شب دوم فاطمیه دوم 1403 - مهدی رسولی

همین جا بود که دل ها گرفتمو /کسی بر روی سینه جا گرفتو/و از پشت سرش سر را گرفتو/همین که بر گلویت خنجر آمد /صدایِ ناله‌ی زهرا در آمد..../بنیه یا حسین، چرا لب تشنه ذبیح باالقفات کردن/بنیه یا حسین، چرا بی کفن تو کربلا رهات کردن/حبیب حسین، حسین، حسین/غریب حسین، حسین، حسین

دنیا انگار رو سرم می‌شه آوار/خون می‌جوشه روی در، روی دیوار/دارم آتیش می‌گیرم، نه از آتیش و مسمار/دلم خونِ از اونا که اصلاً انگار نه انگار/حرف دیروز و امروز نیست همینه قصّه‌ی دنیا/خونِ مظلومِ جاری از سکوت بی‌تفاوت‌ها/امّا خدا بزرگه، بزرگ‌تر از این همه آتیش/بزرگ‌تر از این همه هیزم/بزرگ‌تره از این همه ظلم/حتّی از سکوت مردم/اللهُ اکبر، تنهای تنها/مادرِ ما موند به پای حیدر/اللهُ اکبر، اللهُ اکبر ... /هم ترسیدن، هم پا پَس کشیدن/اهل این شهر انگار از ما بریدنیه عدّه روز روشن، به نور آتیش کشیدن/دلم خونِ از اونا که اصلاً انگار ندیدن/نمی‌خواستن ببینن که همونی که دعاشون کرد/وسط شعله گیر افتاد‌، غریبونه صداشون کرد/امّا خدا داره می‌بینه، این همه ظلمِ بی‌حسابو/فریادای بی‌جوابو/می‌بینه بی‌کسیِ ما رو/سکوت شهر غرق خوابو/اللهُ اکبر، تنهای تنها/مادرِ ما موند به پای حیدر/اللهُ اکبر، اللهُ اکبر ...

از عالم بری ام /چون حیدری ام/من پا منبری ام/چون حیدری ام/هر چی غمه، یا علی مشتری ام مشتری/شکر خدا تا ابد، حیدری ام حیدری/شمس الله، نور الله، سیف الله، یدالله/اسدالله علی یا حیدر