وفات حضرت ام البنین (س) 1403 - سید مجید بنی فاطمه

به خدای مَنّان، به تمامِ قرآن/به جلال احمد، به مقام حیدر /به کمال زهرا، به وقار زینب/به شُبِیر و شَبَّر، به بهشت و کوثر /به قتالِ حمزه، به نبرد مالک/به صفای سلمان، به خلوص بوذر /به حقیقت دین، به تمامِ ایمان/به حبیب و میثم، به بلال و قنبر /که علی‌ست مولا، که علی‌ست سَرور/که علی‌ست هادی، که علی‌ست رهبر/که علی‌ست ظاهر، که علی‌ست باطن/که علی‌ست آدم، که علی‌ست خاتم/*****/چه خوش است عمری شب و روز دائم/ز علی بگویم، ز علی بخوانم /به علی ببالم، به علی بنازم/ز علی بخواهم، ز علی ستانم /که علی‌ست عشقم، که علی‌ست عمرم/که علی‌ست قلبم، که علی‌ست جانم /گر از او نگویم، گر از او نخوانم/به چه کار آید سخن و زبانم؟!/به فدای حیدر من و دودمانم/من و خاندانم، من و دوستانم/*****چه شوند خصمم، چه شوند یارم/چه بَرَند هستم، چه دهند کامم/به علی مطیعم، به علی مُریدم/به علی مُحبّم، به علی غلامم/بُوَد او حیاتم، بُوَد او مَماتم/بُوَد او امیرم، بُوَد او امامم/بُوَد او رکوعم، بُوَد او او سجودم/بُوَد او قُعودم، بُوَد او قیامم/علی ای صلاتم، علی ای زکاتم/علی ای صیامم، علی ای نمازم/به رُخَت بخندم، به سویت بپویم/به رَهَت بمیرم، به غمت بنازم/*****که تویی ثنایم، که تویی امیدم/که تویی نیازم، که تویی نمازم/اگرم نخواهی، اگرم نخوانی/اگرم برانی، به که دل ببازم؟/به ولایت تو، به محبّت تو/ز شرارِ دوزخ نبُوَد مرا غم/تو طبیبِ فردی، تو دوای دردی/تو یگانه مردی، تو گره‌گشایی/تو خداجمالی، تو خداجلالی/تو خدانمایی، تو خدانمایی/تو ولیّ داور، تو وصیّ حیدر/تو اباالائمّه، تو امام مایی/ز مَلَک نِکوتر، ز بشر فراتر/به فدات گردم، تو مگر خدایی؟!

بِبین باید چه دریایی، از ایمان ویقین باشی/که همراه اَمیری چون اَمیرَالمومِنین باشی/بِبین باید چِقَدر اِحساس باشَد دَر دِل شیرَت/که در بین زنان تنها تو عَباس آفرین باشی/شُجاعَت را، شِرافَت را، بِلاغَت را، وِلایَت را/خدا یکجا به تو بَخشید تا اُمُ البَنین باشی/همه عالم پسر دارند تو قُرصِ قَمَر داری/مَگَر بی نور می‌شُد مادر زیباترین باشی/مَگَر بی نور می‌شُد دَر دِلِ خورشید بِنشینی/تمام عُمر با عَباس و زِینَب هَم نِشین باشی/هوای پَر کِشیدن سوی حَق داری و حَق داری/پَس از کَربُبَلا سَخت است که اُمُ البَنین باشی/پسر های تو را کشتند اما اِربَاً اِربا نه/نبودی شاهدِ تِکرار اَکبَر بَر زمین باشی/رسیدند و فقط پرسیدی از زِینَب حُسِینَم کو/تویی اُمُ الاَدَب آری تو باید این چنین باشی

