد و هیچ نمی‌خواست دخت علی از کسی نکرد تقاضا شام به‌هم ریخت تا که رفت به منبر کاخ فرو ریخت تا که تاخت به اعدا خطبه چنان خوانده بِین غائله آن روز تا ابد افتاده دشمنش به تقلا خطبه‌ای از جنس خطبه‌ی فدکیه باز گمانم به مسجد آمده زهرا وقت شروع سخن همین که به‌پا خواست گفت خدا: ای ملائکه همه بر پا ولوله افتاد: مرتضی ست مگر او این همه با عزت و غیور و توانا وحی نه، اما نبود کار بشر هم خطبه چنین استوار و محکم و گیرا واژه به واژه شبیه تیغ دو دَم شد تا که کند در میان معرکه غوغا دخت علی چادر حیا به کمر بست پس کمرِ فتنه را شکست در آن‌جا گفت که تفسیر اَنتُمُ الطلقاء چیست گفت به گوش یزید موعظه‌اش را: ما چه نیازی به تخت و تاج تو داریم نسل علی از نیاز هست مُبَّرا تو نوه‌ی نابکار هند جگرخار جدّه‌ی من حضرت خدیجه‌ی غرّا پرچم خون‌خواهی حسین به دوشم در رگ من غیرت است، غیرت سقا من زنم اما ز تیره‌ی اَسَدُالله شیرِ تبارِ علیِ عالیِ اعلی حضرت عالی‌جناب، حیدر کرار آن‌که به یک دست کنده است در از جا ...

مدعی هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است آسمان عشق را یک کوکب است عشق اگر عشق است عشق زینب است

لالایی دریا ترانه عشق آغوش یه مادر کرانه عشق قلب صدف وا شد یه مروارید درخشید اون که به جز نور خدا چیزی نمیدید کتاب تفسیر خدا زینب زینت شمشیر خدا زینب آینه شیر خدا زینب یا زینب شمیم نفس هاش میده بوی حیدر تو قاب نگاهش گل روی حیدر امشب شده کامل کلام عشق با زینب محض دل ارباب فقط میگم یا زینب کلید ثروت خدا زینب معنی رحمت خدا زینب آیه عصمت خدا زینب یا زینب

یا کاشفَةَ الکَرب عَن وَجهِ اَخیکِ در عالم هستی، هستی تو شریکِ غوغای حسین و آن پرچم سرخش صدیقه عقیله، معصومه ملیکه ای صفای قلب ارباب آشنای قلب ارباب باید عصمت را شنید از صدای قلب ارباب تویی جان حسین پریشان حسین تو رفتی از ازل به قربان حسین یا زینب مدد زهرا و علی را تو جلوه‌ی تامی در وقت تکلم تو ختم کلامی باور نکنم من بند است به دستت تاریخ نوشته تو فاتح شامی تو بقای کربلایی انتهای کربلایی تو دلیل امتداد روضه‌های کربلایی نبودی دین نبود حقیقت این نبود تو در کاخ یزید سرت پایین نبود تویی جان حسین پریشان حسین تو رفتی از ازل به قربان حسین یا زینب مدد