شب شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، فاطمیه دوم 1403 - حسین طاهری

تو‌ کوچه‌مو‌ن اومدن، این خونه رو چشم زدن/ما هر‌چی خوبی کنیم، مردم این شهر بدن /این خونه حقش هیز‌مو، حقش آتیش و دود نبود/گلی که پیغمبر امانت داده بود، کبود نبود/دیدن که خو‌شبختیم عزیز، گفتن خرابش می‌کنیم /علی رو تو مدینه از، خجالت آبش‌ می‌کنیم /بد زد‌نت جلو چشا‌ی حسنت/نا‌حله ‌الجسم شدی و چیزی نمو‌ند از بدنت

پشت غم پنهان شدم شاید مرا پیدا کنی/کاش مثل قبل در را تو به رویم وا کنی/چاه‌ها آرامش من را تمنّا می‌کنند/نخل‌ها تنهایی من را تماشا می‌کنند/هیچکس با حیدرت حرفی نمی‌زد در مسیر/شهر تحویلم نمی‌گیرد، تو تحویلم بگیر/کَلِّمینی، دارم از این درد، هق هق می‌کنم/از تو هم دیگر جوابی نشنوم، دق می‌کنم/آسمان خانه‌ی من‌، ماه را گم کرده است/چشم کم‌سویت دوباره راه را گم کرده است/پُشت چادر چهره‌ی خورشید را مخفی مکن/ردِ دستِ زیر پلکت را بیا مخفی مکن/ای وضوح روشن شادیِ من! مُبهم شدی/چند وقتی می‌شود که آب رفتی‌، کم شدی/قامت مانند سروت این اواخر دال شد/این سه ماه آخرت ولله، سیصد سال شد/پَر نداری که سبک‌بالی نمی‌آید به تو/سن نداری که کهنسالی نمی‌آید به تو/مثل سابق چند گامی با همان شوکت، بیا/لااقل پیش حسن راحت برو راحت بیا/ول کن این دستاس را، آئینه‌گردان علی/از تنور گرم دوری کن، تو را جانِ علی/درس سختی را علی از رنج تو آموخته/طاقت گرما ندارد صورتی که سوخته/دیده‌ام خود را درون آینه، این مرد کیست؟/فاطمه! این مرتضی آن مرتضای قبل نیست/صحنه‌ای که پشت در دیدم، علی را پیر کرد/چادر تو زیر پای چهل حرامی گیر کرد/شیشه‌ی عمر علی بین در و دیوار رفت/فضه می‌داند فقط که تا کجا مسمار رفت/از بلورم دوده‌ی آتش، تَبَلور را گرفت/دومی وقتی لگد زد، از صدف، دُر را گرفت/بعدِ کوچه هیچکس مانند من ‌کم‌رو نشد/دست قنفذ بشکند، بازوی تو بازو نشد

زندگی بی تو، مرگ در جریانه/کار چشم من، اشک بی پایانه/حرف بزن با من، حرف بزن آرامش من/روز تنهاییم، بدتر از هر روزه/بدتر از این درد، زندگیم می‌سوزه /حرف بزن با من، اینه تنها خواهش من/کجا میری ای یار دیرینم/خداحافظ، عشق شیرینم/خداحافظ من می‌مونم با، خاطره‌های تو/بمیرم برا پهلوی زخمی/خداحافظ بازوی زخمی/خداحافظ می‌خونم تنها، روضه برای تو/فاطمه جانم، خداحافظ/رفتنت یعنی، پشت من خالی شه/من اصاً هیچی، زینبت چی میشه/فاطمه جانم، التماسم رو می‌بینی /با هزار سختی، رو پاهام ایستادم/من خودم امشب، قبل تو جون دادم/فاطمه جانم، التماسم رو می‌بینی/ می‌گه زینبت، آغوش مادر/خداحافظ، لبخند حیدر/خداحافظ، چادر خاکیتو هی می‌بوسه /نمی‌شه نری، مرغ پر بسته/خداحافظ، مجروح خسته/خداحافظ حال این خونه، گریه و افسوسه/فاطمه جانم، خداحافظ

خونمون شبیه من کلافه بود/اون روزی که شدی کبود/خونمون انگاری که اضافه بود/سوخت توی آتیش و دود/بالا و پایین داره ها زندگی زهرام مگه نه؟/این روزا هم می گذره بهتر میشه دنیام مگه نه؟/علی اگه در بزنه پا می شی از جا مگه نه؟/خدا بخواد خنده میاد روی لب ماهم مگه نه؟/آه زدنت ای پنجه ماه زدنت/تو پشت در زخمی شدی/باز وسط راه زدنت/سخت زدنت مردای بدبخت زدنت/خدایی تو این دو سه ماه/من مردم هروقت زدنت/خانومم یاد روزای خوب می افتم/روزای خوبمون کجاست؟/خانومم مگه که پیغمبر نگفت/که اشکای مظلوم شفاست/بزن به تختت اشکمو خوب میشه پهلوت مگه نه؟/همین شبا قبل قنوت خوب میشه بازوت مگه نه؟/همین روزا میگذری از خیال تابوت مگه نه؟/یواش یواش وا میکنی روبنده از روت مگه نه؟/بد زدنت بمیرم انقدر زدنت/که از نفس افتادی و هیشکی نیومد زدنت/بد زدنت تو کوچه خلوت زدنت/نزدیک خونه ی خودت توی محله ات زدنت/خانومم این بچه ها جلو چشام بدون مادر می میرن/خانومم اینقد نشو زخمی برام این بچه ها یاد میگیرن/از بعد تو رسم میشه پهلوی شکسته مگه نه؟/چشم ورم کرده و ابروی شکسته مگه نه؟/گوشواره ی خونی النگوی شکسته مگه نه؟/آه زدنش بچه رو یک ماه زدنش/اینم کبود شد سر و روش/اینم توی راه زدنش/چنگ زدنش تو کوچه ها سنگ زدنش/اون که فقط بابا می خواست/اون که نداشت جنگ زدنش

ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم/محبّان تو هستیم/نظر کن ز عنایت به فردای قیامت/ای شاه عرب نیمه‌ی شب جسم من زار در خاک تو بسپار/نبینی رخ نیلی تو از ضربت سیلی/ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم/محبّان تو هستیم/نظر کن ز عنایت به فردای قیامت/در معرکه عشق تو ما مرد جنونیم همه فاطمیونیم/به دنبال شهادت فدایی ولایت/ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم/محبّان تو هستیم/نظر کن ز عنایت به فردای قیامت/در عشق علی سینه سپر تا دم آخر تویی حافظ حیدر/خروش تو در این راه علیا ولی الله/ماییم فدای حرم زینب کبری/به فرمان تو زهرا/همه بنده‌ی عشقیم نگهبان دمشقی/ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم/محبّان تو هستیم/نظر کن ز عنایت به فردای قیامت/دست همه بر چادر تو در صف محشر به قربان تو مادر/اگر توبه شکستیم به امید تو هستیم/ای روح علی، جان نبی، امّ ابیها تویی حضرت زهرا/فدای تو پیمبر به قربان تو حیدر/ای راضیه و مرضیه و کوثر و طاها/تویی عصمت کبری/پناه همه عالم تویی فاطمه جانم/ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم/محبّان تو هستیم/نظر کن ز عنایت به فردای قیامت

کی گفته عاشقی کارِ، پروانه نیست /روضه‌های مادر ما، افسانه نیست /ای اهل عالم، مادرمو کشتن/کسی ندیده دشمن و، مظلومه‌ای /کسی ندیده آتیش و معصومه‌ای /می‌رسه به گوش فلک این زمزمه/بِأی ذَنبٍ قُتِلَت یا فاطمه/وقت خزون بود، مادرمو کشتن /خیلی جوون بود، مادرمو کشتن /تو اوج غربت، مادرمو کشتن /با صد جسارت، مادرمو کشتن /ای اهل عالم، مادرمو کشتن/رو شاخه‌ی دلم عزا، جوونه زد /یکی به روی صورتش، نشونه زد /میون کوچه گوشواره‌ش، افتاده بود/ اگه نبودم کنارش، جون داده بود /با ضرب سیلی، مادرمو کشتن /با روی نیلی، مادرمو کشتن /یه عده کافر، مادرمو کشتن /با بغض حیدر، مادرمو کشتن /ای اهل عالم، مادرمو کشتن/الهی غنچه پیش گل پر پر نشه/الهی سهم شعله‌ی آذر نشه/خون می‌چکید از چادرش تو‌کوچه‌ها/زینب میشه همین روزا صاحب عزا/می‌خونه دلخون، مادرمو کشتن /با خنده‌هاشون، مادرمو کشتن /چه وحشیانه، مادرمو کشتن /با تازیانه، مادرمو کشتن /ای اهل عالم، مادرمو کشتن

وا اماه، وا اماه، وا اماه

صدای تو خسته‌ی خسته/سلامِ شکسته شکسته/کار خونه می‌کنی زهرا/حق داری نشسته نشسته/نفسِ بریده بریده/می‌شینی خمیده خمیده /می‌سوزی یه‌ذره یه‌ذره//تو دیگه بمونی بعیده من میرم واسه غمت گریه کنم/گریه کنم، گریه کنم/واسه این عمرِ کمت گریه کنم/گریه کنم، گریه کنم/اگه جبرائیل اومد سر بزنه /سر بزنه، سر بزنه /بگو دیگه نمی‌خواد در بزنه/در بزنه، در بزنه/قسمت ما غربته غربت/نداره این در دیگه حرمت/این دری که سوخته‌ی سوخته/چی شده خونه‌ی نبوّت/شوهر تو مظلومِ مظلوم /داری میری معلومه معلوم/خونه رو سپردی به زینب/میگی دیگه خانومه خانوم/حق بده با حسنت گریه کنم/گریه کنم، گریه کنم/این که مَردا زدنت گریه کنم/گریه کنم، گریه کنم/اگه سلمان اومد سر بزنه/سر بزنه، سر بزنه /بگو دیگه نمی‌خواد در بزنه /در بزنه، در بزنه/لالایی می‌خونی یه گوشه/هر مادری این آرزوشه /پیراهن محسنو دوختی/ولی بده اصغر بپوشه/همونی که طفلِ رُبابه/علی نگو روضه‌ی آبه/عمو نیومده بی‌تابه/چه‌جوری از عطش بخوابه/حق بده آب ببینم گریه کنم /گریه کنم، گریه کنم/نور آفتاب ببینم گریه کنم/گریه کنم، گریه کنم/سخته ناموس حرم جیغ بکشه /یکی روی پسرم تیغ بکشه

لااقل صیدتو رو به قبله کن، شمر حوصله کن/اول بکش بعد هلهله کن/می زنه سنان جدا، شمر جدا

افتادم تو قتلگاه /یُمّاه یُمّاه یُمّاه/موندم زیر دست و پا /یُمّاه یُمّاه یُمّاه/حال و روزمو نگاه /یُمّاه یُمّاه یُمّاه/کجای ببینی /تو مقتل حسینت غریبه/عزیز بوتراب /روی خاکا خدُّالتّریبه/یُمّاه اَنَاالمظلوم/*******یادش بخیر موی تو را شانه میزدم افتاده دست شمر همه خاطرات من/