مُو از دل چی بِگُم دل بی‌قراره/که خونه هر دلی چشم انتظاره/مسلمونا مثل مشک اباالفضل/دل اُمُّ البنین شد پاره پاره/ تو دوری از من و دل مبتلا شد/ز هجرون تو این آتیش به پا شد/ همین که دست تو افتاد رو خاک/تو گویی دست مُو از تن جدا شد/ندیدی با چه حالی گریه کردم/به جای هر سوالی گریه کرذم/سه ساله با غم اون مشک خالی/سر قبرای خالی گریه کردم/دارم حس می‌کنم بغض گلوتو/گرفتن از تو آخر آرزوتو/غرورت رو تو مشکت جمع کردی/با آب مشک ریختن آبروتو/*****برای غصه‌ی معجر دلم سوخت /برا اشک علی اصغر دلم سوخت/تا زخمِ صورتِ زهرا رو دیدی/شبیه چادر مادر دلت سوخت/*****گره خورده سرِ گیسو به نیزه/شکسته گوشه‌ی اَبرو به نیزه/الهی مادرت واست بمیره/سرت رو بردن از پهلو به نیزه/*****به درد و حسرت و غربت اسیرم/نشد مادر که دستاتو بگیرم/گل خوش قد و بالای مدینه/برای قبر کوچیکت بمیرم/*****شب تنهاییام آخر نداره/پرستو دیگه بال و پر نداره/برا تو مادرت روضه گرفته/بمیرم که حسین مادر نداره

ای قمرِ اُمِ بَنین، ای قمرِ اُمِ بَنین/منتظرت بودم بیای به بالینم/تا لحظه‌یِ آخر /شنیدم جون دادی /با لبایِ تشنه، بمیرم ای مادر /سَرِ تو و عمودِ آهن/مُخَدَرات و چشمِ دشمن، یا الله /همین که دستِ تو جدا شد /پایِ کیا به خیمه وا شد، یا الله /آب نیاوردی ولی فرات به نامته/همیشه تشنه‌کامته، گریه‌کُنِ مدامته/ آب نیاوردی، که دلِ خیمه آب شده /دیدنِ آب عذاب شده، حالِ رباب خراب شده/آه ابوفاضل، ای قمرِ اُمِ بَنین/ای قمرِ اُمِ بَنین، ای قمرِ اُمِ بَنین .../*****یه دلخوشی دارم همین که دیدارت/دوباره نزدیکه/سَروِ رشیدِ من به مادرت گفتن /قبرِ تو کوچیکه/بجایِ این مادرِ خسته /سه‌شعبه چشمِ تورو بسته، ای مادر /میگن زمین خوردی و قاتل /رو سینه‌یِ حسین نشسته، ای مادر /آب نیاوردن، که تشنه‌لب رها بشه /سر از تنش جدا بشه، ذَبیحِ بِالقَفا بشه /آب نیاوردن، که تشنه دست و پا زده /آتیش به جونِ ما زده، مادرشو صدا زده /آه ابوفاضل، ای قمرِ اُمِ بَنین/ای قمرِ اُمِ بَنین، ای قمرِ اُمِ بَنین .../یه شب تو خواب دیدم/ مویِ تو رو بستن به پهلویِ نیزه /شنیدم افتادی، هم از رویِ مرکب/هم از رویِ نیزه /چجوری چشمِ تو بخوابه /حرم نشسته تو خرابه، واویلا /یه لحظه فکرشم عذابه /رقیه تو بزمِ شرابه، واویلا /آه از اون ساعت که زدنش تو ازدحام /شلوغیِ بازارِ شام، آتیش و سنگِ پشتِ بام /وای همون ساعت که رویِ نیزه بودیا/تازه می‌شد کبودیا، می‌زدنش یهودیا/آب نیاوردی ولی فرات به نامته/همیشه تشنه‌کامته، گریه‌کُنِ مدامته /آب نیاوردی، که دلِ خیمه آب شده /دیدنِ آب عذاب شده، حالِ رباب خراب شده/آه ابوفاضل، ای قمرِ اُمِ بَنین/ای قمرِ اُمِ بَنین، ای قمرِ اُمِ بَنین ...

عمود خیمه ی حرم برادرم عباس/به من بگو برادرم، برادرم عباس /به کی سپردی علمو /بدون تو کار خیمه تمومه /کجا می‌ری ای قمرم /می‌شکنه بی تو کمرم /گلی که تو مشکته آبرومه /پناه خیمه ها و سردارم رفت/خدا ببین همه کس و کارم رفت /حسین بی برادرش می‌میره/واسه یه قطره آب علمدارم رفت/صدا پیچیده تو حرم، میگه علم افتاد /خبر رسید میون خیمه، که خواهرم افتاد /بخون نشسته نظرت /زدن عمودی به سرت /قدِ رشید تو نقش زمینه /خون سرت بند نمیاد /کسی دیگه آب نمیخواد /به انتظارت نشسته سکینه /این ها دل حرم رو از جا کندن /پاشو ببین دارن به‌چی میخندن /تو میگی از رقیه ای شرمنده /منم میگم که بچه هام شرمنده /پناه خیمه‌ها و سردارم رفت /خدا ببین همه کس و کارم رفت /حسین بی‌برادرش می‌میره /واسه یه قطره آب علمدارم رفت

