شب سوم فاطمیه اول 1404 - سید مهدی رسولی

منصوره و راضیّه و مرضیّه و زهرا/معصومه و نوریّه و صدّیقه‌ی کبری/حنّانه و هانیّه و ریحانه و کوثر/انسیّه و حوریّه و انسیّة الحَورا/این‌ها همگی فاطمه هستند ولی نیست/محبوبیت فاطمه محدود به این‌ها/مادر که نه! بالاتر از اُمُّ الحَسنِین است/دختر که نه! بالاتر از آن، اُم اَبیها/فردوس برین، باغ بهشت است به صورت/فردوس برین خانه‌ی زهراست به معنا/پیچیده در آن عطر بِه و یاس و گل سرخ/بیرون زده از پنجره‌اش شاخه‌ی طوبی/روزی که بخندد همه‌ی شهر بهاری‌ست/آن شب که بگرید شب عالم شب یلدا/آن شب که بگرید همه‌ی شهر بگریند/آن شب که بگرید چه می‌آید سر مولا؟/از روی لب مادرمان فاطمه چندی‌ست/لبخند فراری شده کاری بکن اَسما

همه منتظرن مادرش برسه/تا صدایِ برادر به خواهرش برسه!!/دستِ قاتل، اگه به سرش برسه/آخ خدا به داد موی دخترش برسه!/سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا…. /مونده رویِ زمین؛ پیکرِ تو رها/السلام علی من دفن اهل قرا/خواهرت اگه نیست؛ رفته شام بلا../ریگ و رمل بیابون برات گرفتن عزا /همونی که ازم پدرم رو گرفت/با یه عده حرومی دور و برم رو گرفت/تو نبودی به زور معجرم رو گرفت/آمدم فرار کنم؛ مویِ سرم رو گرفت…

ای گل هیجده بهارم فاطمه چراغ خونم/پای حیدر تا به آخر وایسادی تا پای جونم/قوت بازوی من ای یار من ای ذوالفقارم/یه تنه روزای سختی وایسادی زهرا کنارم/ولی حالا دستای تو با دست من سرده/میره نفسات میره بر نمی گرده/ای یار من افتادی از پا/بمیرم که چشمای تو لبریز از درده/تو صورتت کار یه نامرده/دیدی چقدره نامرده دنیا/بی تو حیدر میشه تنها/نرو زهرا، نرو زهرا

جلوه‌ی روی تو بود، طور مناجات ما /کعبه‌ی طور تو بود، قبله‌ی حاجات ما /شربت دیدار تو، آب حیات همه /صحبت این ناکسان، مرگ مفاجات ما/از تو نگشته‌ام جدا، در همه جا و از قضا /تا به قیامت فتاد، دید و ملاقات ما /بی تو اگر می‌روم، چاره ندارم ولی /این همه دوری نبود، شرط مکافات ما/وعده‌ی ما با تو در، بزم یزید پلید /تا کنی از تشت زر، جلوه به میقاتِ ما/تا تو شدی کشته و ما، بی‌سر و سامان شدیم /یک سرِ سرگشته‌ی، کوه و بیابان شدیم/خیمه و خرگاه ما، رفت به باد فنا /به لجّه‌ی غم اسیر، دچار طوفان شدیم

همه جا کربلا، همه جا نینوا /من اباالفضلیم، به امید خدا /روی لبم واویلا، کسی ندیده توی دنیا/که با لبای تشنه سقا، بمیره در کنار دریا/یار و علمدار من، منو نزاری تنها ای کاش/به فکر غصه‌های من باش یه کاری کن غریبم داداش/اباالفضل/پاشو ببین ای سقا، که حرمله سه شعبه داره/می‌شه رباب دیگه آواره، رو نی می‌ره سر شیر خواره/پاشو ببین ای سقا که نقشه‌ها داره این لشکر/میان به پشت خیمه برای نبش قبر اصغر/اباالفضل/بعد تو عباس من تنم میمونه زیر مرکب/میره دیگه اسیری زینب/از سر نی میبنی داره میره خرابه زینب/یا زینب، یا زینب، یا زینب

آه ریّان، بعد اسمش بنویس عطشان/آه ریّان، جدّ ما به خاک و خون غلتان/آه ریّان، بگو برگه برگه شد قرآن/شیب گوداله و شاه بی‌ردا/وا محمدا وا محمدا/عمّه‌جان رو به مدینه زد صدا/وا محمدا وا محمدا/آه ریّان، ناله می‌زنم براش از جان/آه ریّان، حتی از شریعه خورد حیوان/آه ریّان، جلو چشمامه همین الان/می‌زنه سنان جدا شمر جدا/وا محمدا وا محمدا/انگاری کردن به قنفذ اقتدا/وا محمدا وا محمدا/آه ریّان، دَمِ قتلگاه همه طفلان/آه ریّان، عُلیا مُخَدَّره گریان/آه ریان، حمله شد به حرم سلطان/برید از خیمه‌ی ناموس خدا/وا محمدا وا محمدا/روی خاکه تنِ پاکِ شهدا/وا محمدا وا محمدا/آه ریّان، کشته‌ی فتاده در میدان/آه ریّان، حق دارن بهش بگن عریان/آه ریّان، جلو چشمامه همین الان/لااقل صیدتو رو به قبله کن‌/شمر حوصله کن، شمر حوصله کن /اول بکُش بعد هلهله کن/شمر حوصله کن، شمر حوصله کن

