ولادت امام زمان (عج) 1403 - ابوذر بیوکافی

یه‌روز که خدا بخواد/شام غما سرمیشه/دنیا روبه‌راهه و/اوضاع بهتر میشه/سرمیرسه غم/میرسه صاحب‌علم/با تیغ ذوالفقار میاد/میزنه تکیه به حَرم/میرسه همین روزا/لبخند به لب‌ها میاد/مردم دعا کنید؛ دیگه آقا بیاد/یا حجة الارض و السماء؛ العجل/دنیا رو خبر کنید/آقامون برگشته/سر شد شب بی کسی /عشاق سرگشته/آقا اومده/آقای دنیا اومده/کار و بارو رها کنید/نور دل زهرا اومده/روز ظهور بیاید/نور جلی اومده/سلاله ی آخری زهرا و علی اومده/یا حجة الارض و السماء؛ العجل

مولانا علی، مولانا علی

ای ولیِّ خدایِ عَزَّ وَ جَلّ/شأن تو از هر آفریده اجلّ/چترِ فیض تو بر سرِ آفاق/سایه گسترده، تا ابد ز ازل/در پناه تو، ای خلیلِ خدا/نپذیرد بنای وحی، خِلل/ای صلای تو، وحدتِ توحید/ای پیام تو اتحاد ملل/خیز و از دامن حرم بزدای/نام «عُزّی» و ننگِ «لات و هُبل/باز «اصحاب فیل» زنده شدند/دست در دست «وارثان جمل»/بنشین! بر سریر عدل و امان/بنشان! آتشِ جدال و جدل/پرده‌بردار «یا امین الله»/از نفاق منافقان دغل/گر مقدّر شود، به آسانی/مشکل غیبت تو گردد حل/با تو تجدید عهد خواهم کرد/طوطی طبع من به قول و غزل/شب یلدای هجر می‌خوانم/از حدیثی مُفصل، این مُجمل/دل به جان، جان به لب رسید بیا/اِنَّ خیر الکلام قَلَّ و دَلّ/من که همچون هلال، از غمِ هجر/زانوی غم گرفته‌ام به بغل/وصف «ماءِ مَعین» کنم تا کی؟!/وَ مِنَ الماءِ کُلَّ شَیءٍ حَیّ/ای ز صبر تو صبر، مات، بیا/ای تو سرچشمه‌ی حیات، بیا/یابنَ وَ العادیات، یابن الطّور/یابن طاها و مُحکمات» بیا/یابن آیات و بیّنات» اَلغَوث/یابن یاسین و ذاریات»، بیا/فصلِ «آتَیتُمُ الزّکوة» رسید/اصلِ «قد قامتِ الصّلوة» بیا/جز تو یابن الدَّلائل المشهود/کیست؟! مجلای نور ذات، بیا/کیست؟! ای احمدی‌صفات، بیا/جز تو «صدرُ الخلائق ذوالبِرّ»/ای همه قدسیان به قربانت/ای سر و جان ما فدات، بیا/غرق بحر غمم بِنَفسی اَنْت/آخر ای کشتی نجات، بیا/وصف «ماءِ مَعین» کنم تا کی؟!/وَ مِنَ الماءِ کُلَّ شَیءٍ حَیّ/

خبر اومد توو نیمه‌ی ماه/منجی دنیا اومد از راه/فصل غم و غصه سر اومد/که اومده بقیة الله/تموم، عرش اعلا، شده چراغون از قدوم مولا/می‌خونن ملائک با حال خوش ترانه‌های زیبا/که اومد به دنیا روشنی چشم علی و زهرا/برای ما تکیه گاه محکم اومده/برای دل شکسته مرحم اومدهزیر قدمش گُل بریزین که امشب/برا شیعه‌ها عشق مجسم اومده/یامهدی یا مهدی یامهدی ادرکنی

مولای منی، آقای منی آینده‌ی قطعیِ دنیای منی عقبای منی، دنیای منی/تو نقطه‌ی امید فردای منی این‌دفعه دیگه، خیلی فرق داره/ قول میدم آقا، که کاری کنم تا روز ظهور، با تو باشم/ و توو جبهه‌ی حق، مؤمن بمونم در مکتب نور/ تویی سرور و سالار دلم، ابا الصالح/ تو امام دلم، یار دلم، ابا الصالح /هرکس که دل‌ش غرق جنونه/ یاد قدیما با من بخونه؛ /تو میایی و، همه دردامون دوا میشه و /تو میایی و، دلا خونه‌ی خدا میشه و /تو میایی و، همه دنیا باصفا میشه و/ تو میایی و، دلم وا میشه /یا ابا الصالح/ جونم به فدات، عادت توئه ذره‌پرور، ‌یا ابن عسکری/ ای راه نجات، دستمو بگیر واسه نوکری، ‌یا ابن عسکری/ این‌دفعه دیگه، داره میرسه/ دیگه داره میاد، وعده‌ی خدای عز و جل/ دنیا می‌بینه، تأثیر دعای شیعه رو که دائماً می‌گفت، آقا العجل/ تویی روز و شبم، ذکر لبم، ابا الصالح/ تویی تاب و تب‌م، ذکر لبم، ابا الصالح /هرکس که دل‌ش غرق جنونه /یاد قدیما با من بخونه؛ /تو میایی و، همه دردامون دوا میشه و /تو میایی و، دلا خونه‌ی خدا میشه و /تو میایی و، همه دنیا باصفا میشه و/ تو میایی و، دلم وا میشه/یا ابا الصالح

بهار آمد و عطری به هر دیار زدند/به جای‌جای زمین نقشی از بهار زدند/فرا رسیدن نوروز و موکب گُل را/به نغمه جارچیان بهار جار زدند/به هر کجای در آید نسیم، عطرافشان/مگر که بر نَفَسش بوی زُلف یار زدند/به روی جامه‌ی سبزی که بر تنش کردند/هزار برگ به پیراهن چنار زدند/هزارها عَلم سرخ و زرد و آبیِ گل/به این نوید به گُلزار و کوهسار زدند/شکوه موکب میلاد حضرت مهدی‌ست/که بر زمین و زمان این همه نگار زدند/عصاره‌ی همه گُل‌های احمدی؛ مهدی‌ست/گُلِ همیشه بهار محمدی؛ مهدی‌ست

علی علی» میگه بند بندِ بدنم/به کی به جز مولا، من رو بزنم؟!/با حلوا حلوا که شیرین نشد دهن /«علی علی» گفتم، شیرین شد دهنم /ای اَسَدُالله، وَلی‌ُالله/دستم از دامنت ای شاه، نشه کوتاه/اَحلی‌تر از همه، بالاتر از همه /ما بنده‌یِ توئیم، مولاتر از همه/علی مولا مولا، علی مولا ...