ای امیرالمومنین را یار یا ام البنین/ای سرا پا پاکی و ایثار یا ام البنین/دامنت عباس پرور همسرت مولا علی/مرتضی خو فاطمه رفتار یا ام البنین/بهر فرزندان زهرا بعد زهرا مادری/از تو آید ای علی را یار یا ام البنین/از تو برد عباس میراث وفا و عشق را/تا که شد سقا و پرچمدار یا ام البنین/بوده ای چون حضرت زهرا غریب شهر خویش/غربت قبرت کند اقرار یا ام البنین/چار فرزند تو در صحرای سرخ کربلا/چار شیر بیشه ی پیکار یا ام البنین/جعفر و عثمان و عونت اختر و عباس ماه/بین آل احمد مختار یا ام البنین/خویش را پیوسته میخواندی کنیز فاطمه/در زمین کربلا هر چار یا ام البنین/چار داغت بود بر دل باز بود اشکت روان/بر حسین آن رهبر احرار یا ام البنین/بود نامت فاطمه دردا که همچون فاطمه/گریه کردی روز و شب بسیار یا ام البنین/فاطمه از داغ پیغمبر تو از داغ حسین/سینه پر از ناله های زار یا ام البنین/میکشیدی با سر انگشت نقش چار قبر/میزدی آتش به دل صدبار یا ام البنین/گریه کن یا فاطمه در ماتم آن فاطمه/کز عدو پیوسته دید آزار یا ام البنین/تو نخوردی سیلی از دشمن میان خانه ات/تو ندیدی صدمه از مسمار یا ام البنین/دست تو سالم ولیکن بازوی زهرا شکست/پیش چشم حیدر کرار یا ام البنین/گریه کن ای مادر عباس بهر فاطمه/ای روان اشک تو بر رخسار یا ام البنین/ای امیرالمومنین را یار یا ام البنین/ای سرا پا پاکی و ایثار یا ام البنین/

راه افتاده سمت دریا/دنبال سقا دعای اهل خیمه/میره امّا قلب دنیا/می‌سوزه با ناله‌های اهل خیمه/تو قاب چشمات تصویر ابالفضل/خیمه بی‌آب و دلگیر ابالفضل/آروم آروم داره میره ابالفضل/ابالفضل با وفا ، علمدار لشکرم/مه هاشمی نسب ، امیر دلاورم/ابالفضل با وفا ، علمدار لشکرم/ بر لب آب مثل مهتاب/افتاده عکس حرم در موج دریا/در تلاطم قطره قطره/التماسش می‌کنه هر موج دریا/پیش دریا خشکِ لب‌های سقا/روی خاک قد رعنای سقا/داره خون می‌باره چشمای سقا/چه آمد به روز تو یگانه برادرم/ابالفضل با وفا ، علمدار لشکرم/مه هاشمی نسب ، امیر دلاورم/ابالفضل با وفا ، علمدار لشکرم/

ابالفضل یا کفیل الزینب/عالم سر بازار حسین ابن علی /سرمست و گرفتار حسین ابن علی /در عرش خدای ذوالکرم قاب شده /تمثال علمدار حسین ابن علی /ابالفضل یا کفیل الزینب/از آب روان مشک به کف برگشته/اسطوره‌ی ایثار و شرف برگشته/آن‌گونه که لشکری به هم می‌گفتند/والله که حیدر از نجف برگشته/ابالفضل یا کفیل الزینب/می‌رفت و قمر که شمس تابنده شود /تا هر دو سرا به درگه‌ا‌ش بنده شود /عالم همه در پناه زینب هستند /زینب به ابالفضل پناهنده شود/ابالفضل یا کفیل الزینب/هدانا بمحبة الحسین/ای ساقی عطشان اباعبدالله/دلگرمی طفلان اباعبدالله/چون جان حسین بسته بر جان تو بود/جانم به تو ای جان اباعبدالله/هدانا بمحبة الحسین