همه با دامن آتش گرفته رو به گودالند/تو با یک پیکر بی سر عجب شام غریبانی/منو پاره گریبانی تو و گودال طوفانی/یکی زد، دو تا زد، همه صورتت عوض شد/پر از خون شدی تو، رنگ تربتت عوض شد/حسین جان حسین جان/جانم حسین حسین جان... /****سر پیراهن تو گریه‌ی ما رو درآوردن/میان این‌همه کشته چرا تنها تو عریانی/فتاده بین میدانی نمی‌بینم مسلمانی/زمین و بگردیم پره یالِ ذوالجناحه/خدایا کمک کن مادرش تو قتلگاهه/شکسته شکسته، سر روی تنت می‌ذارم /که باید سه ساعت از تو نیزه دربیارم

بریدم و خمیدم و بدون پیراهن تو رو که دیدمو /به خاک و خون تپیدمو چادرمو روی تنت کشیدمو /خیمه رو تا گودال همش دویدم، بریدم/نیزه رو بیرون از تنت کشیدم، بریدم/مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان.../نشستم و شکستمو/نگاه بکن نیزه بریده دستمو/ببین حسین که خستمو/موند تو دلم زخم تو رو نبستمو/مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان.../امونمو تَوونمو بریده بود رگ بریده جونمو/باغ پر از خزونمو فاضِلة الرشیده‌ی کمونمو/مظلوم مظلوم مظلوم ای حسین جان...

ای وای مادر افتادی تو بستر/ای وای مادر مونده خون رو در/ای مادر چون گل شدی پرپر /ای وای مادر/سینه شکست، مادر به خون /اون ضرب پا راه نفس رو بست/می خندیدند اون نامردای پست/ای وای مادر/مادر افتاد وقتی که در افتاد/پیش بابا بد جوری با سر افتاد/رو در روی چشم حیدر افتاد/زهرا، زهرا، زهرا/الهی بمیرم که رفتنی مادر/الهی بمیرم افتاده بین بسترالهی بمیرم با حال و روز و هر شب/واویلا، واویلا، وای مادرم یا زهرا/الهی بمیرم زخمیه هر دو پهلوش/الهی بمیرم کبوده صورت و روش/الهی بمیرم تون ندارم بازوش/واویلا، واویلا، واویلا/وای مادرم یا زهرا/وای مادر، چی کشیدی بعد پیغمبر/وای مادر، اون از چهل نفر کافر/وای مادر، می زدند لگد همش رو در/اومدن تو خونه وحی خدا /وا محمدا وامحمدا/توی خونمون شده سر و صدا /وامحمدا وامحمدا/میخ در تو لااقل کوتاه بیا/وامحمدا وامحمدا/وای فضه، خونمون شده همش روضه/وای فضه، روی مسمار خون تازه/وای فضه، دردمون شده بی اندازه/یه نفر نگفت زهرا یه زنه/این درد منه/زن باردارو کسی نمیزنه /این درد منه/زهرا، زهرا، زهرا، زهرا***نزدیک سه ساعت افتادی تو گودال/انقدر نیزه خوردی که رفتی تو از حال/نزدیک سه ساعت می‌دادن عذابت/دست نحس قاتل با خون کرد خضابت/نزدیک سه ساعت سختی می‌کشیدی/طعم نیزه‌ها رو تو گودال چشیدی

خدایی نامرده اونی که با نیزه را ه گلوتو سد کرده/یا اونی که پیش زینب جسم تو رو لگد کرده/یکی عصا می‌زد/یکی دیگه به صورت آقا با کف پا می‌زد/یه مادری هم گوشه گودال تو رو صدا می‌زد/وای حسین، وای حسین، وای حسین/سرتو می‌بردن /پیرهنی که بود دست‌بافت مادرت و می‌بردن/میون خیمه خلخالای دخترت و می‌بردن/سرتو می‌بردن/شبیه کابوسه /اونی که آتیش می‌زنه ما رو روضه ناموسه/جلو نا محرما زینب رگاتو می‌بوسه

سپردمت به خدا و به ریگ‌های بیابان/سپردمت به غبار و به خارهای مغیلان/وای حسین.../سپردمت به وحوش و به شیرهای درنده/به مردمان دهاتی به آهوان پریشان/وای حسین.../به باد گفتم اگر شد مرتّبت بنماید/که پاره پاره نبیند تنِ تو مادرِ گریان/وای حسین.../سپردمت به هر آن‌چه که هست ولی تو برادر/سپردی‌ام به که رفتی؟ به دلقکانِ حرامی/وای حسین...

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم/تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم/بذار حالا حالا نوکرِ شما باشم/لحظه‌ی مرگم تو خاکِ کربلا باشم/بَده که پیشِ تو مویِ سرم سپید نشه/بَده که نوکرت بمیره و شهید نشه/من ؛ اصلاً اومدم برات شهید بشم/تا که پیش زهرا رو سفید بشم/سردم نکنی طردم نکنی/عزیزم عزیزم عزیزم حسین

نه مهلت که پیراهن تو ببویم/نه فرصت که در ماتمِ تو بگریم، حسین من/برادر جان بی‌تو در دل صحرا/شده تنها خواهرت گل زهرا، حسینِ من/خداحافظ، ای برادر زینب/به خون غلطان در برابر زینب/خدا را از این غم چه چاره کنم؟