شهادت امام موسی کاظم (ع) 1403- محمدرضا طاهری

از دو چشمت نگاه می خواهیم/در نگاهت پناه می خواهیم/خانه ای در محله ی خورشید/کوچه ای رو به ماه می خواهیم/خسته ؛ تنها ؛ غریب ؛ آواره/گم شدیم از تو راه می خواهیم/ما تو را از خدا نخواسته ایم/ما فقط اشتباه می خواهیم/کوهی از لطف دیده ایم اما/باز هم از تو کاه می خواهیم/از نگاه تو گریه ای جاری/از گلوی تو آه می خواهیم/راهی کاظمین هستیم و/توشه ی بین راه می خواهیم/توشه ی کربلا شب جمعه/گریه در قتلگاه می خواهیم صلوات بر حضرت موسی بن جعفر (ع)

شبیه آینه ای که جلا نیاز ندارد/ عزیز فاطمه مدح و ثنا نیاز ندارد/ کسی که مرقد موسی بن جعفر است مطافش/ به طوف کعبه و سعی و صفا نیاز ندارد /به ازدحام گدا نیست اعتبار کریمان/ کریم دور و بر خود گدا نیاز ندارد/ اگر کمی ز غبار قدوم او برسانند /شفای درد مریضان دوا نیاز ندارد/ کلیم وقت غریبی ز بی کسی نهراسد /به گفتگوی کسی جز خدا نیاز ندارد /از اژدهای زنی با دعا فرشته بسازد /برای معجزه اصلا عصا نیاز ندارد/ نبود در خور شأنش سیاه چال وگرنه /نفس کشیدن او که هوا نیاز ندارد/ برای سفره افطار او که هست گرسنه/ بس است سیلی قاتل غذا نیاز ندارد/ بس است دوری از دخترش برای شکنجه /دگر شکنجه جلاد را نیاز ندارد /نظاره بر غل و زنجیر اگر که داشته باشد /به روضه خوانی شام بلا نیاز ندارد /به تخته پاره و این چند تا غلام چه حاجت /بزرگ عرش به این چیزها نیاز ندارد/ هزار شکر که چندین کفن رسید و /رضا هم زمان دفن پدر بوریا نیاز ندارد /بدنش را به روی درب کجا می بردند/چهار حمال غریبانه چرا می بردند/پایش از یک طرف افتاده، سرش از طرفی/لااقل کاش تنش بین عبا می بردند/کاش معصومه خبردار نگردد او را /با همان سلسله بسته به پا، می بردند/بدنش ماند روی خاک ولی بعد سه روز/بر روی دست چو قرآن و دعا می برند/جسر بعداد چو بازار گل و لاله شده/چقدر گل به عبایش به هوا می بردند/کاش آنها که بر او هفت کفن آوردند/یک کفن هم شده کرب و بلا می برند/کوفیان بر تن صد چاک حسین ابن علی/عوض شاخه ی گل سنگ جفا می بردند/بدنش روی زمین بود و به روی نیزه /سر او را به سوی شام بلا می بردند/یا اباالفضل ببند بر سر نی چشمت را/دختر فاطمه را بزم حرام می بردند

کی میشود من آزاد گردم/راحت ز دست صیاد گردم/ چون مرغ پر شکسته/کنج قفس نشسته/خلصنی یا رب/بر دیدن من، آید شبانه/سندی شاهک، با تازیانه/ آید چو روبرویم/سیلی زند به رویم/خلصنی یا رب

من و جدا شدن از کوی تو خدا نکند /خدا هر آنچه کند از توام جدا نکند