شب دوم فاطمیه دوم 1403 - حسین طاهری

بعضی از خاطرات را باید/بعد سی سال هم مرور نکرد/بعد سی سال باز می‌بینی/باید از کوچه‌ای عبور نکرد/دست در دست مادرم آن روز/راه را کودکانه میرفتم/به امیدی که دیرتر برسیم/نم نمک سمت خانه میرفتم/لحظه ای تیره شد هوا آن روز/خاطر ابرها مکدر شد/ناگهان سنگِ بی‌ملاحضه‌ای/سدِ راه عبور مادر شد/رعد و برقی گمان کنم میخواست/آسمان را سرم خراب کند/به زمین خوردنِ عزیزم را/در نگاهم همیشه قاب کند/در و همسایه‌ها سراسیمه/کوچه دلشوره و هیاهو داشت/آشنا بود صحنه بی‌تردید/مادرم دست روی پهلو داشت/از صدای شکستنِ بغضش/چشم دیوار‌ها سیاهی رفت/مادرم راه خانه را آن روز/تار میدید اشتباهی رفت/با پرِ چادری که خاکی بود/گونه‌های مرا نوازش کرد/از من و اشک‌های پر دردم/با صدای گرفته خواهش کرد/آنچه امروز اتفاق افتاد/بین ما مادر و پسر باشد/پدرت غیرتیست دلبندم/بهتر این است بی‌خبر باشد/مادرم پر کشید و سی سال است/گریه‌ی بی‌صدا نداشته‌ام/من غرورِ شکسته‌ی خود را/سرِ آن کوچه جا گذاشته‌ام/ای مادر

چه روضه‌ایست که هر کَس روایتش می‌کرد/بَنای گِریه به وَضع و مُصیبَتَش می‌کرد/چه می‌شد از دِل آن کوچه بر‌نمی‌گشتند/قَضا به لطف قَدَر خَرقِ عادَتش می‌کرد/برای جمله‌ی کوتاه هم مَجال نداد/وَگَرنه فاطمه او را نصیحتش می‌کرد/زکیّه هیچ زمان حرف تُند نشنیدهو کاش راهزن این را رعایتش می‌کردحرام لقمه به مادر دو دست سیلی زد/گلی که لمسِ نسیمی اذیتش می‌کرد/آهای گریه‌کنان! فاطمه زمین افتاد/هجوم چکمه‌ جسارت به ساحتش می‌کرد/یکی ز تکّه‌ی آن گوشواره‌ها گم شد/حسن وگرنه همان شب مرمتش می‌کرد/عذابِ روحیِ فرزند، داغِ ناموس است/مغیره هم چه جفایی به غیرتش می‌کرد/دعای مادرم این روزها فقط مرگ است/اجل ز طعنه‌ی همسایه راحتش می‌کرد

غُرَّةُ الغَرّا، دُرَّةُ الطاها/شَرَفُ الاَبنا، زهرا زهرا/زهره و ناهید، صورتِ خورشید/سوره‌ی توحید، زهرا زهرا/صدیقه منصوره راضیه مرضیه/طاهره مَمدوحه انسیه حوریه/فاطمه معصومه حانیه نوریه/مدح تو را نوشته خدا/نمی‌شوم من از تو جدا/اذن شهادتم بده ای مادرِ سیدالشهدا/برس به داد این دل ما به حق سیدالشهدا... /****/مصحفِ مستور، روضه‌ی منظور/نورٌ علی نور، زهرا زهرا/بضعةُ الطاها، زوجةُ المولا/روحِ اَعطینا، زهرا زهرا/غم این دنیا با تو به سر می‌آید/خاک پایت هم زر به نظر می‌آید/از کنیزانت معجزه بر می‌آید/کسی ندیده مثل تو را/اُمِّ نبی و بنتِ هدی/اذن شهادتم بده ای مادر سیدالشهدا/یک شب جمعه کرب و بلا به حق سیدالشهدا...

مولانا یا مهدی سیدنا یا مهدی/زمزمه هر روز منتظرا یا مهدی/شور ما یا مهدی عشق ما یا مهدی/ای جانم منتقم کرب و بلا یا مهدی/یا اهل العالم عالم صاحب داره/یا اهل العالم حیدر نایب داره/یا اهل العالم مولای ما مهدی/نشونه ای از مولامون علی بن ابیطالب داره/شوکت حیدر داره صولت حیدر داره/عزت حسین جمال حسن هیبت حیدر داره/لبیک یا مهدی ...

کسی مثل تو به من محبت نکرده، آقام حسن/تو دنیای نامردی خیلی مرده، آقام حسن/کریمی و کَرَم دورت می‌گرده آقام حسن/کَرَم و ببین عشق کن، علم و ببین عشق کن/ تو مدینه یک روز میگم رفیق حرم و ببین عشق کن/تو خیالم رو گنبد و گلدسته /دسته دسته خادم تو گل بسته/هر جوری فکر می‌کنم باز این دنیا/یه حرم به تو بدهکاره ای آقا/یا حسن یا حسن یابنَ ابالحسن... /****ذوالفقار علی رو حیدری‌وار بردار حسن/بعد مولا دیگه مثلت نمی‌شه تکرار حسن/به شما می‌رسه اگه بگن بهت کرار حسن/حسنو ببین عشق کن، این یلو ببین عشق کن/دَمِ اَنَا ابنُ الحیدرِ شیرِ جملو ببین عشق کن/علی رو تو جمل رو سفید کرده/لشکر دشمنو نا امید کرده/یه جوری کارو جمع کرده تو تاریخ/شترو بارشو ناپدید کرده/یا حسن یا حسن یابنَ ابالحسن... /****/کسی مثه تو علمداری نکرده سردار عباس/علی اکبر به دور تو میگرده کرار عباس/دوسِت دارم به جونِ هرچی مرده سردار عباس/علمو ببین عشق کن، قدمو ببین عشق کن/مثه همه یا لَلعجب بگو جَنَمو ببین عشق کن/یلِ یل‌های هر نبرد عباسه/آره الگوی هرچی مرد عباسه/ذوالفقارم یه وقتایی کج می‌شد /اونی که ابرو خم نکرد عباسه/یا ابالفضل یا ابالفضل سقای کربلا... /****علمت رو خدا بالا گرفته، بالا عباس/تو آغوش مشکتو دریا گرفته، سقا عباس/تو صفین ذوالفقارو تا گرفته، آقا عباس/پدرو ببین عشق کن، پسرو ببین عشق کن/به ماهِ فلک میگه اُمُّ البنین، قمرو ببین عشق کن/داره می‌خونه باز رجز کوبنده/نقابش رو تا به صورت می‌بنده /همه میگن کی این یلو می‌شناسه /علیه یا حسنه یا عباسه/یا اباالفضل یا اباالفضل سقای کربلا...

از جون و جوونیشون گذشتن/تا پرچم دین زمین نمونه/الگوی تمومیِ شهیدا/اون مادریه که قد کمونه/زهرا برای دفاعِ از دین/هم جونش و هم جوونیش داد/اونجایی که پشتِ در زمین خورد/اون روزی که بین کوچه افتاد/درد کشیدن پس ما چرا بی‌دردیم/حالا که وقت جنگه/معلوم می‌شه مردیم یا نامردیم/مدیونیم به خون تک تکِ شهیدا/مدیونیم به قطره‌های اشک زهرا/مدیونیم مدیونیم رفقا/مدیونیم به شهدا.../*****جنگیدن ولی با دست خالی/تا ثابت کنن مرد نبردن/رو به روی دنیا تنها بودن/اما صحنه رو خالی نکردن/چشماشونو روی دنیا بستن/رو آرزوهاشون پا گذاشتن/هیچ خواسته‌ای از خدا به غیر از/دیدار امام حسین نداشتن/دل بریدن از این همه صدرنگی/حسینو پیدا کردن/ما موندیم و یک دنیا دلتنگی/مدیونیم به استقامت شهیدا/مدیونیم به اون دلای مثل دریا/مدیونیم مدیونیم رفقا/مدیونیم به شهدا...

ذکر رو سفیدا، امیدِ نا امیدا/لطف مادریت‌و دیدن همه شهیدا/هر جا حس می‌کردم، که نیست راه چاره/لطف تو نشون داد،کاری نشد نداره/آره نشد نداره، بارون رحمتش می‌باره/بالاخره حضرت زهرا به منم محل میزاره/آره نشد نداره، با چادری که پر غباره/غبار و از دلم می‌گیره فاطمه، با یه اشاره/ای مادرِ شهدا یه نگاهم کن به بدا/*******/بانوی بهشتی، تقدیرمو نوشتی/میون روضه مُردن، به به چه سرنوشتی/چه خوبه که مادرم، دست منو بگیره/بَده برای نوکر، شهید نشه بمیره/کاشکی دلم آروم شه، نزاری عمر من حروم شه/می‌خوام لحظه‌ی آخرم، رو پای تو تموم شه/می‌خوام رو پات بمیرم، میخوام اصن برات بمیرم/می‌خوام اصن تو کربلا، برای بچه‌هات بمیرم/ای مادرِ شهدا یه نگاهم کن به بدا